Εμείς αγαπάμε πολύ να κάνουμε βόλτες στην φύση και η πεζοπορία στην Πάρνηθα ήταν μέσα στις συνήθειες μας και πριν γίνουμε γονείς. Πρώτη φορά όμως αποφασίσουμε να το δοκιμάσουμε με τον Δημήτρη φέτος δύο μήνες πριν κλείσει τα 2 του χρόνια. Ειδικά τώρα με την γνωστή πανδημία να μας απαγορεύει επίσκεψη σε κλειστούς χώρους, η βόλτα στη φύση είναι η καλύτερη λύση.

Η διαδρομή μας λοιπόν ήταν εύκολη. Πήραμε το τελεφερίκ για το καζίνο της Πάρνηθας και από εκεί θα ακολουθήσουμε το μονοπάτι για το καταφύγιο. Αυτή η περιοχή του Εθνικού Δρυμού της Πάρνηθας λέγεται Μαυροβούνι. Από εκεί είναι σαφώς μικρότερη η διαδρομή.

Η άλλη επιλογή είναι να μην πάρετε τελεφερίκ και να ξεκινήσετε από Θρακομακεδόνες, από όπου η διαδρομή είναι επιπλέον δύο ώρες. Αλλά με τον Δημήτρη στο σακίδιο πλάτης θα ήταν πιο κουραστικό για εμάς.

Εύκολες & Δύσκολες διαδρομές για πεζοπορία στην Πάρνηθα με παιδί.

Η διαδρομή μας λοιπόν όπως είπαμε παραπάνω ξεκινάει από το τελεφερίκ και το μονοπάτι είναι αρκετά στρωτό το πρώτο μισάωρο. Στα 15′ πεζοπορίας λοιπόν συναντάμε δύο ταμπέλες οι οποίες δείχνουν ποια μονοπάτια πρέπει να ακολουθήσουμε για τα δύο καταφύγια. Ο δικός μας προορισμός είναι το Καταφύγιο Μπάφι το οποίο είναι πιο κοντά (Περίπου 40 λεπτά από τις πινακίδες). Για το Καταφύγιο Φλαμπούρι η διαδρομή είναι μία ώρα επιπλέον από το σημείο της ταμπέλας. Εάν δεν έχετε πρόβλημα και έχετε χρόνο θα προτείναμε την διαδρομή για Φλαμπούρι. Είναι ωραιότερη, και λόγω της πυκνότερης βλάστησης, αλλά και του λιγότερου κόσμου.

Εμείς επειδή θα κάνουμε μονομιάς το πήγαινε-έλα, χωρίς να έχουμε στο πρόγραμμα να κάνουμε κάποια μεγάλη στάση επιλέγουμε το πολυσύχναστο, όπως διαπιστώσαμε, καταφύγιο Μπάφι.

Πάντως, εάν σας αρέσει η πεζοπορία επιχειρήστε την με τα παιδιά σας. Και ας είναι μικρά. Έναν μάρσιππο πλάτης χρειάζεστε μόνο για να είναι άνετα το παιδί. Αν εξαιρέσεις την κούραση του κουβαλήματος, ο Δημήτρης είναι σε όλη την διαδρομή πολύ ήσυχος. Παρατηρεί τα πάντα γύρω του, μιλάει με ενθουσιασμό, τρώει ήσυχα στο σακίδιο του και όταν κουράζεται ρίχνει και τον υπνάκο του. Και αν σταθείτε τυχεροί θα δείτε και ελάφια.

Πίσω στην πεζοπορία μας τώρα. Δυστυχώς το μεγαλύτερο κομμάτι στη θέση Μαυροβούνι δεν έχει βλάστηση εξαιτίας της μεγάλης πυρκαγιάς το 2007. Υπάρχουν μόνο βάτα σε μεγάλο κομμάτι και είναι κάπως κουραστικό είτε σε μία αρκετά ζεστή, είτε σε μία πολύ κρύα μέρα.

Διάβασε επίσης:
Πεζοπορία στον καταρράκτη Ραπεντώσας με παιδί

Ένα τέταρτο όμως, πριν φτάσουμε στο καταφύγιο Μπάφι, το σκηνικό αλλάζει. Τα βάτα δίνουν την σειρά τους σε πανύψηλα πεύκα και έλατα. Μαζί με αυτά όμως το μονοπάτι γίνεται πιο βραχώδες και ανηφορικό. Αλλά δεν μας πειράζει καθόλου αυτό, γιατί μόλις γυρίσεις το κεφάλι σου η θέα είναι πραγματικά απίστευτη από εκεί. Βλέπουμε μάλιστα και το καζίνο, από όπου ξεκινήσαμε.

Διάβασε επίσης:
Πεζοπορία στον καταρράκτη Ραπεντώσας με παιδί

Εκτός βέβαια από την θέα, και το μονοπάτι είναι πολύ ωραιότερο γιατί το σκεπάζουν τα δέντρα και είτε είναι πιο δροσερά εάν κάνει ζέστη, είτε δεν κρυώνεις πολύ γιατί κόβει πολύ ο αέρας. Και έτσι η πεζοπορία είναι πιο ευχάριστη. Κρίμα, που αυτό το κομμάτι της διαδρομής διαρκεί μόνο 10′.

Υπάρχουν και δυσάρεστες εκπλήξεις.

Φτάνουμε λοιπόν στο Καταφύγιο Μπάφι και δυστυχώς η εικόνα που αντικρίζουμε δεν είναι η καλύτερη, καθώς γίνεται πραγματικά ο κακός χαμός από κόσμο που ήρθε για πιεί καφέ ή να φάει. Και δυστυχώς ούτε πεζοπόροι ήταν, ούτε ήρθαν με το αυτοκίνητο τους για να κάνουν βόλτα στα τριγύρω μονοπάτια. Απλά ήρθαν για τον καφέ τους.

Οπότε όσοι ήρθαμε με τα πόδια, δεν βρήκαμε μέρος για να ξεκουραστούμε λίγο, ή να πιούμε κάτι, διότι η αναμονή ήταν τουλάχιστον 30-45 λεπτά όπως μας είπαν. Απλά κάναμε μία στάση για μερικά λεπτά να πάρουμε ανάσες και πήραμε τον δρόμο του γυρισμού. Νομίζω πως άλλος πρέπει να είναι ο ρόλος ενός καταφύγιου και δυστυχώς τα ορειβατικά καταφύγια στην Αθήνα έχουν γίνει μόδα!

Οπότε η συμβουλή μας είναι, εάν θέλετε να κάνετε πεζοπορία στην Πάρνηθα να προτιμήσετε το Σάββατο (είναι πιο χαλαρά μάθαμε) και να έχετε μαζί δικές σας προμήθειες σε περίπτωση που πεινάτε. Σε αυτό ήμασταν τυχεροί.

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας από τη πεζοπορία στην Πάρνηθα

Η Λίμνη Μαραθώνα

Η ύπαρξη της λίμνης χρονολογείται περίπου στα 86 χρόνια. Γεννήθηκε από τους χειμάρρους Χάραδρο και Βαρνάβα, και έτσι δημιουργήθηκε το φράγμα Μαραθώνα, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες υδροδότησης της Αθήνας. Η έκταση της λίμνης φτάνει τα 2450 στρέμματα και το μέγιστο βάθος της τα 54 μέτρα.

Η κατασκευή του φράγματος του Μαραθώνα (με Πεντελικό μάρμαρο) χρειάστηκε χιλιάδες εργατικά χέρια για να χτιστεί σε μόλις τρία χρόνια. από το 1926 μέχρι το 1929. Σίγουρα ένα σημαντικό επίτευγμα για τα δεδομένα της εποχής στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου. Δηλαδή για να λέμε αλήθεια και για τα σημερινά επίπεδα της χώρας μας επίτευγμα θερωρείται. Για όσους ενδιαφέρονται μπορούν να επισκεφτούν το μουσείο του Νερού αφιερωμένο στην καρασκευή του φράγματος.

Καθώς διασχίζαμε το φράγμα είδαμε κοντά στη βάση του έναν ελληνικό ναό (τον οποίο εγώ στην αρχή τον πέρασα για ξωκκλήσι, καθώς υπάρχουν αρκετά στη περιοχή). Τελικά είναι ένας Ναός αντίγραφο του Ναού του θησαυρού των Αθηναίων, που είχαν κατασκευάσει οι αρχαίοι πρόγονοι στους Δελφούς. σε ανάμνηση της νίκης στη Μάχη του Μαραθώνα.

Αφού χορτάσαμε την όμορφη θέα της λίμνης διασχίσαμε το φράγμα και ξεχυθήκαμε στο δρόμο για να κάνουμε μία στοιχειώδης γνωριμία με τα τριγύρω χωριά. Εάν περιοριστείτε μόνο στην επίσκεψη στο φράγμα Μαραθώνα, το ιδανικό είναι να κάτσετε εκεί για φαγητό και καφέ για να χαρείτε όσο περισσότερο μπορείτε το τοπίο.

Τα κοντινά Χωριά στη Λίμνη Μαραθώνα

– Το πρώτο χωριό που συναντάμε μετά τη λίμνη Μαραθώνα είναι ο οικισμός Βόθωνας (Καλέντζι), γνωστότερος για τις παραδοσιακές οικογενειακές του ταβέρνες, με τα νόστιμα κρεατικά. Υπάρχει και ένα όμορφος χώρος αναψυχής με το παλιό ξωκκλήσι της Αγ. Παρασκευής και ένα πέτρινο θεατράκι για τις καλοκαιρινές εκδηλώσεις.

– Συνεχίσαμε με πολλές και απότομες στροφές για το Γραμματικό. Είναι ένα πολύ μικρό χωριό στο οποίο δεν υπάρχουν και πολλά να δέις. Είναι ωστόσο γνωστό για την μικρή, γραφική παραλία Σέσι.

Για περισσότερα άρθρα με εξορμήσεις και εκδρομές μπείτε σε αυτόν το σύνδεσμο.

-Στο χωριό Βαρνάβα υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον και ξεχωριστό μικρό μουσείο. Το Ευρωπαικό μουσείο Άρτου. Μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία μέσα στους αιώνες για το διασημότερο αυτό τρόφιμο, από την Ελλάδα μέχρι την Ιταλία, με πλούσιο λαογραφικό υλικό. Είναι ανοιχτό και την Κυριακή μέχρι τις 14:00.

Εκεί κοντά υπάρχει και η ρεματιά Βαρνάβα. Ένα ωραιότατο μέρος που δεν πρέπει να παραλείψετε, εάν αγαπατε την φύση και την ηρεμία. Με πλούσια βλάστηση από πλατάνια, ένα όμορφο ποταμάκι με την ξύλινη γεφυρα του και πολλά παγκάκια για πικ-νικ. Τις ηλιόλουστες ημέρες ανοίγει και η καντίνα που σερβίρει λίγο από όλα, για αυτό μην παραξενευτήτε αν δείτε πολύ κόσμο. Ο μικρός μας το καταχάρηκε περισσότερο το ποταμάκι καθώς έτρεχε πέρα-δώθε και εμείς δεν σταματούσαμε να τον κυνηγάμε.

Νομίζουμε πως όλα αυτά που είδαμε και κάναμε μέσα σε λίγες ώρες με ένα παιδάκι 15 μηνών, ήταν αρκετά για να γεμίσουμε την ημέρα μας και να αδειάσουμε τις μπαταρίες μας, σε αυτή την όμορφη μονοήμερη εκδρομή στη λίμνη Μαραθώνα.