Στη Φερράρα με το τρένο.

Εάν επιλέξεις τη γρήγορη διαδρομή με το τρένο από την Μπολόνια σε μισή ώρα θα έχεις φτάσει στη μικρή αυτή πόλη. Εμείς κλείσαμε εισιτήριο από τον κεντρικό σταθμό των τρένων της Μπολόνια κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Το κόστος εισιτηρίου με επιστροφή είναι 10,20€. Δρομολόγια έχει πολλά και συχνά κατά την διάρκεια της ημέρας.

Ωστόσο, προσοχή στις καθυστερήσεις των τρένων. Υπάρχουν σχετικές ανακοινώσεις από τους υπεύθυνους του σταθμού. Όπως και στην δική μας περίπτωση όπου για το δρομολόγιο της επιστροφής έβγαλε ανακοίνωση για καθυστέρηση 1:30 ώρα, οπότε επιβιβάστηκαμε με το ίδιο εισιτήριο σε άλλο τρένο, το οποίο έκανε περισσότερες στάσεις και η διαδρομή διαρκεί 45′. Εάν επιλέξετε να ταξιδέψετε με τρένο καλό είναι να είστε σε ετοιμότητα και να αντιδράσετε γρήγορα σε παρόμοιες αναποδιές, ώστε να μην χάσετε πολύτιμο χρόνο.

Λίγα λόγια για τη Φερράρα 

 Η πόλη Φερράρα άνθισε υπό την οικογένεια Έστε που έχτισε ένα πανέμορφο κάστρο με πυκνούς τοίχους τον 14ο αιώνα. Εκτός αυτού, η Φερράρα είναι γεμάτη από μεγαλοπρεπή παλάτια, κάστρα, μνημεία και μικρά γραφικά σοκάκια.

Μπορείς να κλείσεις το ιδανικό δωμάτιο για τη διαμονή σου στη Φερράρα εδώ. Και στην μαγευτική Μπολόνια θα βρεις όλα τα διαθέσιμα καταλύματα εδώ.

Τα περισσότερα από τα σημαντικά αξιοθέατα της Φερράρα είναι συγκεντρωμένα γύρω από το κέντρο, και ως εκ τούτου, μπορείς να απολαύσεις την πόλη με τα πόδια ή ίσως και με ποδήλατο. Άλλωστε το ποδήλατο ως μέσο μεταφοράς είναι κάτι που χαρακτηρίζει την πόλη, καθώς βλέπαμε συνέχεια κατοίκους όλων των ηλικιών να μετακινούνται με αυτό.

Ποια είναι τα σημαντικότερα αξιοθέατα για να δεις στη Φερράρα και τι μπορείς να κάνεις σε μία ημέρα:

Κάστρο Este

Το πρώτο πράγμα που συναντήσαμε μόλις φτάσαμε στο κέντρο της Φερράρα είναι αυτό το τεράστιο, επιβλητικό πανέμορφο κάστρο που περιβάλλεται από την τάφρο η οποία είναι γεμάτη με νερό. Το κάστρο Έστε χτίστηκε ως αμυντικό φρούριο στα τέλη της δεκαετίας του 1300 και αργότερα μετατράπηκε σε κατοικία της αυλής. Το κάστρο έχει τέσσερις πύργους, κόκκινα τούβλα από τερακότα, κομψά λευκά κάγκελα, φυλακές και πολλά δωμάτια που είναι ανοιχτά για τον επισκέπτη.

Για να εξερευνήσετε το εσωτερικό του κάστρου, πρέπει να αγοράσετε εισιτήριο, το οποίο κοστίζει 12 ευρώ. Στο εσωτερικό μπορείτε να δείτε όμορφα δωμάτια με τοιχογραφίες, τις φυλακές, έναν υπέροχο κήπο και ένα παρεκκλήσι. Επίσης, μπορείτε να ανεβείτε σε έναν από τους πύργους για να έχετε εκπληκτική θέα της Φεράρα από ψηλά.

Εξερεύνησε το κέντρο της Φερράρα.

Το κέντρο της Φερράρα είναι ένας τεράστιος πεζόδρομος, οπότε μπορεί να εξερευνηθεί μόνο με τα πόδια ή με ποδήλατο. Εκεί, θα νιώσεις πραγματικά ότι η Φερράρα είναι ένα μείγμα τέχνης και ιστορίας. Η κεντρική πλατεία της Φερράρα ονομάζεται Piazza del Municipio. Κάποτε ήταν μια αρχαία δουκική αυλή όπου η οικογένεια Este φιλοξενούσε πλούσιες θεατρικές εκδηλώσεις.

Σήμερα, μπορείς να χαλαρώσεις είτε κάνοντας βόλτες σε μικρά κρυφά δρομάκια ή να μπλεχτεις με τον κόσμο και τη φασαρία στην κεντρική πλατεία. Την Κυριακή στήνεται και ένα μικρό παζάρι με πάγκους που πωλούν αντίκες, μεταχειρισμένα ή χειροποίητα αντικείμενα.

Σίγουρα κάποια στιγμή, δεν θα νιώθεις ότι βρίσκεσαι στον 21ο αιώνα, αλλά σε μια εποχή που οι βασιλιάδες κυβερνούσαν τον κόσμο από τα κάστρα τους. Παντού γύρω από το κέντρο, υπάρχουν πολλά γραφικά μαγαζάκια για να σταματήσεις για ένα παγωτό, για καφέ ή φαγητό.

Διαβάστε όλα τα ταξιδιωτικά μας άρθρα από την αγαπημένη μας Ιταλία με ένα κλικ εδώ.

Όπως το μικρό-καφε gelatteria που βρίσκεται στο ισόγειο στο πύργο του ρολογιού. Σίγουρα ξεχωρίζει και είναι από τα πιο γραφικά cafe που έχουμε δει και απολαύσαμε από εκεί ένα νόστιμο παγωτό.

Via delle Volte.

Η Via delle Volte είναι ένας λιθόστρωτος δρόμος 2 χιλιομέτρων γεμάτος τοξωτά περάσματα που διασχίζει τη Φερράρα και χαρακτηρίζεται από την γραφικότητα της. Χτίστηκε τον 13ο και 14ο αιώνα και σήμερα είναι ένα δημοφιλές μέρος για τη λήψη όμορφων φωτογραφιών.

Έχει περισσότερη ησυχία χωρίς να έχει το πλήθος κόσμου της κεντρικής πλατείας. Νιώθεις ότι είσαι σε μια άλλη εποχή. Ο δρόμος είναι πολύ ρομαντικός στο φως της ημέρας και όσο νυχτώνει αποκτά μια άλλη γοητεία , οπότε η ατμόσφαιρα είναι κάπως μυστηριώδης. Κατά μήκος του δρόμου, μπορείτε να βρείτε ρουστίκ εστιατόρια και ταβέρνες όπου μπορείτε να δοκιμάσετε την τυπική κουζίνα της Φερράρα.

Καθεδρικός ναός της Φερράρα.

Ο καθεδρικός ναός San Giorgio είναι ένας πανέμορφος καθεδρικός ναός που βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της Φερράρα. Χτίστηκε τον 12ο αιώνα σε ρομαντικό και γοτθικό ρυθμό με χαρακτηριστική πρόσοψη από λευκό και ροζ μάρμαρο και έχει αφιερωθεί στον Άγιο Γεώργιο και την Καινή Διαθήκη. Ο καθεδρικός ναός διαθέτει καμπαναριό το οποίο δεν είναι πολύ καλά ισορροπημένο, καθώς ολόκληρος ο καθεδρικός ναός στηρίζεται σε αμμώδες έδαφος.

Το εσωτερικό είναι φτιαγμένο σε κλασικό στυλ και είναι γεμάτο από εκπληκτικά γλυπτά και τοιχογραφίες. Η μία ιδιαίτερα όμορφη βρίσκεται κάτω από τον τρούλο. Όσοι αγαπούν την τέχνη δεν πρέπει να χάσουν αυτόν τον καθεδρικό ναό, επειδή υπάρχουν δύο αριστουργήματα, η “Τελευταία Κρίση” του Bastianino και το “Μαρτύριο του San Lorenzo” του Guercino.

Corso Ercole l d’Este.

Ο Corso Ercole I d’Este είναι ο πιο διάσημος μεσαιωνικός δρόμος στη Φεράρα που συνδέει το κάστρο με τα τείχη της πόλης, στην Porta degli Angeli. Σύμφωνα με την UNESCO, είναι ένας από τους πιο όμορφους δρόμους στον κόσμο! Κατά μήκος του δρόμου, θα συναντήσεις πολλά παλαιά κτίρια, μεταξύ των οποίων και το περίφημο Palazzo dei Diamanti.

Palazzo dei Diamanti.

Το Palazzo dei Diamanti είναι ένα μοναδικό κτίριο με μια υπέροχη πρόσοψη που αποτελείται από 8500 όγκους λευκού μαρμάρου με ροζ ραβδώσεις. Αποτελεί ένα από τα σύμβολα της Φερράρα, αν και, υπάρχουν κτίρια με το ίδιο στυλ και σε άλλες ιταλικές πόλεις. Στο εσωτερικό του Pallazo dei Diamanti, φιλοξενείται η Εθνική Πινακοθήκη με έργα σπουδαίων καλλιτεχνών. Επίσης, υπάρχει μια όμορφη αυλή με ένα μοναστήρι και ένα πηγάδι που αξίζει να δείτε.

Αξίζει τελικά μια μέρα στη Φερράρα;

Ναι! Μπορούμε να πούμε ότι αξίζει. Και υπάρχουν τελικά πολλοί λόγοι που το πιστεύουμε αυτό εάν έχεις ως αφετηρία τη Μπολόνια. Από την Μπολόνια μπορείς να βρεθείς μόλις σε μια ώρα παίρνονταις το τρένο στη Βενετία στη Πάρμα, ή στη Φλωρεντία.

Εμείς προσωπικά δεν θα θέλαμε να επισκεφτούμε 3 τόσο σημαντικές πόλεις για μια ημέρα γιατί σίγουρα δεν θα προλαβαίναμε να της εξερευνήσουμε όπως εμείς θα το επιθυμούσαμε. Αντιθέτως η Μοδένα, η Φερράρα και η Ραβένα είναι πιο κοντά και μπορείς με βεβαιότητα να πεις ότι σε μια μέρα έχεις δει τα σημαντικότερα τους αξιοθέατα χωρίς να τρέχεις μέσα στο άγχος. Αν συμπεριλάβουμε και τις καθυστερήσεις των τρένων, σίγουρα άξιζε η επιλογή μας. 

Η επίσκεψη στη Πομπηία, ήταν για εμένα εμπειρία ζωής. Και δεν πρόκειται να σταματήσω να νιώθω τον ίδιο ενθουσιασμό, όποτε τη σκέφτομαι. Οπότε συγχωρέστε με για αυτό το μεγάλο κείμενο. Αλλά προσωπικά πιστεύω πως τα έχω γράψει πολύ συνοπτικά (φανταστείτε πως θα ήταν το αναλυτικά δηλαδή).

Την ημέρα της επίσκεψης μας, ο καιρός μουντός και βροχερός. Μεγάλη θλίψη με κυρίευσε, διότι τα δρομολόγια για την ανάβαση στο Βεζούβιο είχαν ακυρωθεί λόγω καιρού. Δεν θα πατούσα το ποδαράκι μου στο διασημότερο και ίσως; φονικότερο ηφαίστειο του κόσμου. Από την άλλη, μιας και μας περίσσευε αρκετός χρόνος, ανταμείφθηκα με περισσότερες ώρες εξερεύνησης στην αρχαία πόλη.

Λίγη ιστορία για τη Πομπηία

Ας ξεκινήσουμε με λίγα λόγια για την ιστορία και την τραγική εξέλιξη της πόλης ανά τους αιώνες. Η Πομπηία χτίστηκε στη πεδιάδα του Βεζούβιου και ανήκει στην περιοχή της Καμπανίας. Η προέλευση της πόλης είναι αβέβαιη. Οι παλαιότερες αναφορές για την ύπαρξη της χρονολογούνται από τα τέλη του 7ου και του πρώτου μισού του 6ου αιώνα π.Χ., όπου βρέθηκαν τείχη, κατασκευασμένα απο ένα είδος υλικού μαλακής μαύρης λάβας, που ονομάζεται papamonte.

Σύμφωνα όμως με τα ευρύματα, η πραγματική Πομπηία χτίστηκε προς τα τέλη του 5ου αιώνα π.Χ., από Έλληνες (για αυτό το λόγο υπάρχουν δεκάδες ελληνικά στοιχεία). Προς τα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ., η Ρώμη άρχισε να κοιτάζει προς τη νότια Ιταλία για συμμάχους. Έτσι, η Πομπηία εισήλθε στη ρωμαϊκή πολιτική οργάνωση, αλλά το 90 π.Χ. επαναστάτησε μαζί με άλλους ιταλικούς πληθυσμούς, οι οποίοι απαίτησαν ισότιμο κοινωνικό και πολιτικό σεβασμό από τη Ρώμη.

Μετά την “υποβάθμιση” της σε αποικία, η Πομπηία ενισχύθηκε με ιδιωτικά και δημόσια κτίρια. Ένας βίαιος σεισμός έπληξε ολόκληρη την περιοχή του Βεζούβιου το 62 μ.Χ. Η ανακατασκευή άρχισε αμέσως, αλλά η έκταση της ζημιάς ήταν τόσο μεγάλη και οι επισκευές χρειάστηκαν πολύ χρόνο. Μέχρι που 17 χρόνια αργότερα, στις 24 Αυγούστου του 79 μ.Χ. ο Βεζούβιος ξέσπασε ξαφνικά και έθαψε τη Πομπηία, μέσα σε λίγη ώρα κάτω από τέφρα και βράχους. Από τα τοξικά κύμματα της λάβας, η ατμόσφαιρα έγινε τόσο αποπνικτική, που οι κάτοικοι σκοτώθηκαν, σχεδόν ακαριαία.

Η αρχαία πόλη Πομπηία είναι Μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO από το 1997.

Η Ανακάλυψη

Ανακαλύφθηκε τον 16ο αιώνα, αλλά η ανασκαφή ξεκίνησε το 1748 και συνεχίστηκε συστηματικά μέχρι τον 19ο αιώνα. Μέχρι και σήμερα τα έργα ανασκαφής, αναστήλωσης και αναβάθμισης της αρχαίας πόλης έχουν φέρει (και συνεχίζουν να φέρνουν) στο φώς τον εξαιρετικό πλούτο αρχιτεκτονικής, γλυπτικής, ζωγραφικής και ψηφιδωτών.

Ο αρχαιολογικός χώρος της Πομπηίας εκτείνεται για περίπου 66 εκτάρια, εκ των οποίων πάνω απο 50 έχουν ανασκαφεί, με τις εργασίες να συνεχίζονται μέχρι και σήμερα φέρνοντας στο φώς εντυπωσιακά ευρήματα. Απο τα οποία τα σημαντικότερα (ή αυτά που μου κέντρισαν εμένα το ενδιαφέρον), θα τα αναλύσω παρακάτω.

Temple of Venus – Ναός της Αφροδίτης

Ο ναός της Αφροδίτης στο δυτικό άκρο του λόφου, χτίστηκε το 80π.Χ, αφιερωμένο στη θεά, προστάτιδα της πόλης. Βλέπει βόρεια και νότια προς την παραλία, και βρίσκεται σε ένα βάθρο που περιβάλλεται από πόρτες και είναι διακοσμημένο με μάρμαρο. Πιθανώς ήταν το πιο πλούσιο και οπτικά γοητευτικό από τους άλλους θρησκευτικούς ναούς, αλλά η εξέχουσα θέση του, το κατέστησε στόχο επαναλαμβανόμενων λεηλασίών.

Temple of Apollo & Basilica – Ναός του Απόλλων

Ο ναός του Απόλλωνα είναι το αρχαιότερο ιερό στη Πομπηία, όπως αποδεικνύεται από την επιβλητική αρχιτεκτονική διακόσμηση. Χρονολογείται από το 575-550 π.Χ. Το κτίριο συνδυάζει Ιταλικά και Ελληνικά στοιχεία. Το πάτωμα είναι φτιαγμένο από πολύχρωμες πέτρες σε διαμαντένιο σχήμα. Σε κάθε πλευρά της πόρτας βρίσκονται τα αγάλματα του Απόλλωνα και της Άρτεμης, που απεικονίζονται ώς τοξότες (τα αυθεντικά αγάλματα βρίσκονται στο μουσίο της Νάπολης).

Η Βασιλική χτίστηκε στα μισά του 2ου αιώνα π.Χ. ως ένα μέρος δημιουργίας μνημείων σε όλη την πόλη. Το κτίριο ήταν αφιερωμένο για τη διαχείρηση της δικαιοσύνης και για επαγγελματικές συμφωνίες.

Εάν ενδιαφέρεστε να σας στείλουμε ηλεκτρονικώς τον χάρτη και τον αντίστοιχο συνοπτικό οδηγό για την Πομπηία επικοινωνήστε μαζί μας.

Forum – Αγορά

Η Αγορά (forum) βρίσκεται στη διασταύρωση μεταξύ των δύο κεντρικών δρόμων του αρχικού αστικού κέντρου. Η αγορά ήταν η κεντρική πλατεία της πόλης, όπου η κυκλοφορία των κάρων ήταν απαγορευμένη. Περιβάλλεται από όλες τις πλευρές από όμορφα θρησκευτικά, πολιτικά και επιχειρηματικά κτίρια, όπως το κτίριο Eumachia, η οποία ήταν ιέρεια της θεάς Αφροδίτης.

Forum granary – Αγορά προϊόντων

Η αγορά προϊόντων (forum olitorio), χτίστηκε μετά το 62μ.Χ. και μάλλον δεν είχε ολοκληρωθεί (ή δεν χρησιμοποιούνταν) κατά την ηφαιστειακή έκρηξη. Σήμερα χρησιμοποιείτε για τη φύλαξη σημαντικών αρχαιολογικών υλικών απο την αρχαία Πομπηία (αμφορείς, αρχιτεκτονικά στοιχεία, μαρμάρινα έπιπλα κήπου κ.α.). Επίσης εκεί εκτίθενται μερικά από τα θύματα της φονικής έκρηξης του Βεζούβιου.

Temple of Jupiter – Ναός του Δία

Ο ναός του Δία χρονολογείται από το 2ο αιώνα π.Χ. και έχει ένα υψηλό βάθρο, με μια σκάλα εισόδου μπροστά. Διαιρείται σε τρεις, με διπλή κιονοστοιχία, κολώνες. Όταν το κτίριο μετατράπηκε σε Καπιτώλιο (Capitolium), αφιερώθηκε στη λατρεία της ”Capitoline Triad” (Καπιτωλικής Τριάδας: Δίας, Ήρας, Αθηνάς).

Lupanare – Οίκος Ανοχής

Lupa στα λατινικά σημαίνει ‘ιερόδουλος’ και το Lupanare ήταν ο πιο οργανωμένος οίκος ανοχής της Πομπηίας, καθώς δημιουργήθηκε το κτίριο απο την αρχή για αυτό το σκοπό. Υπήρχαν 5 δωμάτια στο ισόγειο και 5 στον πάνω όροφο. Η μόνη επίπλωση ήταν τα πέτρινα κρεβάτια, τα οποία είχαν στρώματα επάνω. Έξω απο κάθε δωμάτιο υπήρχαν τοιχογραφίες απεικονίζοντας διάφορα ερωτικά παιχνίδια. Οι γυναίκες που εργάζονταν εκεί ήταν σκλάβες, κυρίως Ελληνίδες και ανατολικής προέλευσης.

Thermmopolium – Το fast food της Πομπηίας

Και τώρα θέλω να γράψω για το πιο ιδιαίτερο κτίριο, που υπάρχει για εμένα προσωπικά στη Πομπηία, τα θερμοπωλεία. Χαρακτηριστικά και πολύ διαδεδομένα στη Πομπηία (υπήρχαν 89! Προσφάτως ανακαλύφθηκε κι άλλο), ήταν δημόσιες εγκαταστάσεις (ένα είδος snack bar), το οποίο σέρβιρε ζεστό φαγητό και ποτό. Ήταν ένα πολύ απλός χώρος ενός ανοιχτού δωματίου με ένα πάγκο στην άκρη στον οποίο ήταν βυθισμένα μεγάλα δοχεία (dolia), τα οποία περιείχαν τα εμπορεύματα. Υπήρχε μέχρι και χώρος στο πίσω μέρος του δωματίου, εάν ο πελάτης επιθυμούσε να φάει εκεί!!! Ακόμη να το πιστέψω πόσο μπροστά ήταν απο την εποχή τους.

Διαβάστε επίσης:
Νάπολη: 7 πράγματα που μπορείτε να κάνετε σε μία ημέρα

Βρείτε το κατάλληλο για εσάς κατάλυμα στη Πομπηία μέσα από αυτόν τον σύνδεσμο

Σπίτια & Βίλες της Πομπηίας

Τα σπίτια της Πομπηίας είναι πάρα πολλά και τα περισσότερα μεγάλης αρχαιολογικής αξίας, λόγω των ψηφιδωτών, αλλά και τις εκπληκτικές νωπογραφίες (frescos), οι οποίες κοσμούν τους τοίχους τους. Μερικά απο αυτά τα εξαιρετικά δείγματα και γνωστότερα είναι:

• το σπίτι του Φαύνου, που είναι το μεγαλύτερο σπίτι της Πομπηίας, με υπέροχα ψηφιδωτά.
• Το σπίτι των Διόσκουρων, το μεγαλύτερο και πολυτελέστερο σπίτι από την τελευταία περίοδο της Πομπηίας.
• Το σπίτι του τραγικού ποιητή, είναι ίσως το γνωστότερο απο τα σπίτια λόγω του εξαιρετικού μωσαικού (μάλλον για αυτό η είσοδος είναι σφραγισμένη με γυάλινη προθήκη) που απεικονίζει ένα Κέρβερο και γράφει στα λατινικά “Cave Canem”, που σημαίνει προσοχή στο σκύλο.

• Το σπίτι του Vetii, είναι γνωστό για τις καλοδιατηρημένες του νωπογραφίες σε όλους τους χώρους, με γνωστότερες αυτές στο σαλόνι με το διάσημο “κόκκινο της Πομπηίας” .
• Το σπίτι του κυνηγού, το οποίο πήρε το όνομα του απο την απεικόνιση στο τοίχο του, που αναπαριστά κυνηγότοπο είναι το αγαπημένο μου. Τα χρώματα που χρησιμοποιήθηκαν, αλλά και το σκηνικό είναι κάτι μοναδικό.
• Η βίλα των μυστηρίων, μια πολυτελής βίλα, η οποία λογικά πήρε το όνομα της εξαιτίας μίας μεγαλογραφίας (large fresco), που απεικονίζει μια μυστήρια τελετουργική σκηνή, την μύηση μιάς γυναίκας στο γάμο.

Temple of Isis – Ναός της Ίσιδας

Ο Ναός χρονολογείται στα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ. και είναι χτισμένος με κολώνες Κορινθιακού τύπου. Τα μπροστινά σκαλοπάτια οδηγούν στον προναό, με 4 κολώνες μπροστά και 2 στα πλαινά και δύο πλευρικές γωνιές που στηρίζουν τα αγάλματα των θεών Άνουβις και Ώρος. Στα ενδότερα υπάρχουν βάσεις για τα θρησκευτικά αγάλματα, πιθανόν και για της Ίσιδας, το οποίο βρέθηκε σε στοά.

Amphitheater – Αμφιθέατρο

Το Αμφιθέατρο της Πομπηίας είναι απο ένα απο τα παλαιότερα και πιο καλοδιατηρημένα που υπάρχουν, με χωρητικότητα 20,000 θεατών. Χτίστηκε γύρω στα 70π.Χ. και είναι χωρισμένο σε τρία επίπεδα ανάλογα την κοινωνική θέση του καθενός. Στο χώρο του Αμφιθέατρου διεξάγονταν για πολλά χρόνια μονομαχίες.

Εάν θέλετε να διαβάσετε περισσότερες ταξιδιωτικές ιστορίες απο την αγαπημένη μας Ιταλία πατήστε εδώ.

Τέλος στην έξοδο απο τον αρχαιολογικό χώρο της Πομπηίας, υπήρχε μια έκθεση στην οποία είχαν τοποθετήσει τα απανθρακωμένα κορμιά των κατοίκων, που μόνο από τη στάση του σώματος τους μπορείς να αναγνωρίσεις το φρικτό θάνατο που βίωσαν. Αυτή η αναταριχίλα που ένιωσα ήταν ο επίλογος της μοναδικής εμπειρίας που έζησα για λίγες ώρες στη Νεκρόπολη της Πομπηίας.

Το πέρασμα μας από τη Νάπολι, ήταν πολύ σύντομο (για λίγες μόνο ώρες), αλλά σίγουρα είδαμε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα και χαρήκαμε που γνωρίσαμε ένα απο τα πιο αντιπροσωπευτικά μέρη της Ιταλικής κουλτούρας, κατά τη διάρκεια ενός μοναδικού road trip στη Νότια Ιταλία. Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τι προλάβαμε να κάνουμε στη Νάπολη, χωρίς καμία πίεση από τον ελάχιστο χρόνο που είχαμε, καθώς θέλαμε να απολαύσουμε τη πόλη με την ησυχία μας.

Εάν είστε με αυτοκίνητο είτε δικό σας, είτε ενοικιαζόμενο αφήστε το σε ιδιωτικό parking.

1 Castel dell’ Ovo

Το κάστρο του Αυγού όπως είναι γνωστό, είναι ένα απο τα κυριότερα αξιοθέατα της πόλης και χτίστηκε τον 12ο αιώνα. Ο μύθος λέει πως στα θεμέλια του είχε τοποθετηθεί ένα μεγάλο μαγικό αβγό, το οποίο όσο μένει άθικτο, η πόλη δε θα πάθει κακό. Η πανοραμική θέα στο κόλπο και τη πόλη της Νάπολης είναι εντυπωσιακή. Και το καλύτερο είναι οτί η είσοδος είναι δωρεάν.

2 Στη καρδιά της Νάπολης

Η must τουριστική βόλτα για τη γνωριμία σας μα τη Νάπολη ξεκινά απο τη Piazza del Plebiscito. Είναι μια μεγάλη πεζοδρομημένη πλατεία, στα αριστερά της οποίας βρίσκεται η Βασιλική San Francesco di Paola και στα δεξιά της το Royal Palace, ένα ανακαινισμένο νεοκλασικό ανάκτορο. Επίσης εκεί τριγύρω υπάρχει η μεγάλη αγορά, η οποία είναι γεμάτη καταστήματα και είναι ότι πρέπει αυτή η βόλτα για μια πρώτη γνωριμία με τη πόλη.

Πολύ κοντά στο κέντρο, υπάρχει και το εντυπωσιακό Castel Nuovo. Μη ξεχάσετε να το επισκεφτείτε.

3 Galleria Umberto I

Δεν γίνεται να πας Νάπολη και να μην επισκεφτείς το πολύ εντυπωσιακό αίθριο με τη γυάλινη οροφή Galleria Umberto I. Θα λέγαμε πως είναι αδερφάκι με τη γκαλερί Vittorio Emanuele στο Μιλάνο, μιας και έχουν δημιουργήθεί απο τον ίδιο Αρχιτέκτονα. Στεγάζει πολλά εμπορικά καταστήματα και cafe-Restaurant, Το πιο εντυπωσιακό είναι η γυάλινη οροφή του (ο κεντρικός τρούλος φτάνει τα 57m) και το μαρμάρινο δάπεδο.

4 Quartieri Spagnoli

Αυτή η περιοχή, όπως λέει και το όνομα της, φτιάχτηκε για να στεγάσει Ισπανούς μισθοφόρους. Εδώ βρίσκονται οι φημισμένες Ναπολιτάνικες γειτονιές, με τα πολύ στενά σοκάκια και τις απλωμένες μπουγάδες. Πιστεύουμε πως αυτή η γειτονιά είναι η πιο αντιπροσωπευτική πλευρά της αυθεντικής Νάπολης. Μια περιοχή κακόφημη, η οποία τελευταία έχει μπεί στο χάρτη των τουριστών, λόγω των πολλών bar που έχουν ανοίξει. Παρ’ όλα αυτά καλό είναι να είστε προσεκτικοί με τα προσωπικά σας αντικείμενα.

Διαβάστε επίσης:
Μια μέρα στη Πομπηία: Η ζωντανή Νεκρόπολη που σε στοιχειώνει

5 Funicolare di Napoli

Τα Funicolare είναι τα τελεφερίκ στην Ιταλία και είναι ένα από τα βασικότερα μέσα μαζικής μεταφοράς στη Νάπολι, τα οποία οι κάτοικοι τα
χρησιμοποιούν συνέχεια. Είναι μια πολύ όμορφη εμπειρία η χρήση του τελεφερίκ για τη μεταφορά σας. Εμάς μας φάνηκε πολύ πρωτότυπο. Επίσης γλυτώνετε πολλά σκαλιά και χρόνο και το εισιτήριο κοστίζει μόνο 1,10€. Εμείς το πήραμe από τη στάση Corso Vittorio Emanuele, για να επισκεφτούμε τη περιοχή Vomero και το Castel Sant’ Elmo.

6 Quartiere Vomero

Στη περιοχή Vomero θα γνωρίσετε τη κομψή πλευρά της Νάπολι. Αυτή η περιοχή είναι σαφώς πιο καθαρή και αναβαθμισμένη απο το κέντρο. Art nouveau κτίρια, μεγάλοι και όμορφοι πεζόδρομοι και σίγουρα θα παρατηρήσετε πολύ λιγότερη κυκλοφορία οχημάτων. Επισκεφτείτε την Piazza Vanvitelli, για να θαυμάσετε τα αριστοκρατικά κτίρια. Εκεί τριγύρω έχει πολύ ωραία cafe και εστιατόρια.

7 Castel Sant’ Elmo

Ο τελικός σταθμός μας στη Νάπολη ήταν το Castel Sant’ Elmo. Το κάστρο βρίσκεται στο λόφο του Vomero και είναι γνωστό για την υπέροχη θέα στη πόλη, το λιμάνι, το Βεζούβιο και όταν δεν έχει ομίχλη μέχρι και το νησί του Capri (εμείς δυστυχώς πετύχαμε αρκετή ομίχλη).

Το κάστρο είναι μεσαιωνικό και χτισμένο σε υψόμετρο 250μ. και υπήρξε σπουδαίας στρατηγικής σημασίας για τη πόλη. Η είσοδος είναι δωρεάν. Μην αγχώνεστε για την ανάβαση, καθώς υπάρχουν κυλιόμενες σκάλες. Αν δεν χορτάσετε τη θέα μπορείτε να απολαύσετε το εσπρεσάκι σας σε ένα απο τα cafe που υπάρχουν εκεί.

Διαβάστε εδώ περισότερρα άρθρα για το Road trip μας στη Νότια Ιταλία. Επισκεφτήκαμε μερικά από τα ωραιότερα και διασημότερα χωριά την γειτονικής χώρας.

Νικήτη Χαλκιδικής

Εάν χορτάσατε τη παραλία της, τα beach bar της και την οχλαγωγία της Νικήτης, ίσως έφτασε η στιγμή να επισκεφτείτε τον παλαιό οικισμό Νικήτης ή Νικήτας. Αφήστε το αυτοκίνητο σας λίγο πιο έξω απο τον οικισμό, οπλίσετε τη φωτογραφική μηχανή σας και ξεκινήστε τη βόλτα σας.

Εμείς το πρώτο που επιλέξαμε να κάνουμε, ήταν να ανηφορίσουμε προς την εκκλησία του Αγ. Νικήτα και να θαυμάσουμε απο το προαύλειο χώρο του “Ιστορικού και Λαογραφικού Μουσείου” τη θέα του χωριού και του Τορωναίου κόλπου.

Το μεγάλο ατού του παλαιού οικισμού Νικήτης, είναι τα αναπαλαιωμένα και μη κτίρια, χαρακτιριστικό δείγμα Μακεδονικής αρχιτεκτονικής. Απολαύστε τα όμορφα ήσυχα σοκάκια και τα σπίτια με τις λουλουδιασμένες αυλές, καθώς κατηφορίζετε στη μικρή πλατεία με τον πλάτανο, η οποία βρίσκεται στην είσοδο του οικισμού.

Και εννοείτε πως δεν εγκαταλείπετε τον παλαιό Νικήτα πρωτού δοκιμάσετε τα διάσημα cocktail στους πολύ προσεγμένους χώρους Baracolla cocktail bar και Jul cocktail lounge & bar. Για κάποιο λόγο άλλωστε έχουν γίνει ξακουστά σε ολόκληρη τη Θεσσαλονίκη.

Αν ψάχνετε για το ιδανικό κατάλυμα στον Παλαιό Οικισμό Νικήτης πατήστε εδώ…

Παρθενώνας Χαλκιδικής

Εάν σας προτείνουν να επισκεφτείτε το Παρθενώνα στη Χαλκιδική, πιστέψτε μας, ουδεμία σχέση έχει με αυτόν της Αθήνας. Πάντως εμείς αρχαιολογικά ευρήματα δεν είδαμε. Αν και ιστορικά υπάρχουν αναφορές από  τον Ηρόδοτο για την ύπαρξη του οικισμού από τον 9ο αιώνα. Κανείς όμως δεν γνωρίζει με βεβαιότητα εάν βρίσκεται στην ίδια ακριβώς τοποθεσία με το σημερινό χωριό Παρθενώνας.

Διαβάστε επίσης:
Και η Χαλκιδική έχει τον Παρθενώνα της

Αν ψάχνετε για το ιδανικό κατάλυμα στον Παρθενώνα πατήστε εδώ

Αρναία

Το ωραιότερο χωριό της Χαλκιδικής είναι ορεινό και σίγουρα δεν αφήνει κανένα ασυγκίνητο. Έτσι κάναμε την θυσία και αποχωριστήκαμε για μία ημέρα τις υπέροχες παραλίες της Χαλκιδικής, για να αφιερώσουμε κάποιες ώρες από τον χρόνο μας στον παραδοσιακό οικισμό Αρναία και δεν το μετανιώσαμε.

Αρναία : Γνωρίστε την αρχοντική πλευρά της Χαλκιδικής

Αν ψάχνετε για το ιδανικό κατάλυμα στην πανέμορφη Αρναία πατήστε εδώ…

Άφυτος

Η Άφυτος είναι το τουριστικότερο απο τα 5 χωριά. Σίγουρα λόγω της ομώνυμης παραλίας, που είναι μία απο τις καλύτερες στο πρώτο πόδι, αλλά και λόγω του παραδοσιακού οικισμού και των πολλών επιλογών που προσφέρει στη διασκέδαση για τα γούστα κάθε επισκέπτη. Προτιμήστε να  επισκεφείτε το χωριό το απόγευμα. Αφήστε το αυτοκίνητο σας στο parking και ξεκινήστε τη βόλτα σας απο το εκκλησάκι των Ταξιαρχών. Διασχίστε όλο το δρόμο μέχρι το τέλος της ανηφόρας. Μπροστά σας προβάλλει ένα φυσικό μπαλκόνι με θέα το Τορωναίο κόλπο, για να θαυμάσετε το ηλιοβασίλεμα.

Μια διστάσετε να επισκεφτείτε το Λαογραφικό Μουσείο “Κτίριο Αλετρά” και την εκκλησία Αγίου Δημητρίου, τα οποία χτίστηκαν τον 19o αιώνα και είναι σημεία αναφοράς του γραφικού οικισμού. Πρόταση μας είναι να κλείσετε τη βραδιά σας, απολαμβάνοτας το ποτό σας, στην αυλή κάποιου απο τα καλόγουστα cafe-bar στην Άφυτο.

Σχεδόν σε όλα κάθε βράδυ φιλοξενούνται δίαφορα μουσικά σχήματα. Το μοναδικό μείον του χωριού είναι τα αμέτρητα αυτοκίνητα. Καλό θα ήταν ο επισκέπτης να τα αφήνει στο δημοτικό parking, χωρίς να καταστρέφεται η αισθητική του οικισμού.

Αν η Άφυτος είναι ο κατάλληλος προορισμός για εσάς μπείτε εδώ και κλείστε το ιδανικό για εσάς κατάλυμα..!!!

Νέα Φώκαια

Ένα υπέροχο γραφικό λιμανάκι και ένας Βυζαντινός πύργος που καθρεφτίζεται στα πεντακάθαρα νερά του. Νομίζουμε πως αυτά τα δύο φτάνουν για να επισκεφτεί κάποιος τη Νέα Φώκαια, στο πρώτο πόδι της Χαλκιδικής. Το χωριό της Νέας Φώκαιας είναι απο τα νεότερα της Χαλκιδικής, καθώς χτίστηκε απο Μικρασιάτες πρόσφυγες στις αρχές του 20ου αιώνα.

Αξίζει να παρκάρετε το αυτοκίνητο σας, μέσα στον οικισμό και να κάτσετε σε κάποιο απο τα καφέ-ουζερί που βρίσκονται γύρω απο την όμορφη, πλακόστρωτη πλατεία, την οποία κοσμεί, ο Άγιος Νικόλαος, μία απο τις παλαιότερες εκκλησίες της Χαλκιδικής. Εμείς επιλέξαμε να φάμε στο μεζεδοποωλείο Μασσαλία. Το πάντρεμα της παραδοσιακής με της μοντέρνας κουζίνας, το κατατάσσει στα must visit της περιοχής. Η Νέα Φώκαια είναι ένας άγνωστος θησαυρός για τον επισκέπτη και έχει πολλά ακόμη να δεί εάν το επιθυμεί. Διαβάστε εδώ την ενδιαφέρουσα ιστορία του χωριού χαθείτε στα μονοπάτια του, που οδηγούν αιώνες πίσω. 

Αμμουλιανή : Ο απόλυτος καλοκαιρινός προορισμός της Χαλκιδικής

Αν θέλετε μια ήσυχη διαμονή στην Νέα Φώκια πατήστε εδώ…

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε και άλλα άρθρα για την Χαλκιδική. Για τους οικισμούς, τις διάσημες παραλίες, την ιστορία του τόπου και πάρτε ιδέες για διάφορες δραστηριότητες που μπορείτε να κάνετε.

Οι γειτονιές της Βαρκελώνης

1 El gotic

Η γοτθική συνοικία είναι η πιο γνωστή συνοικία της Βαρκελώνης. Λέγεται πως δεν είναι εξολοκλήρου αυθεντική, αλλά φτιαχτή σε κάποιο ποσοστό για τους τουρίστες. Εμείς πάντως λατρεύαμε να χανόμαστε στα στενά, να ανακαλύπτουμε τα κρυμμένα μικρά μαγαζιά, τις χαριτωμένες πλατειούλες, Υπάρχουν δεκάδες πλατείες στην συνοικία. Αυτές που ξεχωρίσαμε (από όσες καταφέραμε να δούμε βέβαια) ήταν η Plaza de Sant Jaume, με την επιβλητική της αρχιτεκτονική. Στεγάζει το Δημαρχείο και το Palau de Generalitat. Δίπλα της συναντήσαμε την Plaza de Sant Just. Επισκεφτήκαμε την εκκλησία και ήπιαμε νερό από τις τρείς κρήνες. Λέγεται πως είναι η παλαιότερη πηγή νερού της πόλης.

Ψάχνεται για τις καλύτερες προσφορές σε δωμάτια και ξενοδοχεία στην περιοχή El Gotic πατήστε εδώ

Η Plaza Reial είναι ακόμη μία διάσημη πλατεία της Βαρκελώνης. Πολύ μεγάλη, την κοσμούν πανύψηλοι φοίνικες, ένα όμορφο σιντριβάνι στο κέντρο, ο οποίο χτίστηκε για την παγκόσμια έκθεση το 1929. Προσέξτε τον σχεδιασμό των φανοστατών γύρω από την πλατεία, ένα ακόμη από τα έργα του Gaudi. Όλα αυτά σε συνδυασμό με τα καφέ και τα εστιατόρια είναι κύριοι λόγοι που είναι από τα αγαπημένα στέκια κατοίκων και τουριστών.

Η μικροσκοπική Plaza George Orwell, χωρίς να έχει κάποιο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον υπήρξε από τις αγαπημένες μου. Γιατί φυσικά ξεκινούσαμε από εκεί το πρωινό μας περίπατο, πίνοντας ένα καφέ στα γεμάτα τραπεζάκια του Bar Oviso, μακριά από τα πολυσύχναστα πρωινά μέρη της el gotic.

Πραγματικά οι πλατείες της Βαρκελώνης δεν έχουν τελειωμό

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η Plaza de Sant Felip Neri, για την είσοδο της οποίας μπορείτε να πάρετε την ομώνυμη οδό που είναι και η μοναδική. Η πλατεία είναι σκεπασμένη με δέντρα και περιτριγυρισμένη από την εκκλησία, το κολέγιο και το μουσείο παπουτσιών. Η πλατεία αυτή ήταν ένα από τα σημεία των μαζικών εκτελέσεων επί δικτατορίας Φράνκο, όπως μαρτυρούν και τα σημάδια από τις σφαίρες στους τοίχους. Βέβαια όσες βόλτες και να κάνει κάποιος στη Gotic δεν γίνεται να μη περάσει από το Καθεδρικό ναό της πόλης.

Διαβάστε επίσης:
Φαγητό στη Βαρκελώνη και διασκέδαση ο απόλυτος οδηγός

Ο καθεδρικός ναός χτίστηκε τον 15ο αιώνα. Είναι πολύ όμορφος εσωτερικά και έχει και ένα πολύ όμορφο κήπο με χήνες. Επίσης ανεβήκαμε με το ασανσέρ στη κορυφή του καθεδρικού για να θαυμάσουμε τη θέα (καμία σχέση φυσικά με τη θέα απο το παρκο Guell) της πόλης. Αν και σύμφωνα με πληροφορίες η είσοδος το πρωί και το απόγευμα είναι δωρεάν, εμείς πληρώσαμε 6€.

2 El Born

Μία από τις παλαιότερες γειτονιές της Βαρκελώνης , καθώς στον μεσαίωνα υπήρξε έδρα της αριστοκρατίας και εμπορικό κέντρο. Νομίζω πως αυτό είναι αρκετά εμφανές και από την ξεχωριστή Καταλανική αρχιτεκτονική των κτιρίων. Ξεχωριστή συνοικία χωρίς πολλούς τουρίστες, με όμορφα μαγαζιά, μπαρ και χώρους εστίασης (εδώ λέγεται πως είναι τα αυθεντικά tapas bar) της πόλης.

Εδώ υπάρχουν αρκετές μπουτίκ και αρκετές γκαλερί τέχνης, καθόλου τυχαίο μιας και σε αυτή τη συνοικία βρίσκεται το μουσείο Picasso. Το καταλάβαμε ότι εδώ είναι πιο ψαγμένη η κατάσταση. Μία βόλτα και μόνο από τη Passeig del Born, νομίζω πως είναι αρκετή για να σας πείσει. Την ψήφισα ως την αγαπημένη μου λεωφόρο για βόλτα στη Βαρκελώνη.

Για τους πιο λιχούδηδες μια επίσκεψη στο Chocolate museum θα τους ανταμείψει. Η Γοτθικής αρχιτεκτονικής  Basilica de Santa Maria del Mar είναι ένα από τα “must see” της περιοχής. Η εκκλησία πριν την επέκταση της πόλης ήταν κυριολεκτικά μια ανάσα από τη θάλασσα. Για τέλος αφήνω την αγορά Santa Caterina, της οποίας το μέγεθος και το χτίσιμο μας θύμισε στάδιο. Εμείς δοκιμάσαμε σουβλάκια θαλασσινών με χταποδάκι, καλαμαρια γαρίδες, τα οποία έφτιαξαν μπροστά μας. Οπότε μην παραλείψετε να την επισκεφτείτε. Έρχεσαι σε πιο στενή επαφή με την Καταλανική κουζίνα και τους ντόπιους. Καμία σχέση από το τουριστικό χάος της La Boquieria.

Βρες το ξενοδοχείο ή το δωμάτιο που σου ταιριάζει εδώ και κλείσε το επόμενο ταξίδι σου.

3 El Raval

Η φήμη της κακόφημης, σκοτεινής, υποβαθμισμένη γειτονιάς δυτικά της Βαρκελώνης , εξακολουθεί να προκαλεί ανασφάλεια στους επισκέπτες της πόλης. Εμείς αποφασίσαμε να περπατήσουμε στην κακόφημη περιοχή el Raval αργά το απόγευμα. Οι έντονες φήμες περί υψηλής εγκληματικότητας σε κάποιες γειτονιές της Βαρκελώνης καθώς και οι συμβουλές φίλων μας που  έζησαν για κάποιο διάστημα εδώ μας έκαναν πιο επιφυλακτικούς καθώς διασχίζαμε βιαστικά τα σοκάκια της γειτονιάς των ιερόδουλων (που μόλις εκείνη την ώρα είχαν αρχίσει να βγάζουν τις καρέκλες τους στα πεζοδρόμια) και των οικονομικών μεταναστών.

Δεν νιώσαμε καμία απειλή, αν και είχαμε προφυλαγμένα τα πράγματα μας, όπως μας είχαν συμβουλέψει. Φυσικά μερικά βράδια αργότερα όταν ένας φίλος μας που έμενε εκεί και μας νυχτοπερπάτησε στα στέκια του στη Raval, όποιοι ενδιασμοί υπήρχαν εξαφανίστηκαν. Φοβερά στέκια με live stages και νεαρός κόσμος που γέμιζε μαγαζιά και πλατείες.

Για κατάλυμα στην περιοχή Raval μπες σε αυτόν τον δύνδεσμο

Βέβαια εδώ και κάποια χρόνια λόγω και του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και τις υπέροχης αρχιτεκτονικής της συνοικίας η περιοχή έχει αναμορφωθεί. Λειτουργούν πλέον αρκετά καλλιτεχνικά στέκια και design ξενοδοχεία. Καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες έχουν κατακλύσει πλέον τα διαμερίσματα, προσπαθώντας να δώσουν μια νέα μποέμ νότα στη περιοχή, αλλάζοντας κατα πολύ το άλλοτε κακοποιό προφίλ της el Raval.

Εάν θέλετε να διαβάσετε περισσότερες πληροφορίες για το ταξίδι μας στη Βαρκελώνη πατήστε εδώ.

Κατά τα άλλα δεν δυσκολεύεσαι να φτάσεις, υπάρχουν και σχετικές πινακίδες που θα σας βοηθήσουν αρκετά. Μόλις μπείτε στον χωματόδρομο για τους καταρράκτες προσοχή στις στροφές και προς το τέλος ο δρόμος γίνεται πιο στενός και με λακκούβες.

Εάν φοβηθείτε τις λακκούβες καλό είναι να αφήσετε το αμάξι περίπου 600 μέτρα πριν το κιόσκι (υπάρχει κάτι σαν αλάνα) και να περπατήσετε. Εάν νιώθετε μεγαλύτερη ασφάλεια στο αμάξι μπορείτε να οδηγήσετε μέχρι τέλος του χωματόδρομου. Θα το καταλάβετε από το κιόσκι και τις ενημερωτικές πινακίδες για τους καταρράκτες Βαρβάρας .

Πρώτος από τους δύο Καταρράκτες Βαρβάρας.

Για τον 1^ο καταρράκτη περπατήσαμε περίπου 15-20 λεπτά. Το μονοπάτι δεν είναι δύσβατο.  Πάντως είναι απαραίτητο να φοράμε κλειστά παπούτσια. Η διαδρομή έχει αρκετά πυκνή βλάστηση. Αρκετά ενοχλητικό θα λέγαμε τα μυγάκια που δεν μας άφησαν σε ησυχία σε όλο το περίπατο μέχρι να φτάσουμε στον καταρράκτη. Ο καταρράκτης όμως μας αποζημίωσε. Τα νερά είναι κρυστάλλινα, ρηχά και φυσικά παγωμένα. Άξιζε να δροσιστούμε τα νερά. Κάτσαμε αρκετή ώρα και απολαύσαμε το κολατσιό που είχαμε ετοιμάσει, σε αυτό το πανέμορφο φυσικό τοπίο.

Δεύτερος καταρράκτης σε δύσβατο σημείο.

Για τον 2ο καταρράκτη η διαδρομή διαρκεί περίπου 30 λεπτά. Συναντήσαμε μια ξύλινη γέφυρα που θέλει προσοχή. Η διαδρομή είναι κάπως επικίνδυνη και αποφύγαμε να κατεβούμε μέχρι κάτω. Ο καταρράκτης φαίνεται από ψηλά. Δύσκολο να το πλησιάσουμε γιατί το μονοπάτι είναι πολύ στενό (30 με 40 πόντους), χωρίς καμία ασφάλεια για να μην πέσεις στον γκρεμό. Εξάλλου το τέλος του καταρράκτη δεν έχει κάποια βάθρα εάν θα ήθελε κάποιος να βουτήξει.

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί από την επίσκεψη μας στους καταρράκτες. Ελπίζουμε να το απολαύσετε!