Εκτός βέβαια και αν ασχολούνται σε μεγάλο βαθμό με την πεζοπορία, την ορειβασία και άλλα τέτοια φυσιολατρικά χόμπι. Α, και αν είναι και λίγο παραπάνω μερακλήδες στο καλό φαγητό. Γιατί όπως και να το κάνουμε, για χωριά της Ρούμελης θα γράψουμε και εκεί το καλό φαγητό το τιμάνε.

Η εκδρομή μας λοιπόν πραγματοποιήθηκε Αύγουστο μήνα. Ξεκινήσαμε από Αθήνα με 34 βαθμούς Κελσίου και όταν αφήσαμε πίσω μας το χωριό Πυρά, η θερμοκρασία είχε ήδη πέσει στους 21 βαθμούς Κελσίου! Πάνω από δέκα βαθμούς, δεν τους λές και λίγους.

Ακολουθήστε μας λοιπόν σε αυτό το άρθρο σε μία εκδρομή, για θα σας ξεναγήσουμε στις ομορφιές τριών ένδοξων χωριών της Ρούμελης, στα οποία έζησαν πολλοί ήρωες του ’21 και έχουν να διηγηθούν αρκετά ιστορικά γεγονότα από την Τουρκοκρατία και την Γερμανική κατοχή. 

Χωριά της Φωκίδας: Το Μαυρολιθάρι

Ας ξεκινήσουμε με το Μαυρολιθάρι. Αυτό το χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.140μ. στις πλαγιές της Οίτης και αποτελεί έναν από τους πλέον ορεινούς οικισμούς της Ελλάδας. Η Οίτη ανήκει στην οροσειρά της Πίνδου. Όταν χιονίζει εκεί οι δρόμοι κλείνουν, το τοπίο όμως είναι μαγευτικό. Και το καλοκαίρι επίσης, η θερμοκρασία δεν αστειεύεται εκεί. Το λέμε γιατί Αύγουστο μήνα και η κουβέρτα το βράδυ ήταν απαραίτητη.

Η θέα που σου προσφέρει πάντως σου κόβει την ανάσα. Βλέπεις στα δεξιά σου τα Βαρδούσια Όρη και στα αριστερά σου την Γκιώνα και οι μόνοι ήχοι που ακούς είναι αυτοι της φύσης. Απόλυτη ησυχία και γαλήνη. 

Το Μαυρολιθάρι κάηκε κατά τη διάρκεια της Κατοχής από τους Γερμανούς ως αντίποινα για τη δράση των ανταρτών της περιοχής. Σήμερα ο αριθμός κατοίκων του χωριού είναι περίπου 400 σε αριθμό. Την καλοκαιρινή περίοδο οι επισκέπτες αυξάνονται. Το Μαυρολιθάρι διαθέτει ένα Πετρόκτιστο παραδοσιακό πανδοχείο, το οποίο λειτουργεί και σαν Cafe και σου παρέχει ότι χρειαστείς. Επίσης υπάρχει και η παραδοσιακή ταβέρνα “Το στέκι του Καραπλή” που τέτοιο κρέας σπάνια βρίσκεις αλλού.

Στην μέση της πλατείας θα δείτε τον πλάτανο του χωριού που στέκει εκεί πάνω απο 300 χρόνια. Κοντά στην είσοδο του χωριού βρίσκονται οι πετρόκτιστες πηγές με το τρεχούμενο νερό. Πάρτε μαζί σας παγούρι και μπουκάλια γιατί τέτοιο νερό δεν θα βρείτε εύκολα κάπου αλλού. 

Χωριά της Φωκίδας: Η Καστριώτισσα

Η Καστριώτισσα είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1160μ. και οφείλει το όνομα στα ερείπια αρχαίου κάστρου που υπάρχουν μέσα στο χωριό, το οποίο και χτίστηκε το 500 π.Χ. Αν προσέξετε θα δείτε και στην είσοδο του χωριού, αλλά και μέσα στα στενά δρομάκια τα ερείπια του Δωρικού Κάστρου. Για να κάνουμε την βόλτα μας, μέσα στην Καστριώτισσα έπρεπε να παρκάρουμε το αυτοκίνητο σε μια από τις εισόδους του χωριού και μετά να συνεχίσουμε με τα πόδια. 

Έξω από την πάνω πλευρά του χωριού υπάρχει μια πηγή με τρεχούμενο νερό και ένας χώρος με μερικές θέσεις για πάρκινγκ. Κατεβαίνουμε τα πέτρινα σκαλοπάτια και ρίχνουμε κλέφτες ματιές στις περιποιημενες λουλούδιασμενες αυλές και φωτογραφιζουμε τα εγκαταλελειμμένα παλιά σπίτια. 

Στην Καστριώτισσα επίσης, βρίσκεται και η ιστορική εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Στη θέση της υπήρχε παλιό γυναικείο μοναστήρι χτισμένο το 1110 μ.Χ. περίπου. Κάποια προσθήκη έγινε το 1853. Εδώ την περίοδο της τουρκοκρατίας έβρισκαν καταφύγιο όσοι από την περιοχή μας καταδιώκονταν από τους κατακτητές.

Ο δρόμος τελειώνει στην άλλη είσοδο του χωριού, με την μικρή πέτρινη πλατεία και την υπεραιωνόβια Πουρνάρα στο κέντρο της. Στην πλατεία υπάρχει το Αρχοντικό της Ευανθίας, στον οποίο, εκτός από διαμονή και φαγητό, μπορείς να απολαύσεις τον ελληνικό σου καφέ και το γλυκάκι σου πιάνονας θέση σε ένα τραπεζάκι με θέα τα Βαρδούσια Όρη… 

Εσάς σας αρέσουν τα Road Trips; Εάν ναι, διαβάστε και πάρτε ιδέες για Πελοπόννησο.

Χωριά της Φωκίδας: Ο Αθανάσιος Διάκος 

Το τρίτο χωριό είναι σίγουρα από τα γνωστότερα χωριά της Φωκίδας και είναι ο Αθανάσιος Διάκος. Το χωριό είναι χτισμένο στα 1060μ. κάτω από τα Βαρδούσια όρη. Το όνομα του φυσικά το πήρε από τον Έλληνα αγωνιστή Αθανάσιο Διάκο, μιας και αυτό το χωριό, όπως λένε, ήταν και ο τόπος καταγωγής του. Το παλιό όνομα του χωριού, μέχρι και το 1959 ήταν Άνω Μουσουνίτσα. Ένας ανδριάντας προς τιμήν του Αθανάσιο Διάκου βρίσκεται στην μεγάλη πλατεία του χωριού δίπλα στην εκκλησία.

Επίσης, την πλατεία του χωριού κοσμούν δύο μεγάλοι πλάτανοι, οι οποίοι είναι πάνω από 600 ετών. Μέσα από τον έναν πλάτανο πηγάζει τρεχούμενο νερό. Κάτω από την παχιά τους σκία απλώνονται τραπεζάκια από τις ταβέρνες και τα cafe που βρίσκονται στην πλατεία. Στο χωριό μάλιστα θα βρείτε και αρκετά καταλύματα για την διαμονή σας.

Γνωρίστε και άλλα χωριά της ηπειρωτικής Ελλάδας που έχει επισκεφτεί το Travelshare.gr

Το χωριό είναι διάσημο για το παγωτό Ραβάνη. Παγωτό κρέμα/βανίλια, το οποίο παρακευάζεται από πρόβειο γάλα. Ε, δεν γίνεται να κάνατε τόσο δρόμο και να μην το δοκιμάσετε κατευθείαν από το μέρος που παράγεται.

Εάν συνεχίσετε από την πλατεία με τα πόδια, υπάρχει σχετική σήμανση, σε τρία λεπτά θα βγείτε στο μονοπάτι που οδηγεί στο ποτάμι του χωριού. Στο δρόμο θα συναντήσετε και το μουσείο Αθανάσιος Διάκος, το οποίο και είναι αφιερωμένο στην ζωή, το τέλος του, αλλά και στην απελευθερωτική δράση της περιοχής.

Μία όμορφη μικρή βόλτα ξεκινά λοιπόν κάτω από πλατάνια, βελανιδιές και δρυς. Τα ξύλινα γεφύρια και το ορμητικό νερό του ποταμού συνθέτουν ένα σκηνικό καταπληκτικό και πολύ δροσερό θα λέγαμε, μιας και είναι αρχές Αυγούστου, οπότε η βόλτες σε τέτοια υψόμετρα μόνο απολαυστικές θα τις λέγαμε.

Αυτή η εκδρομη είναι ιδανική για Οικογένειες. Εάν θέλετε λιγάκι έμπνευση παραπάνω διαβάστε την στήλη μας Travel With Kid.

Τι λέτε;

Πως σας φάνηκαν αυτά τα χωριά της Φωκίδας; Το ξέρατε ότι βρίσκονται μόνο λίγα χιλιόμετρα από την διάσημη Παύλιανη; Εάν ξαναβάλετε στο πρόγραμμα σας μία εκδρομή σε αυτά τα μέρη, σίγουρα να μην σταθείτε μόνο εκεί, προσπαθήστε να γνωρίσετε καλύτερα την περιοχή, διότι το αξίζει. Εμείς σίγουρα θα βάλουμε στο πρόγραμμα μας και άλλα μέρη της ορεινής Φωκίδας…

Η πολιτεία

Κάθε γωνιά στο Γαλαξίδι, μαρτυρά τη βαθιά σχέση των κατοίκων με τη θάλασσα και πως έχει επηρεάσει μέχρι και σήμερα τη ζωή τους και την ιστορία τους μέσα στα χρόνια. Η ακμή της θάλασσας έφερε και την ακμή της πολιτείας. Ο πλούτος που μπαίνει στη πόλη, δίνει τη δυνατότητα στους Γαλαξειδιώτες να κοσμήσουν το τόπο τους με κτήρια και έργα πολιτισμού.

Κτίζονται οι εκκλησίες, σχολεία, η αγορά και ωραία σπίτια. Το 1880 κτίζεται το Παρθεναγωγείο, το οποίο διατηρείτε ακόμη και το Καποδιστριακό σχολείο, το οποίο δυστυχώς έχει εγκαταλειφθεί πλήρως εδώ και πολλά χρόνια. Τον Ιούλιο του 1872 έχει ολοκληρωθεί η κατασκευή της τηλεγραφικής γραμμής.

Πράσινη πέτρα του γιαλού, δαχτυλιδιού πετράδι, με χαραχτό καστρόπουλο της αρχοντιάς σημάδι

Ε. Βλάμη

Ακόμη το Γαλαξίδι με τα πλοία του γίνεται γνωστό σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Και γειτόνευσε περισσότερο με τα Ευρωπαικά ναυτικά κέντρα, παρά με τις πόλεις και τα γύρω χωριά της περιοχής.

Τα Λιμάνια

Θεωρούμε πως το Α και το Ω στο Γαλαξίδι είναι τα δύο φυσικά του λιμάνια, η Αγορά (ακτή Οιάνθης) και ο Χηρόλακας, τα οποία μαρτυρούν πως κάποτε υπήρξε σπουδαία ναυτική και ε0μπορική δύναμη στην ιστορία της Ελλάδας. Τα λιμάνια χωρίζονται απο τον Κάβο. Στον Κάβο υπάρχει φάρος απο το 1909, για να οδηγεί τα καράβια που εισπλέουν στο λιμάνι.

Το λιμάνι της Αγοράς, (ή ακτή Οιάνθης) είναι το μεγαλύτερο και το πιο αγαπητό στους επισκέπτες, μιας και εκεί συγκεντρώνονται οι περισσότερες ταβέρνες και τα cafe του Γαλαξιδίου. Οι περιποιημένες τράτες που λικνίζονται στο λιμάνι, η θέα στο κόλπο της Ιτέας και στις κορυφές του Παρνασσού και της Γκιώνας, κάνουν ακόμη πιο πλούσιο το τοπίο.

Βρείτε κατάλυμα για τη διαμονή σας στο Γαλαξίδι μέσα από αυτόν τον σύνδεσμο

Στο τέλος του λιμανιού της αγοράς συναντήσαμε το μώλο, με το υπόστεγο απο τα παλιά χρόνια. Συνεχίζουμε τη βόλτα μας απο το παραλιακό δρόμο για το ήσυχο λιμανάκι του Χηρόλακα, στον οποίο συναντούμε υπολείμματα από τα αρχαία τείχη της Οιάνθης.

Το λιμάνι του Χηρόλακα δεν έχει καμία σχέση με το κοσμικό της Αγοράς. Εδώ θα απολαύσετε μία ήσυχη βόλτα, στην ομώνυμη πλατεία, την οποία κοσμεί το μνημείο του Γαλαξιδιώτη ναυτικού. Ξεχωρίζει δε για τα υπέροχα του καπετανόσπιτα που βρίσκονται γύρω απο το λιμάνι και είναι ιδανικό σημείο για να απολαύσετε τη δύση του ήλιου.

Τι να δείτε:

• Το Ναυτικό & Ιστορικό Μουσείο. Εδώ θα βρείτε μια μικρή, αλλά μεγάλης σημασίας για το νησί αρχαιολογική συλλογή. Ακόμη μία απο τις σπουδαιότερες συλλογές οργάνων ναυσιπλοίας και μία πλήρης συλλογή από έγγραφα και ημερολόγιο καραβιών του 19ου αιώνα. Επίσης θα δείτε το χειρόγραφο κείμενο Χρονικό του Γαλαξειδίου. Όπλα και κειμήλια απο τη συμμετοχή στην επανάσταση του 1821. Την πολύτιμη συλλογή Αργοναύτες, έργα ζωγράφων, καθώς και τα πανέμορφα ακρόπωρα ελληνικών καραβιών (ξυλόγλυπτες γυναικείες μορφές). Το μουσείο λειτουργεί από Τρίτη έως Κυριακή, 9:00 – 15:30 και η είσοδος κοστίζει 3€.

Όπως πίστευαν οι ναυτικοί, το ακρόπρωρο ήταν η προσωποποιημένη ψυχή του καραβιού. Έδιωχνε το κακό, έδινε δύναμη και προστασία στο πλήρωμα και έφερνε πλούτο και αφθονία αγαθών. Όταν πέθαινε ο καπετάνιος, το ακρόπρωρο του καραβιού του βάφονταν μαύρο.

• Τη Μητρόπολη του Ι.Ν. Αγίου Νικολάου, ο οποίος χρονολογείται από το 1902 και χτίστηκε με χρήματα των οικογενειών του Γαλαξιδίου. Είναι γνωστός για τα δύο του καμπαναριά και το υπέροχο ξυλόγλπυτο του τέμπλο.

• Την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, η οποία χρονολογείται από το 16ο αιώνα μ.Χ. και είναι γνωστή για το ζωδιακό κυκλο-ηλιοτρόπιο που είναι σκαλισμένη στο δάπεδο.

• Στη πλατεία Νικ. Α. Μάμας βρίσκεται το φυσικό θολωτό σπήλαιο μέσα στο βράχο, η σημερινή σπηλιά. Από το 1940 οι κάτοικοι διαπίστωσαν ότι ήταν ένα άριστο φυσικό ψυγείο και ως τέτοιο χρησιμοποιήθηκε για χρόνια.

Τι να κάνετε στο Γαλαξίδι :

Εκτός απο τις ατελείωτες βόλτες στα λιμάνια που αναφέραμε παραπάνω, το Γαλαξίδι έχει και άλλα πολλά σημεία που μπορείτε να εξερευνήσετε.

Βόλτα στα Καντούνια

Το ιδανικό σημείο για να ξεκινήσετε τη γνωριμία σας με τη μικρή κομώπολη είναι η πλατεία Ηρώων ή Μανουσάκια. Στο κέντρο της υπάρχει μαρμάρινη στήλη-ηρώον με τα ονόματα των Γαλαξειδιωτών που έπεσαν στους αγώνες του 1912-1922 και στο πόλεμο του 1940. Υπάρχουν κεντρικοί δρόμοι που συνδέουν συγκροτήματα πυκνών σπιτιών και όπου μέσα σε αυτά υπάρχουν μικρά ακανόνιστα δρομάκια, τα σοκάκια.

Οι δυό κατηφορικοί δρόμοι που ξεκινούν απο τις εκκλησίες λέγονται καντούνια. Σώζονται μέχρι σήμερα δρόμοι με πέτρες και σκαλιά λαξευμένα στα βράχια απο τον καιρό των καραβιών.

Αν ψάχνετε για εξορμήσεις στην Ελλάδα, διαβάστε τα άρθρα μας στη σχετική κατηγορία.

Στο κεντρικό πεζόδρομο θα βρείτε την τοπική αγορά. Εκεί θα συναντήσετε πολλά παραδοσιακά ουζομεδεζοπωλεία και ζαχαροπλαστεία, από τα οποία θα προμηθευτείτε το διάσημο γαλαξειδιώτικο ραβανί, αμυγδαλωτά και γλυκά του κουταλιού.

Βόλτα στη Πέρα Πάντα

Ο ιδανικός ρομαντικός περίπατος στο Γαλαξίδι είναι αυτός μέχρι την απέναντι χερσόνησο, διασχίζοντας το πευκόφυτο άλσος Πέρα Πάντα. Κατά τη διάρκεια του περιπάτου θα συναντήσετε τις σκούλες, οι οποίες είναι ατομικές φυσικές θαλάσσιες πισίνες.

Στο τέλος της διαδρομής θα συναντήσετε το υπέροχο άγαλμα “το μνημείο της γυναίκας του ναυτικού”, που αναπαριστά τη μητέρα κα τα παιδιά της με το βλέμμα τους στραμμένο προς τη θάλασσα, να αποχαιρετούν το πλοίο του πατέρα της οικογένειας. Φυσικά όλη η μαγεία είναι η θέα προς το Γαλαξίδι και στο κόλπο της Ιτέας και τα δύο ακατοίκητα νησάκια: την Αψηθιά και τον Αγ. Γεώργιο.

Φαγητό στο Γαλαξίδι

Η αλήθεια είναι οτί δυσκολευτήκαμε να βρούμε το κατάλληλο μέρος για φαγητό στο Γαλαξίδι, καθώς οι κριτικές που διαβάζαμε για διάφορες ταβέρνες-εστιατόρια, ήταν μάλλον απογοητευτικές έως αδιάφορες, κυρίως για την εξυπηρέτηση και το κόστος κάποιων μαγαζιών.

Εμείς άριστα στη φιλοξενία και στη κουζίνα θα δώσουμε στο μικρό Αψέντι, στο κεντρικό πεζόδρομο, για τη καλή εξυπηρέτηση και για τους νόστιμους fusion μεζέδες του. Ιδανικό μέρος για ένα μεσημεριανό τσιμπολόγημα, καθώς τα απογεύματα είναι κλειστό.

Επίσης ένα ήσυχο και νόστιμο γεύμα είχαμε στο Porto, στο λιμάνι, στο οποίο παραγγείλαμε μαγειρευτά (αν και λίγο ακριβά) ικανοποιητικά σε γεύσεις, σε ένα ήσυχο περιβάλλον κατάλληλο για οικογένειες. Ωραία ντόπια κουζίνα και επαγγελματική εξυπηρέτηση. Για τα υπόλοιπα που επισκεφτήκαμε, θα λέγαμε πως όντως τα βρήκαμε πάρα πολύ ακριβά για όσα προσφέρουν και με κάποια αδιαφορία προς τους πελάτες. Πάντως σε ημέρες που δεν υπάρχει πολύ κίνηση, σε αρκετές ταβέρνες θα βρείτε σίγουρα φρέσκα θαλασσινά.

Για καφέ και ποτό όλες οι επιλογές ήταν ικανοποιητικές. Όλα ήταν πολύ προσεγμένα με υπέροχο γούστο και πολύ καλές τιμές. Αν και ήσυχο μέρος το Γαλαξίδι προσφέρει ποιοτική διασκέδαση.

Διαβάστε επίσης
Διήμερο στη Λιβαδειά: 5 λόγοι για το βάλετε στα πλάνα σας