Παραδοσιακό φαγητό στη Σερβία. Ποιές γεύσεις δοκιμάσαμε;

1. Cevapi

Τa Ćevapi είναι ίσως το πιο γνωστό φαγητό στη Σερβία. Και μάλλον και το πιο αγαπημένο. Και φυσικά το βρίσκεται παντού. Σε όλα τα εστιατόρια, τις ταβέρνες ακόμη και σε fast food μέσα σε ψωμί lepinja.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Nišlijska Mehana (@nislijska_mehana)

Διάβασε το άρθρο μας : Οδικό ταξίδι στη Νις – Η βαλκανική πλευρά της Σερβίας

Το Ćevapi είναι σαν τα σουτζουκάκια που τρώμε στη Βόρεια Ελλάδα, αν και μου διέφερε λίγο στη γεύση. Οι συνταγές στη Σερβία ποικίλλουν, αλλά συνήθως φτιάχνεται με ένα μείγμα βοείου κρέατος, αρνιού, προβάτου και χοιρινού κρέατος καρυκευμένο με σκόρδο, πάπρικα, μαύρο πιπέρι και αλάτι.

2. Pljeskavica

Τι να πρωτοπώ για το Pljeskavica ή αλλιώς το Hamburger της Σερβίας. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι ήθελα να τρώω κάθε μέρα το συγκεκριμμένο φαγητό. Είναι το εθνικό φαγητό στη Σερβία μαζί με το Cevapi και ομολογώ πως είναι πεντανόστιμο. Είναι ένα είδος μπιφτεκιού (χοιρινό και μοσχάρι) και σερβίρεται μέσα σε somun ή lepinja (είδη πλακέ ψωμιού) και μπορείτε να ζητήσετε να βάλουν μέσα ajvar και kajmak, τα οποία είναι Σερβικές παραδοσιακές γεύσεις ή να βάλεις ότι άλλο επιθυμείς. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία από υλικά που μπορούν να το συνοδεύσουν και είναι πολύ οικονομικό.

Διάβασε το άρθρο μας : Βελιγράδι – Ταξίδι στη πιο συναρπαστική πρωτεύουσα των Βαλκανίων

Θα το βρείτε παντού σε πολλά fast foods. Λίγο προσοχή όμως στο Βελιγράδι από που θα φάτε. Να διαβάσετε κριτικές, διότι μερικοί σε στέλνουν νοσοκομείο. Εμείς τρώγαμε μόνο από το City Grill, το οποίο ήταν κοντά στο διαμέρισμα που μέναμε και έψηναν το κρέας κατόπιν παραγγελάις. Πάρα πολύ καθαρό και καταλάβαινες την ποιότητα από την γεύση του. Σε κάποια fast foods όμως είδαμε να πέφτουν κάτω κρέατα και να τα ξανασηκώνουν από το πάτωμα για να τα βάλουν πάλι στη βιτρίνα. Οπότε το λέμε και πάλι, θέλει προσοχή. Γιατί όπως έχουμε εμείς το πιτόγυρο, οι Σέρβοι έχουν το Pljeskavica και σίγουρα πρέπει να το τιμήσεις.

3. Karađorđeva šnicla

Το πιάτο που μόλις το είδα να το φέρνουν στο διπλανό τραπέζι απλά γούρλωσα τα μάτια μου. Δεν ήξερα πως το λένε (δεν υπήρχε μενού στα αγγλικά), αλλά ήθελα να το δοκιμάσω όπωσδήποτε. Το Karađorđeva šnicla είναι μία παραλλαγή του γνωστού σνίτσελ. Παναρισμένο και τυλιχτό μοσχαρίσιο ή χοιρινό κρέας γεμιστό με kajmak. Αυτό το είδος σνίτσελ στη συνέχεια τηγανίζεται και σερβίρεται με μια πλευρά από ψητές πατάτες και σάλτσα ταρτάρ. Πήρε το όνομά του από τον Karađorđe, έναν Σέρβο επαναστάτη που ηγήθηκε της Πρώτης Σερβικής Εξέγερσης κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Restoran i sobe "Lužnjanin" (@luznjanin_restoran_sobe)

Διάβασε το άρθρο μας : Στάση στο Νόβι Σαντ – Η αγαπημένη πόλη της Σερβίας

Είναι ένα δημοφιλές φαγητό στη Σερβία, αν και είναι μια σχετικά νέα εφεύρεση. Δημιουργήθηκε το 1959 από έναν Σέρβο σεφ που έπρεπε να φτιάξει κοτόπουλο kiev για έναν διακεκριμένο καλεσμένο από τη Σοβιετική Ένωση. Δεν είχε κοτόπουλο, γι’ αυτό χρησιμοποίησε μοσχαρίσιο κρέας, δημιουργώντας αυτό το μοναδικό πιάτο γνωστό ως karađorđeva šnicla.

4. Chorba soup

Στη Σερβία υπάρχουν αρκετά είδη σούπας, κυρίως φτιάχνονται το χειμώνα, και αναλόγως την εποχή που θα ταξιδέψεις, εξαρτάται αν θα βρεις κάποια σούπα για να δοκιμάσεις. Εμείς πετύχαμε την τελευταία μέρα διαμονής μας την Σερβία, η οποία ήταν και αρκετά βροχερή. Οπότε μάλλον ήμασταν τυχεροί που το εστιατόριο είχε σούπα. Η σούπα Chorba φτιάχνεται με κύριο συστατικό της το αρνί. Με διάφορα λαχανικά (πιπεριές, ντομάτα, πατάτες και σκόρδο) και πάρα πολλά μυρωδικά.

Το φαγητό στη Σερβία είναι αρκετά οικονομικό καθώς δεν θα πληρώσεις πάνω 2500 δηνάρια για 2 άτομα (δηλ. 21€) σε ένα καλό εστιατόριο.

Εμένα προσωπικά το αρνί μου μυρίζει πολύ και δεν το τρώω. Μέσα στη σούπα όμως δεν ήταν τόσο έντονη η γεύση του ζωμού λόγω των έντονων μπαχαρικών και η γεύση της είναι κάπως spicy. Οπότε την αγαπούν πολύ οι Σέρβοι και εκτός από τις κρύες ημέρες, την τιμούν και ως φάρμακο όταν νιώθουν αδιαθεσία.

5. Rakija

Καλό μέχρι τώρα το φαγητό στη Σερβία, αλλά ας μιλήσουμε λίγο και για αλκοόλ. Η Rakija είναι το εθνικό ποτό της Σερβίας, ‘οπως και σε άλλες πολλές χώρες στα Βαλκάνια. Η σερβική ρακή διατίθεται σε πολλές ποικιλίες, αλλά η πιο δημοφιλής εκδοχή είναι η sljivovica, ένα είδος ρακίας που φτιάχνεται με δαμάσκηνο.

Το δαμάσκηνο είναι το πιο κοινό, αλλά η σερβική ρακί μπορεί να παρασκευαστεί με μια σειρά από διαφορετικά φρούτα όπως βερίκοκα, σταφύλια, μπανάνες, ροδάκινα, μήλα, αχλάδια, κεράσια και σύκα. Μπορεί να περιέχει ακόμη και άλλα συστατικά όπως ξηρούς καρπούς, βότανα και μέλι. Το συνιστούμε ως το τέλειο δώρο για να χαρίσετε σε φίλους και οικογένεια όταν γυρίσετε από το ταξίδι σας. Εμείς αυτό κάναμε και φυσικά πήραμε και για εμάς ενα μπουκάλι για να πίνουμε που και που ένα ποτηράκι νοσταλγώντας την αγαπημένη μας Σερβία.

6. Smudj fish

Το ψάρι που ευδοκιμεί στη Σερβία, μιας και την χώρα διασχίζει ο Δούναβης, είναι ο πρώσος Κυπρίνος (ή Babushka όπως το αποκαλούν) και το ποταμολάβρακο (Smudj). Αυτά τα είδη καταλήγουν από τον Δούναβη στην λίμνη Palic, όπως και στην γειτονική της λίμνη Ludaš, η οποία είναι ένας μεγάλος υδροβιότοπος. Εμείς ψάρι δοκιμάσαμε μόνο στη. λίμνη Palic.

Διάβασε το άρθρο μας : Εκδρομή στη Λίμνη Πάλιτς – Οδηγός για τη μεγαλύτερη λίμνη στη Σερβία

Διάβασε επίσης:
Που να μείνετε στο Βελιγράδι – 5 περιοχές για τη διαμονή σας

Συνοδεύεται με αρκετά λαχανικά και είναι από τα εκλεκτά πιάτα της Σερβίας. Βέβαια δεν μένουν μόνο εκεί. Μπορείτε επίσης να παραγγείλετε και ψάρια ιχθυοτροφείου ή διάφορα θαλασσινά. Μην σας πιάνει άγχος να τα δοκιμάσετε. Είναι πραγματικά πεντανόστιμα και κάνεις και ένα μικρό διάλειμμα από το κρέας.

7. Ajvar

Το σερβικό ajvar είναι μια σως, φτιαγμένη κυρίως από κόκκινες πιπεριές και μελιτζάνα. Κατάγεται από τα Βαλκάνια και σίγουρα εάν έχετε ταξιδέψει σε κάποιες από αυτές τις χώρες το έχετε δοκιμάσει.

Ένας καλός τρόπος για να γνωρίσεις την κουζίνα μίας χώρας είναι το Free Food walking tour.

Στη Σερβία, το ajvar το απολαμβάνουν συχνά με σερβικό ψωμί lepinja ή pogača. Συνήθως θα το βρείτε ως συνοδευτικό με ψητά κρέατα, και σερβικά χάμπουργκερ (pljeskavica). Εάν σας άρεσε είναι ένα τέλειο δώρο για την κουζίνα σας.

8. Gibanika

Η Gibanica είναι ένα είδος σερβικής τυρόπιτας που παρασκευάζεται με ζύμη φύλλου, λευκό τυρί και αυγά. Είναι ένα δημοφιλές πιάτο στη βαλκανική κουζίνα και υπάρχει σε πολλές παραλλαγές από γλυκό έως αλμυρό, και πιό απλό όπως το burek.

Η πιο συνηθισμένη εκδοχή αυτού του παραδοσιακού σερβικού πιάτου που σερβίρεται ονομάζεται gužvara, που σημαίνει «τσαλακωμένο». Η γέμιση του είναι ένα μείγμα τυριού, αυγών, γάλακτος, λαρδί, αλατιού και kajmak – μια παχύρρευστη κρέμα από αγελαδινό ή πρόβειο γάλα. Η αλήθεια είναι ότι όσες φορές και να έχω φάει Gibanika δεν την χορταίνω.

9. Σαλάτα Shopska

Η σαλάτα Shopska είναι μια παραδοσιακή κρύα σαλάτα που είναι κανονικά βουλγάρικο πιάτο της Βουλγαρίας. Μοιάζει με την Ελληνική χωριάτικη σαλάτα. Αποτελείται από ψιλοκομμένες ντομάτες, αγγούρια, κρεμμύδια, ψητές ή ωμές πιπεριές και τριμμένο τυρί sirene, που την κάνει τόσο ξεχωριστή. Η κανονική Σερβική σαλάτα είναι η Srpska η οποία δεν έχει το τυρί. Πάντως όσες βαλκανικές χώρες έχω επισκεφτεί δεν την χορταίνω ποτέ.

Διάβασε το άρθρο μας : Σουμπότικα – Η πόλη της Σερβίας που είναι σαν να έχει βγει από παραμύθι

10. Παγωτό από κάποια poslasticarnica

Αν και θα σου φανεί δύσκολο να το πιστέψεις, στη Σερβία μπορείς να δοκιμάσεις ένα από τα καλύτερα παγωτά της Ευρώπης. Και πιο συγκεκριμμένα στην πόλη Subotica, η οποία φημίζεται για τα παγωτά της. Πωλούνται σε gelateries (ή όπως λέγονται στα Σέρβικα “poslasticarnica”) καθώς και σε πολλά Cafe. Και φυσικά σε διάφορες γεύσεις. Αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να το χάσετε. Άλλωστε, εάν πάτε καλοκαίρι θα το ζηλέψετε αρκετά, μιας και όλοι κυκλοφορούν με ένα παγωτό στο χέρι. Να δοκιμάσετε από το Elita, είναι από τα καλύτερα της πόλης.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Poslasticarnica Elita (@elitaposlasticarnice)

Έτσι επειδή σκέφτηκα να ψάξω κάτι περίεργο να δοκιμάσουμε φέτος τα Χριστούγεννα, πέρα από το κλασικό Glühwein και panettone, ανακάλυψα μερικά περίεργα χριστουγεννιάτικα φαγητά που τρώνε παραδοσιακά άλλοι λαοί αυτή την περίοδο και συγκέντρωσα παρακάτω εφτά από αυτά, τα οποία μου έκαναν την μεγαλύτερη εντύπωση.

Ποια είναι τα πιο περίεργα Χριστουγεννιάτικα φαγητά στον Κόσμο;

1. Κόστα Ρίκα – Tamales

Στην Κόστα Ρίκα, η παρασκευή Ταμάλες είναι μια χριστουγεννιάτικη παράδοση και κάθε οικογένεια έχει τη δική της “μυστική” συνταγή. Βέβαια παρασκευάζεται και σε άλλες χώρες της λατινικής Αμερικής και δεν τρώγεται απαραίτητα τα Χριστούγεννα. Αλλά το τιμούν αρκετά εκείνες τις ημέρες.

Η βάση του tamales είναι μια ζύμη καλαμποκιού, τυλιγμένη σε φύλλο μπανάνας ή φλοιό καλαμποκιού και στη συνέχεια μαγειρεύεται στον ατμό. Κάποια είναι γεμιστά με χοιρινό και άλλα με μοσχάρι ή κοτόπουλο. Άλλα τρόφιμα που μπορεί να αποτελούν μέρος της γέμισης είναι το σκόρδο, το κρεμμύδι, οι πατάτες ή οι σταφίδες. Και ναι! Το συγκεκριμμένο έχει μπει στην λίστα μου, μου φαίνεται πεντανόστιμο και θέλω οπωσδήποτε να το δοκιμάσω σε όλες τις παραλλαγές του.

2. Ιαπωνία – Fried Chicken KFC

Στην Ιαπωνία, η περίοδος των Χριστουγέννων είναι η πιο υπέροχη εποχή του χρόνου για την γνωστή (Αμερικάνικη!) αλυσίδα KFC. Ναι, ναι καλά διαβάσατε. Στην Ιαπωνία τα Χριστούγεννα τρώνε τηγανιτό κοτόπουλο τίγκα στα trans fat από αλυσίδα fast food και μάλιστα μία από τις πιο διάσημες στον κόσμο. Επειδή περίπου 3,6 εκατομμύρια ιαπωνικές οικογένειες τρώνε KFC την παραμονή των Χριστουγέννων, συχνά χρειάζεται να κάνουν κράτηση για το γεύμα τους έως και δύο μήνες νωρίτερα. Ε, και αυτό για εμένα ήταν το πιο περίεργο φαγητό που τηρεί να καταναλώνει μία χώρα την περίοδο των Χριστουγέννων. Αλλά Ιάπωνες είναι αυτοί, ότι τους κατέβει κάνουν και δεν τους νοιάζει τι θα πει ο κόσμος.

Έτσι λοιπόν, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, η KFC συνέταξε έναν εορταστικό κουβά και πίσω από αυτόν, ένα λαμπρό σχέδιο μάρκετινγκ. Εκείνη την εποχή, η Ιαπωνία δεν είχε πολλές χριστουγεννιάτικες παραδόσεις για να έχει και μενού με Χριστουγεννιάτικα φαγητά, κάτι πολύ λογικό μιας και η παραδοσιακή θρησκέια της Ιαπωνίας ήταν ο ο Σιντοϊσμός. Το KFC λοιπόν, γέμισε αυτό το κενό λέγοντας στους καταναλωτές «αυτό είναι κάτι που πρέπει παραδοσιακά να τρώτε τα Χριστούγεννα». Και αυτή η τάση επικράτησε γρήγορα και διαρκεί μέχρι σήμερα. Και ο χριστουγεννιάτικος κάδος του KFC δεν περιλαμβάνει πια μόνο τηγανητό κοτόπουλο, αλλά και ένα χριστουγεννιάτικο κέικ.

3. Βουλγαρίας – Kolivo

Και όμως ισχύει! Στη Βουλγαρία τα Χριστούγεννα τρώνε κόλλυβα. Εκεί που εμείς τα έχουμε συνδιάσει με τον μακαρίτη, μνημόσυνα και όλα αυτά τα μακάβρια, στη Βουλγαρία το τρώνε την παραμονή των Χριστουγέννων.
Το Kolivo λοιπόν, το οποίο είναι βραστό σιτάρι με ζάχαρη και καρύδια (το αναφέρω μήπως διαβάζει και κάποιος που δεν ξέρει), είναι συχνά το πρώτο είδος που εμφανίζεται στα τραπέζια την παραμονή των Χριστουγέννων στη Βουλγαρία.

Το kolivo όμως σερβίρεται και με πιο fusion τρόπο. Μερικά παραδείγματα είναι το μέλι, ο παπαρουνόσπορος, άλλα δημητριακά, ρύζι, φασόλια ή αποξηραμένα φρούτα. Συνδέεται με ορθόδοξες παραδόσεις και εμφανίζεται επίσης στη λίστα με Χριστουγεννιάτικα φαγητά στη Σερβία, τη Ρουμανία, τη Γεωργία και την Ουκρανία.

4. Νέα Ζηλανδία – Pavlova

Στις χώρες του Νοτίου ημισφαιρίου όπου τα Χριστούγεννα είναι καλοκαιρινές και όχι χειμερινές διακοπές, τα παραδοσιακά πιάτα είναι συχνά πιο ελαφριά από τις βόρειες χώρες. Στη Νέα Ζηλανδία λοιπόν, η γνωστή σε όλους μας Pavlova είναι ένα δημοφιλές επιδόρπιο στις χριστουγεννιάτικες γιορτές. Η αυθεντική συνταγή της Πάβλοβα της Νέας Ζηλανδίας απαιτεί από πάνω τη μαρέγκα να καλύπτεται με κομμένα ακτινίδια, αν και υπάρχουν σχεδόν αμέτρητες παραλλαγές που χρησιμοποιούν διαφορετικά φρούτα, σοκολάτα και άλλες γλυκές προσθήκες, που πραγματικά αρχίζω και πιστεύω πως το έχουν καθιερώσει τα Χόμπιτ. Με απογοήτευσε λίγο είναι η αλήθεια. Περίμενα κάτι πιο φαντεζί και περίεργο από μία χώρα με τόση άγρια ομορφιά.

Καλά τα Χριστουγεννιάτικα φαγητά, όμως στην στήλη μας Foodshare tips, θα βρείτε και άλλα άρθρα για παραδοσιακά εδέσματα κάθε χώρας, street food κ.α.

5. Ρωσία – Kholodets

Ένα από τα αγαπημένα χριστουγεννιάτικα φαγητά στη Ρωσία και σε άλλα μέρη της Ανατολικής Ευρώπης, ένα παραδοσιακό γιορτινό γεύμα θα περιλαμβάνει γενικά kholodets, που ονομάζεται επίσης “πηχτό κρέας”, που ουσιαστικά είναι μία αλμυρή σαλάτα λαχανικών που γίνεται με το βράσιμο του κρέατος μέχρι να γίνει ο ζωμός σαν ζελέ. Για να επιτευχθεί αυτό με φυσικό τρόπο είναι απαραίτητο το βράσιμο μερίδων κρέατος πλούσιες σε κολλαγόνο, όπως μπούτια κοτόπουλου ή χοιρινό πόδι για τουλάχιστον πέντε ώρες.

Στη Βόρεια Ελλάδα και φυσικά και στο χωριό μου αυτό το πιάτο λέγεται Καβουρμάς και ευτυχώς για εμένα το τιμάμε ακόμη στο οικογενειακό χριστουγεννιάτικο τραπέζι μας. Η παρασκευή του καβουρμά, μοιάζει πάρα πολύ με το Kholodets, απλά εμείς δεν βάζουμε κανένα λαχανικό και χρησιμοποιούμε χοιρινό κρέας μόνο.

6. Φιλιππίνες – Puto Bumbong

Το Puto bumbong έρχεται από τις Φιλιππίνες και είναι ένα μακρόστενο γλυκό κέικ που παρασκευάζεται αχνίζοντας αλεσμένο μωβ ρύζι μέσα σε ένα σωλήνα μπαμπού και στη συνέχεια σερβίρεται σε ένα φύλλο μπανάνας με μαργαρίνη, τριμμένη καρύδα και ζάχαρη πλούσια σε μελάσα. Πωλείται πιο συχνά ως street food από πωλητές έξω από εκκλησίες κατά τη διάρκεια του Simbang Gabi, μιας εορτής εννέα ημερών στην οποία παρευρίσκονται Φιλιππινέζοι Ρωμαιοκαθολικοί ή Aglipayan, στην οποία τιμούν την Παναγία. Σίγουρα μία δομιμή ενός Puto Bumbong θα την τολμούσα. Φαίνεται μία πολύ ενδιαφέρουσα γευστική εμπειρία.

7. Δανία – Πουτίγκα ρυζιού

Ή να το πούμε πιο Ελληνικά, “Ρυζόγαλο”. Σιγά το περίεργο φαγητό θα μου πείτε τώρα… Το ξέρω! Αλλά το άφησα τελευταίο, γιατί μπορεί να μην ακούγεται τόσο περίεργο, αλλά μου άρεσε ο σκοπός που φτιάχνεται και για αυτό το αναφέρω. Οι περισσότερες οικογένειες στην Δανία ετοιμάζουν ένα “Ris a la mande”, ένα ειδικό ρυζόγαλο, παραδοσιακά φτιαγμένο με γάλα, ρύζι, αμύγδαλα, βανίλια και σαντιγί, το οποίο σερβίρεται για επιδόρπιο την ημέρα των Χριστουγέννων. Τι κάνει αυτή την παράδοση τόσο ξεχωριστή; Ένα ολόκληρο αμύγδαλο είναι κρυμμένο στο ρυζόγαλο και όποιος το βρει παίρνει δώρο! Έχει την φιλοσοφία της δικής μας βασιλόπιτας και για αυτό μου άρεσε.

Τι λέτε λοιπόν; Πιο από όλα τα παραπάνω Χριστουγεννιάτικα φαγητά θα θέλατε να δοκιμάσετε φέτος; Περιμένουμε στα σχόλια να μας πείτε το αγαπημένο σας.

Το Νόβι Σαντ απέχει 729χλμ από την Θεσσαλονίκη, 1190χλμ από την Αθήνα και μόλις 97χλμ από το Βελιγράδι. Για αυτό πολλοί το επιλέγουν ως μία καλή ιδέα για μονοήμερη εάν βρίσκονται για κάποιες ημέρες στη πρωτεύουσα της Σερβίας.

Να συμπληρώσουμε εδώ και κάτι και για τους γονείς που διαβάζουν αυτό το άρθρο. Εάν σας αρέσουν τα Ταξίδια με την οικογένεια, θέλουμε να αναφέρουμε ότι το Νόβι Σαντ, έχει super Kids friendly παροχές σε κάθε σημείο.

Διότι, είναι μία πόλη επίπεδη, με άπλετο χώρο για να μπορούν τα παιδιά να τρέξουν ελεύθερα και πολλά πάρκα. Οι αποστάσεις που θα χρειαστεί να διασχίσει κάποιος έιναι πολύ κοντινές μεταξύ τους και τους καλοκαιρινούς μήνες το Νόβι Σαντ μεταμορφώνεται σε ένα μικρό λούνα παρκ για τα παιδιά.

Το Νόβι Σαντ θεωρείται από τις πιο bike friendly πόλεις της Σερβίας.

Θα ήθελα βέβαια να κάνω και μία μικρή παρένθεση και να γράψω πως, το Νόβι Σαντ μπορεί να ήταν από τις αγαπημένες μας στάσεις στη Σερβίά, αλλά όσο “το ζούσα”, είχα ένα μικρό ατύχημα στο πόδι και αυτό μας ανάγκασε να ρίξουμε λίγο τους ρυθμούς μας και να ακυρώσουμε την είσοδο μας στην Ουγγαρία. Δεν πειράζει όμως, γιατί λίγη ξεκούραση την χρειαζόμασταν και ευτυχώς είχαμε κάνει ταξιδιωτική ασφάλιση για το ταξίδι μας (ευτυχώς δεν υπήρξε η ανάγκη νοσηλείας).

Διαμονή στο Νόβι Σαντ

Το Νόβι Σαντ είναι η μόνη πόλη της Σερβίας, που βρήκα τις τιμές στη διαμονή κάπως “τσιμπημένες”. Όταν λέω τσιμπημένες, εννοώ ότι γύρω από το κέντρο τα αξιόλογα διαμερίσματα κυμαίνονταν σε τιμές 45-50€. Αυτό μπορεί να συνέβη και γιατί η διαμονή έτυχε να πέφτει μέσα στο Σαββατοκύριακο. Έτσι, κλείσαμε ένα απλό, μικρό διαμέρισμα στα 30€ σε μία συνοικία σε απόσταση κοντά στο 1χλμ. από το κέντρο της πόλης.

Εάν κάνεις τελικά μία στάση στο Νόβι Σαντ, εδώ θα βρείς το κατάλληλο κατάλυμα για μία ευχάριστη διαμονή.

Δεν θα πούμε πως απογοητευτήκαμε που ήμασταν πιο μακριά από το κέντρο. Αντιθέτως! Είδαμε και την άλλη της πλευρά της πόλης και τα πιο local στοιχείά της γνωρίσαμε. Μπήκαμε λίγο στις καθημερινές συνήθειες των ντόπιων και επιλέξαμε να φάμε σε ένα πολύ ωραίο συνοικιακό εστιατόριο. Οπότε θεωρούμε τους εαυτούς μας κερδισμένους.

Στάση στο Νόβι Σαντ Σερβίας : Τα κυριότερα αξιοθέατα

Τι θα δεις όμως στο Νόβι Σαντ; Ποιά είναι τα σημεία ενδιαφέροντος του και ποιά είναι τα κυριότερα αξιοθέατα της πόλης; Παρακάτω θα σας αναλύσω όσα είδαμε και πως τα βιώσαμε.

Το Νόβι Σαντ λοιπόν, είναι μία μικρή πόλη, για την οποία θα λέγαμε ότι σε μια ημέρα την γυρνάς εύκολα. Τα βασικά αξιοθέατα της βρίσκονται γύρω από την πλατεία (Trg) slobode και μαζί με την επίσκεψη στο φρούριο Petrovaradin μπορούμε να πούμε πως τα βασικά τα είδες και έχεις πάρει μία πολύ καλή γεύση. Φυσικά, χωρίς αυτό να σημαίνει πως το Νόβι Σαντ χαρακτηρίζεται ως μία βαρετή πόλη. Αντιθέτως, έχει έντονη ζωή, αλλά με μία χαλαρότητα ταυτόχρονα.

Η Πλατεία Slobode

Η πλατεία Slobode (ελευθερίας) είναι το κέντρο του Νόβι Σαντ. Γύρω από αυτήν την υπέροχη πλατεία, σε μεγάλη έκταση υπάρχουν αρκετα Cafe και εστιατόρια. Η αλήθεια είναι ότι μου φάνηκαν πάρα πολλά σε σχέση με το ποσό μικρή είναι η πόλη. Και όμως ήταν γεμάτα όλα. Βέβαια, μετράει πως έτυχε να μείνουμε Σάββατο και Κυριακή στη πόλη, αλλά όπως έμαθα αργότερα, στο Νόβι Σαντ βρίσκεται η δεύτερη μεγαλύτερη πανεπιστημιούπολη της χώρας. Οπότε κάπως έτσι μου λύθηκε και η απορία.

Η πλατεία Slobode λοιπόν, ειναι περιτριγυρισμένη με αρκετά αξιοθέατα. Αρκεί να κάτσεις στο κέντρο της πλατείας και να κάνεις μία στροφή 360ᵒ γύρω από τον εαυτό σου για να τα δεις όλα. Φυσικά, το πιο εντυπωσιακό κτίριο είναι ο Καθεδρικός. Υπάρχουν όμως και πολλά άλλα σημεία ενδιαφέροντος. Μερικά από αυτά είναι το Δημαρχείο, το άγαλμα του πρώτου δημάρχου της πόλης Svetozar Miletić, το Παλάτι Menrat’s, και το Palace Iron Man με την χαρακτηριστική φιγούρα του “ιππότη με την πανοπλία”, η οποία βρίσκεται στην εσοχή του τρούλου της μπροστινής όψης.

Διαβάστε την πρώτη μας στάση στο άρθρο: Οδικό ταξίδι στη Νις – Η βαλκανική πλευρά της Σερβίας

Ο Καθεδρικός ναός “The Name of Mary”

Η ψύχη της πόλης θα λέγαμε σίγουρα πως είναι ο καθεδρικός της ναός. Ο καθολικός καθεδρικός ναός του Ονόματος της Μαρίας έχει ύψος 76μ. και είναι χτισμένος σε στυλ νεογοτθικό. Ξεχωρίζει όμως για κάτι άλλο. Η Σκεπή και η κορυφή του καμπαναριού έχουν διακοσμήθει με τα περίφημα πλακάκια Zsolnay. Με αυτά τα διάσημα Ουγγρικα πλακάκια (τα οποία κατασκευάζονται στην πόλη Πετς), έχουν διακοσμήθει επίσης οι στέγες των καθεδρικων της Βιέννης, της Βουδαπέστης και του Ζάγκρεμπ.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ｅｌｅｎａ ＆ Ｋｏｓｔａｓ (@travelshare.gr)

Το Parking στο κέντρο του Νόβι Σαντ έιναι δωρεάν τις ημέρες Δευτέρα έως και Σάββατο από τις 9μ.μ. εώς και τις 7π.μ. Την Κυριακή είναι δωρεάν και μπορείς να παρκάρεις άφοβα στα σημεία στάθμευσης.

Οδός Zmaj jovina

Η οδός Zmaj jovina ξεκινά από τον Καθεδρικό και καταλήγει στον ορθόδοξο Ναό Αγίου Γεωργίου, με τον εντυπωσιακό τρούλο και στο σπίτι του Επίσκοπου. Χτίστηκε το 1901, στη θέση του πρώτου επισκοπικού παλατιού, το οποίο υπέστη ζημιές κατά τον βομβαρδισμό του 1849. Η σημερινή του πρόσοψη αντιπροσωπεύει τη συμβίωση βυζαντινών και ανατολικών πολιτισμών, με αρχιτεκτονικά και διακοσμητικά στοιχεία των μεσαιωνικών σερβικών μοναστηριών.

Σε αυτή την οδό έχει τα περισσότερα Cafe, αρκετά από αυτά family friendly, πολλά μικρά bistro, και πλανόδιους πωλητές με υπέροχα κομψά μαγαζάκια στα οποία πωλούνται λιχουδιές, αναμνηστικά, και παιχνίδια για να αγοράσεις ή να νοικιάσεις για τα πιτσιρίκια. Ο Δημήτρης πάντως ξόδεψε αρκετά δηνάρια εδώ.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ｅｌｅｎａ ＆ Ｋｏｓｔａｓ (@travelshare.gr)

Θα βρείτε και πολλά αλλά μαγαζάκια κρυμμένα μέσα στα στενά, τα οποία στενά είναι γεμάτα με υπέροχα street art έργα, κάτι για το οποίο φημίζεται το Novi sad. Τέλος, υπάρχουν και πολλές στοές που μπορείς να βρεις street food και άλλα Cafe και πολλές γκαλερί.

Εδώ, θα ήθελα να σημειώσω πως νιώθω τυχερή που την επισκεφτήκαμε καλοκαίρι, γιατί πραγματικά η οδός Zmaj Jovina είναι σαν να βγήκε από ένα παραμύθι για τα μικρά παιδιά. Στο τέλος του δρόμου υπήρχαν entertainers και ο Δημήτρης όπως και όλα τα παιδιά έτρεχαν τριγύρω τους για να παίξουν.

Μόλις φτάσεις στο τέλος της οδού Zmaj jovina στα δεξιά σου απλώνεται η πιο μικρή οδός Zmaj jovina 22. Και αυτή πολύ όμορφη για να την διασχίσεις. Θα έλεγα πως είναι το πιο πολύχρωμο στενό του κέντρου της πόλης. Με λιγότερα cafe και περισσότερα μικρά μαγαζάκια. Σε συμβουλεύω να κάνεις και εκεί μία βόλτα.

Το Νόβι Σαντ θα είναι η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2022. Θα το γιορτάσει με ένα γεμάτο πρόγραμμα, εκδηλώσεων, παραστάσεων και συναυλιών. Οπότε είναι μία καλή ευκαιρία να την επισκεφτείτε φέτος.

Πάρκο Duvanska

Στο τέλος της οδού Zmaj jovina 22, συναντάμε το πάρκο του Δούναβη. Το πάρκο Duvanska είναι το παλαιότερο της πόλης. Εντάξει δεν έχει κάτι το ξεχωριστό, σε σύγκριση με τα άλλα παρκα της πόλης. Όπως το πάρκο Limanski το οποίο είδα πως είναι αρκετά θεματικό για τα παιδιά και το πάρκο Futoski, στο οποίο μέναμε κοντά και είναι πολύ ατμοσφαιρικό.

Αλλά στο πάρκο του Δούναβη μου άρεσε η χαλαρότητα του. Παρέες που αραζαν στο γρασίδι, έκαναν πικ-νικ, ή μία βόλτα για να ξεφύγουν από το ρυθμό του κέντρου. Στα συν είναι ότι δροσιστήκαμε λίγο από τον καύσωνα εκείνης της ημέρας κάτω από τη σκιά των δέντρων και αφήσαμε τον Δημήτρη ελεύθερο να τρέξει όσο θέλει και να πετάξει κουκουνάρακια στη λιμνούλα.

Φαγητό στη Σερβία : 10 παραδοσιακά πιάτα που πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσεις

Κοντά στη λίμνη βρίσκεται το μπρούτζινο γλυπτό του Đura Jakšić, ένα από τα πιο πολυφωτογραφημένα σημεία του πάρκου. Ο Đura Jakšić είναι ο μεγαλύτερος στιχουργός του σερβικού ρομαντισμού και ένας από τους πιο σημαντικούς Σέρβους ζωγράφους του 19ου αιώνα.

Φρούριο Petrovaradin

Το φρούριο Petrovaradin το ονομάζουν και “Γιβραλτάρ του Δούναβη”. Σε αντίθεση με πολλά άλλα φρούρια της Σερβίας που καταστράφηκαν στο μεσοπολεμο το Petrovardin γλύτωσε. Και σήμερα είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά μνημεία της χώρας. Δεν έχει μετατραπεί σε μουσείο και έτσι η είσοδος στο φρούριο είναι ελεύθερη για τους επισκέπτες όλες τις ώρες της ημέρας. Έχει μεγάλη ιστορία ως στρατιωτικό οχυρό, καθώς περιλαμβάνει τείχη, φυλακές, θησαυροφυλάκια και 16χλμ υπογείων τούνελ. Απο ομάδες διοργανώνονται καθημερινά ξεναγήσεις στις κατακόμβες στο φρούριο Petrovaradin.

Εδώ να αναφέρουμε πως το φρούριο βρίσκεται στην άλλη άκρη της πόλης. Στην ομώνυμη περιοχή Petrovaradin. Οι δύο αυτές περιοχές χωρίζονται από τον ποταμό Δούναβη. Για να προσεγγίσεις αυτή την περιοχή πρέπει να διασχίσεις την γέφυρα Varadin που ενώνει τις δύο αυτές πλευρές της πόλης. Πράγματι δεν περιμέναμε με τίποτα να μας αρέσει τόσο πολύ αυτή η περιοχή και σίγουρα μία βόλτα εκεί συστήνεται σε μία στάση στο Νόβι Σαντ.

Οι γειτονιές εδώ ήταν γραφικότατες με εξίσου υπέροχα πολύχρωμα κτίρια όπως στο κέντρο. Και με σήμα κατατεθέν στην είσοδο είναι η πύλη του Βελιγραδίου, η οποία χτίστηκε τον 18ο αιώνα, ως μέρος επέκτασης και οχύρωσης του οχυρωματικού συστήματος του Κάτω Φρουρίου.

Ο πύργος του ρολογιού

Ο πύργος του ρολογιού βρίσκεται μέσα στο φρούριο Petrovaradin. Σίγουρα, με την πρώτη ματιά θα σου φανεί σαν ένας κοινός πύργος ρολογιού. Είναι όμως κάτι μοναδικό. Ο σχεδιασμός του έγινε στην Τρανσνυλβανία και οι δείκτες του λειτουργούν αντίστροφα. Ο μεγάλος δείκτης του ρολογιού δείχνει την ώρα και ο μικρός δείκτης τα λεπτά. Και όμως, δεν το έκαναν αυτό από κάποια ιδιοτροπία. Με αυτό το τέχνασμα οι ψαράδες του Δούναβη μπορούσαν να διαβάζουν την ώρα από μακριά.

Ταξίδεψε μαζί μας και σε πολλά άλλα μέρη της Ευρώπης και πάρε ιδέες για τον επόμενο σου προορισμό.

Μνημείο της οικογένειας

Το μνημείο λέγεται κανονικά “Τα θύματα της επιδρομής”, αλλά είναι γνωστότερο με την ονομασία “η οικογένεια”. Πίσω από την ιστορία του μνημείου κρύβεται μια φρικιαστική πράξη από τους Ούγγρους Ναζί στρατιώτες κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο.

Ολόκληρες οικογένειες Σέρβων, Εβραίων και Ρομά οδηγήθηκαν τον Γενάρη σε αυτό το σημείο και με την απειλή των όπλων τους ανάγκασαν να περπατήσουν στο παγωμένο Δούναβη. Οι Ναζί στρατιώτες έσπασαν τον πάγο με αποτέλεσμα να χαθούν στα παγωμένα νερά του Δούναβη εκατοντάδες ψυχές. Όλη αυτή η φρίκη συνέβη μέσα σε 3 ημέρες. 

Βρες περισσότερες δραστηριότητες στο Νόβι Σαντ Σερβίας από το GetYourGuide :

• The Best of Novi Sad Walking Tour
• From Belgrade: Novi Sad Day Trip
• Novi Sad: 2-Hour Christmas Walking Tour

Επόμενη μας στάση, η παραμυθένια Subotica

Αποχαιρετάμε το Νόβι Σαντ κάπως πικραμένοι. Η αλήθεια είναι ότι θέλαμε μία ημέρα ακόμη να χαρούμε την όμορφη αυτή πόλη. Αλλά, έχουμε για παρηγοριά την επόμενη μας στάση. Τη παραμυθένια πόλη Σουμπότισα και την όμορφη μονοκατοικία που κλείσαμε με την πισίνα και την αυλή γεμάτη παιχνίδια για τον Δημήτρη, για να χαλαρώσουμε λίγο από τον ατέλειωτο ποδαρόδρομο και τα τόσα χιλιόμετρα που κάναμε. Στο επόμενο άρθρο λοιπόν, θα σας ξεναγήσουμε στην ωραιότερη πόλη της Σερβίας. Και αυτή η πόλη δεν είναi άλλη από τη Subotica.

Δείτε το βίντεο από το Νόβι Σαντ στο κανάλι μας στο Youtube

Ο κόσμος αλλάζει καθώς η νοοτροπία των ανθρώπων αλλάζει και ξυπνά συνειδητά. Πολλοί ταξιδιώτες δεν είναι πλέον ικανοποιημένοι με τον μαζικό τουρισμό. Οι άνθρωποι αναζητούν ουσιαστικές εμπειρίες, προσπαθούν να βιώσουν με πιο αληθινό τρόπο τα μέρη που επισκέπτονται, δημιουργώντας με αυτό το τρόπο μεγαλύτερο συναισθηματικό δέσιμο για τον κάθε τόπο, προσπαθώντας να κατανοήσουν τους ανθρώπους και τον τρόπο ζωής τους. Το ίδιο προσπαθούμε να κάνουμε και εμείς όλα αυτά τα χρόνια που ταξιδεύουμε.

Ποιος είναι ο στόχος στη ταξιδιωτική συνείδηση

Επίσημα έχει χαρακτηριστεί πως: Ο στόχος στη ταξιδιωτική συνείδηση είναι να δημιουργήσει μια βιώσιμη οικονομία ταξιδιού που θα επιστρέψει κάτι στις τοπικές κοινότητες και θα προσφέρει στον ταξιδιώτη μια αυθεντική εμπειρία, όχι μόνο διακοπές. Είτε μέσω της ευεξίας και της πνευματικότητας, του οικολογικού ή του βιώσιμου ταξιδιού, τα συνειδητά ταξίδια θα έχουν θετικό αντίκτυπο στον κόσμο και θα εμπλουτίσουν υλικά και ηθικά τις ζωές των ντόπιων, αλλά και τις δικές μας.

Όταν ο τουρισμός γίνεται σωστά, δημιουργεί μια θετική αλλαγή στον κόσμο, επομένως το συνειδητό ταξίδι θεωρείται καταλύτης αλλαγής, μειώνοντας τις αρνητικές επιπτώσεις της τουριστικής βιομηχανίας. Έτσι το ταξίδι θα ωφελήσει τις κοινότητες που από την εξαθλίωση μπορούν να περάσουν στην αξιοποίηση.

Γιατί το Συνειδητό Ταξίδι είναι σημαντικό

Τα ταξίδια και ο τουρισμός, σύμφωνα με τις τελευταίες πηγές προ εποχής covid, παράγουν πάνω από 7 τρισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Δυστυχώς όμως δεν επωφελούνται όλες οι κοινότητες από τα χρήματα που παράγει ο τουρισμός.

Μπορεί να βλάψει τις τοπικές κοινότητες, καθώς οι ντόπιοι είναι “εξορισμένοι” από τα σπίτια τους, τα αγαθά ή τις υπηρεσίες τους, διότι είναι πολύ πιο ακριβά και αδυνατούν να επωμιστούν την αύξηση των τιμών. Και οι τιμές αυτές αυξάνονται στο budget των τουριστών που προτιμούν να επισκέπτονται την κάθε χώρα. Οι θέσεις εργασίας μπορεί να είναι εποχιακές και οι εργαζόμενοι μπορεί να λαμβάνουν λιγότερα από τον κατώτατο μισθό. Τα κέρδη γενικά πηγαίνουν στις μεγαλύτερες διεθνείς εταιρείες που ενδέχεται να μην έχουν βιώσιμες πρακτικές, πράγμα που σημαίνει ότι η τοπική κοινότητα δεν ωφελείται.

Όταν ταξιδεύουμε γινόμαστε άθελά μας πρεσβευτές των χωρών μας, δίνοντας στους ντόπιους σκιαγραφώντας το προφίλ των κατοίκων στη χώρα μας.

Όταν μιλάμε για συνειδητά ταξίδια, δεν συμβουλεύουμε να μην ταξιδεύετε. Μπορούμε όμως να επικεντρωθούμε στο να απλοποιήσουμε τα ταξίδια μας, έτσι ώστε να ωφεληθούν όσοι το έχουν περισσότερο ανάγκη. Έχει να κάνει με το να έχουμε υπόψη μας, τι μέρη επισκεπτόμαστε, απο πού ψωνίζουμε και πώς αλληλεπιδρούμε με τους άλλους. Είναι ευθύνη μας να γνωρίζουμε πού πηγαίνουν τα χρήματά μας. Είναι σημαντικό να έχουμε προσοχή και σεβασμό στη ζωή των ανθρώπων και να κάνουμε ό, τι μπορούμε για να βοηθήσουμε.

Ταξιδιωτική συνείδηση : 10 εύκολοι τρόποι για να κάνουμε τη διαφορά

• Ο πρώτος τρόπος για να γίνει κάποιος συνειδητός ταξιδιώτης είναι διαβάζοντας βιβλία και ταξιδιωτικά site ή blogs, τα οποία μας παρέχουν μία ορθή ενημέρωση για την τοπική κουλτούρα και τον πολιτισμό του κάθε τόπου. Η γνώση και ο σεβασμός για το μέρος που επισκεπτόμαστε είναι το σημαντικότερο κομμάτι ενός ταξιδιού.

• Η αγορά προϊόντων ή αναμνηστικών από ντόπιους πωλητές ή από μικρές επιχειρήσεις, αντί για τα μεγάλα εμπορικά κέντρα. Με την προυπόθεση φυσικά ότι δεν πωλείται κάτι που είναι παράνομο ή εκμεταλλεύσιμο για τουριστικούς σκοπούς.

• Βάλτε το λιθαράκι σας για να σταματήσει η τουριστική εκμετάλλευση των ζώων. Είναι πραγματικά ότι χειρότερο μπορεί να κάνει ένας ταξιδιώτης. Τα τελευταία χρόνια έχουν διαρρεύσει σε αρκετά μεγάλο βαθμό, οι άσχημες βιώσιμες συνθήκες των οικόσιτων ζώων, τα οποία αναγκάζονται να κουβαλούν τουρίστες σε καθημερινό βαθμό για αρκετές ώρες, μονό και μόνο για βιώσει ο τουρίστας “την αυθεντική εμπειρία”. Είναι λάθος ψάξτε το και ενημερωθείτε πριν το επιχειρήσετε. Επίσης, το ίδιο συμβαίνει και στους ζωολογικούς κήπους, κάτι που αποφεύγουμε και οι ίδιοι. Και έχουμε πέσει και εμείς στην παγίδα. Ευτυχώς το διαπιστώσαμε γρήγορα, ότι ο τρόπος διαβίωσης τους σε ένα προσαρμοσμένο για αυτά περιβάλλον ήταν ένα ψέμα.

• Χρησιμοποιήστε τοπικούς ξεναγούς και στη συνέχεια διαδώστε το. Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι νέοι γίνονται πρεσβευτές των χωρών τους. Αναλαμβάνουν να σας ξεναγήσουν, να σας διηγηθούν μικρές ιστορίες από τον τόπο. Κάτι που δύσκολα θα τα μάθετε από τα ταξιδιωτικά πακέτα που σας προσφέρουν. Μπορείτε να επισκεφθείτε προγράμματα που συμβάλλουν στην υποστήριξη τόσο της οικονομικής όσο και της κοινωνικής ανάπτυξης εντός της κοινότητας. Και τα οποία συμβάλλουν στην ενίσχυση τους. Με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να συμμετάσχετε σε μια πολιτιστική εμπειρία, γνωρίζοντας ότι τα χρήματά βοηθούν εκείνους που τα χρειάζονται περισσότερο.

Έχετε σκεφτεί ποτέ να δοκιμάσετε τα Food walking tour; Είναι μία ευχάριστη εμπειρία.

• Καλό είναι να τρώτε σε τοπικά εστιατόρια, καθώς και να αγοράζετε φαγητό από πλανόδιους πωλητές (εάν είναι φυσικά σιγουρευτείτε πρώτα πως είναι safe), αντί για εστιατόρια αλυσίδας διεθνούς κουζίνας. Με αυτόν τον τρόπο υποστηρίζετε τις τοπικές επιχειρήσεις. Εκτός από το φαγητό που σίγουρα θα είναι πιο νόστιμο, μπορεί να θα πιάσετε ευκολότερα κουβέντα με τους ντόπιους.

Μπείτε στο Youtube και δείτε τα βίντεο από τα ταξίδια μας μέσα από αυτόν το σύνδεσμο

Δεν υπάρχει τίποτα ωραιότερο από το να δοκιμάζεις την τοπική κουζίνα στα ταξίδια σου

• Μπορείτε να είστε συνειδητοί ταξιδιώτες χωρίς να εκμεταλλεύεστε το γεγονός ότι έχετε έρθει από μία πιο εύπορη χώρα. Επειδή, το νόμισμα τους έχει μικρή αξία για εσάς, δεν σημαίνει ότι είστε και κυρίαρχοι τους. Τέτοια είδη τουρισμού μόνο ανήθικα πρέπει να χαρακτηρίζονται

• Μείνετε σε μικρά τοπικά καταλύματα, όπως οικογενειακούς ξενώνες ή Β&Β. Είναι ένας τρόπος να επικοινωνήσετε, να μάθετε για τον πολιτισμό τους και το αντίστροφο. Μία τέτοια τάση τα τελευταία χρόνια είναι το Couchsurfing. Κατά τη διάρκεια της διαμονής σας, μην σκεφτείτε ότι επειδή πληρώνετε πρέπει να κάνετε παραπάνω κατάχρηση στο νερό ή στο ρεύμα. Η ενεργειακή εξοικονόμηση αυτών των πόρων είναι παγκόσμιο αγαθό.

• Προσέξτε πού πετάτε τα απορρίμματα σας. Ανακυκλώστε όσο μπορείτε. Είπαμε, μην ξεχνάτε πως εκπροσωπείτε την χώρα σας.

• Χρησιμοποιήστε τα μέσα μαζικής μεταφοράς, όπως λεωφορεία, περπατήστε, κάντε πατίνι ή ποδήλατο. Και με αυτό τον τρόπο στηρίζετε μία τοπική επιχείρηση που προωθεί πιο εναλλακτικά μέσα μεταφοράς.

Διαβάστε για τα ταξίδια μας μέσα από αυτόν το σύνδεσμο

• Όσο και να θέλω να κάνω ένα τέτοιο ταξίδι με κρουαζιερόπλοιο για μέρες, γνωρίζω ότι πολλά από αυτά είναι επιβλαβή για το περιβάλλον και όχι μόνο. Η τοπική κοινωνία κερδίζει ελάχιστα από τα κρουαζιερόπλοια, μιας και δεν έχουν το κέρδος της σίτισης. Ωστόσο, μπορείτε να διαλέξετε προσεκτικά την εταιρεία που θα ταξιδέψετε. Υπάρχουν κρουαζιερόπλοια που βλάπτουν λιγότερο τα ύδατα. Επίσης, αντί να κλείσετε τις ξεναγήσεις σας σε κάθε μέρος μέσα από το κρουαζιερόπλοιο, προτιμήστε μία ντόπια επιχείρηση από τις πολλές που υπάρχουν μόλις πιάσεις λιμάνι.

Τελικά είναι εύκολο να αποκτήσουμε ταξιδιωτική συνείδηση;

Νομίζουμε πως πολλά όλα όσα αναφέραμε παραπάνω είναι πολύ εύκολο να τα ακολουθήσετε. Βάλτε και εσείς εμπρός την ταξιδιωτική συνείδηση σας και σίγουρα μετά την επιστροφή σας θα νιώσετε μέσα σας γαλήνη για τον τρόπο που πράξατε. Και αδιαμφισβήτητα κάθε ταξίδι σας θα έχει αποκτήσεις μία άλλη αξία

Εάν δεν νιώθεις οικεία με τον τρόπο ζωής και καθημερινότητας των νότιων Βαλκανίων, ίσως η Νις σου φανεί “φτωχή”. Αλλά όχι αδιάφορη. Έχει άλλωστε τόσα ενδιαφέροντα πράγματα που μπορείς να δεις. Οι περισσότεροι ταξιδιώτες την έχουν γνωρίσει, ως την απαραίτητη στάση του οδικού ταξιδιού πριν το Βελιγράδι. Απέχει 405χλμ. από την Θεσσαλονίκη, οπότε είναι ένα ιδανικό μέρος για να διανυκτερεύσεις και να “σπάσεις” την διαδρομή και να γνωρίσεις άλλο ένα μέρος της Σερβίας.

Ταξίδι με αυτοκίνητο : Πως να οργανώσεις ένα τέλειο Road trip

Λίγα λόγια για τη Νις

Η Νις είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στη Σερβία και μία από τις παλαιότερες πόλεις σε όλη την Ευρώπη. Ιδρύθηκε το 279 π.Χ., αλλά πολύ γρήγορα καταλήφθηκε από τους Ρωμαίους και αργότερα, τους Οθωμανούς. Κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, το Νις κυβερνήθηκε από τους Γερμανούς Ναζί, οι οποίοι προκάλεσαν όλεθρο στην πόλη, σκοτώνοντας πολλούς πολίτες της. Η κυριαρχία όλων αυτών των δυνάμεων είναι μόνο ένα από τα πράγματα που κάνουν τη Νις ένα τόσο συναρπαστικό μέρος για επίσκεψη, καθώς ίχνη της ιστορίας της υπάρχουν παντού. Όπως κομμάτια ρωμαϊκών ερειπίων στο φρούριο, ο Οθωμανικός πύργος κρανίου, ή τα απομεινάρια ενός ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης.

Την πόλη διασχίζει ο ποταμός Νισάβα, ο οποίος είναι παραπόταμος του Δούναβη. Το μήκος του ποταμού Νισάβα είναι 218 χιλιόμετρα.

Αν επιλέξεις ένα ταξίδι στη Νις είναι σίγουρο πως αξίζουν 2 ημέρες για να δεις όλα τα αξιοθέατα και να πάρεις μια καλή γεύση. Να σημειώσουμε πως έχει και ενδιαφέρουσα νυχτερινή ζωή, άρα στο σύνολο μπορεί να ικανοποιήσει τον επισκέπτη αν δεν του ξενίζουν τα έντονα βαλκανικά χαρακτηριστικά. Εμείς διανυκτερεύσαμε 2 ημέρες στη Νις. Την πρώτη μας μέρα στη Σερβία και την τελευταία μας ημέρα πριν επιστρέψουμε Ελλάδα. Το κάναμε έτσι ώστε να μειώσουμε την διαδρομή για Ελλάδα σε μια φυσιολογική ώρα οδήγησης (345χλμ.) για Κιλκίς, αλλά και για να δούμε και κάτι ακόμη από τα αξιοθέατα που είχαμε στη λίστα μας.

Road trip στα Βαλκάνια. Διαβάστε την εμπειρία μας Ταξίδι σε Μπίτολα, Οχρίδα και Σκόπια σε 4 ημέρες.

Για να δούμε παρακάτω μερικά από τα αξιοθέατα και σημεία ενδιαφέροντος που επισκεφτήκαμε στη πόλη. Να σημειώσουμε πως σε κάποια θέλαμε πολύ να μπουμε. Αλλά λόγω ότι ήταν σε κλειστούς χώρους και δε θέλαμε να στερήσουμε παιχνίδι από τον Δημήτρη και να έχουμε τα παραπονάκια του, εγκαταλείψαμε 2 μουσεία. Αλλά κάποια από αυτά θα τα αναφέρω γιατί τα θεωρώ πολύ σημαντικά. 

Βόλτες στη Νις

Σίγουρα το μέρος που περάσαμε τις περισσότερες ώρες στο ταξίδι στη Νις, ήταν το κέντρο της. Βέβαια, όλα τα αξιοθέατα είναι από την πλευρά της King Milan Square, αλλά στην απέναντι πλευρά μπορείς να παρατηρήσεις την καθημερινότητα και τις συνήθειες των κατοίκων.

Στην μεγάλη οδό Obrenoviceva βρίσκονται τα περισσότερα εμπορικά καταστήματα, καθώς και πολλά cafe. Σας προτείνουμε να κάτσετε και να απολαύσετε ένα καφέ, φρέσκο χυμό ή πρωινό στο Tramvaj. Το εσωτερικό αυτού του μικρού cafe είναι όντως φτιαγμένο όπως ένα τραμ. Να αναφέρω επίσης πως εάν είστε τύπος που αγαπάτε τα ψώνια στα εμπορικά, τότε είστε στην κατάλληλη πόλη. Εδώ μπορείτε να βρείτε πολλά καταστήματα με καλές τιμές για τις αγορές σας.

Επόμενη στάση το Βελιγράδι – Ταξίδι στη πιο συναρπαστική πρωτεύουσα των Βαλκανίων

Εάν συνεχίσεις την βόλτα σου παρακάτω θα δείς ένα μικρό δρόμο, την οδό Kopitareva, ο οποίος είναι γεμάτος με εστιατόρια και bar. Ο μικρός αυτός δρόμος λέγεται και Kazandžijsko sokače, διότι εδώ υπήρχαν πάνω από 13 εργαστήρια που έφτιαχναν καζάνια. Ο δρόμος αυτός μέχρι και την Trg (πλατεία) Republic διατηρεί έναν ανατολίτικο αέρα.

Εμείς επιλέξαμε στο σοκάκι το εστιατόριο Kod Rajka για το δείπνο μας. Όχι ότι θα μας μείνει αξέχαστο το φαγητό εκεί. Αλλά το κρέας ήταν καλής ποιότητας και η ατμόσφαιρα του εστιατόριου πολύ ιδιαίτερη.

Διαβάστε το άρθρο μας : Στάση στο Νόβι Σαντ – Η αγαπημένη πόλη της Σερβίας

Για παραδοσιακό σέρβικο φαγητό επιλέξαμε το Nišlijska Mehana, το οποίο βρίσκεται αρκετά κοντά στο κέντρο. Ήταν δίπλα στο ξενοδοχείο της δεύτερης διανυκτέρευσης που κάναμε στη Νις. Δοκιμάσαμε εκεί πρώτη φορά Valjkani cevapi (σουτζουκάκια βαλκανίων), σούπα με αρνί και σαλάτα shopska, την οποία δε βαριέμαι ποτέ να τρώω όποτε βρίσκομαι στα Βαλκάνια και ας μοιάζει αρκετά με την δική μας χωριάτικη σαλάτα.

Φαγητό στη Σερβία : 10 παραδοσιακά πιάτα που πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσεις

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Nišlijska Mehana (@nislijska_mehana)

Περιμένετε στην σειρά για μία φωτογραφία με τον Stevan Sremac

Βρίσκεται στην αρχή της οδού Kopitareva. Αυτό το μνημείο είναι αφιερωμένο στον Stevan Sremac, έναν διάσημο Σέρβο συγγραφέα και τον φίλο του Kalca, έναν χαρακτήρα από το μυθιστόρημά του “Η γιορτή του Ivko”. Εκτός από το γεγονός ότι το μνημείο είναι το αγαπημένο φωτογραφικό σημείο για τους τουρίστες, παρουσιάζει επίσης την παράδοση των ανθρώπων από το Νις να ζουν τη ζωή τους στο έπακρο.

Εάν σχεδιάζετε και εσείς ένα ταξίδι στη Νις, μπορείτε να βρείτε εδώ όλα τα ξενοδοχεία και τα ενοικιαζόμενα δωμάτια της πόλης.

Λίγοι επισκέπτες γνωρίζουν πως ο σκύλος του Kalca, o Capa που βρίσκεται στην παρέα τους είναι και γουρλής. Πριν φύγεις από αυτό το διάσημο γλυπτό μην ξεχάσεις να χαϊδέψεις το κεφάλι του Capa. Λένε πως φαίρνει τύχη!

King Milan square

Η King Milan square είναι η κεντρική πλατεία της Νις. Γύρω από την πλατεία υπάρχουν κάποια όμορφα κτίρια του 19ου αιώνα, ανάμεικτα με σύγχρονα κτίρια που στεγάζουν τα γραφεία τους μεγάλες εταιρείες. Η πλατεία έχει αλλάξει πολλές φορές μορφή, κυρίως μετά την τουρκοκρατία.

Αρχικά προοριζόταν ως χώρος εμπορίου, στη συνέχεια κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, κατασκευάστηκαν εκεί καταστήματα και τα πρώτα δημόσια κτίρια. Στα τέλη του 19ου αιώνα, τοποθετήθηκαν τουρκικά λιθόστρωτα και το 1903 αφαιρέθηκε η παλιά Κρήνη Χαφίζ Πασά από την Τουρκική περίοδο και τοποθετήθηκε μια νέα. η σημερινή Κρήνη Čair. Το 1937, το σιντριβάνι αφαιρέθηκε και στη θέση του ανεγέρθηκε ένα μνημείο για τους απελευθερωτές της Νίκης.

Η βόλτα στην πλατεία δεν κρατάει πολύ, αλλά σίγουρα θα κάτσεις λίγη ώρα να απολαύσεις την αδιάκοπη κίνηση της. Τριγύρω επικρατεί παντού το στοιχείο του νερού, κάτι που συναντήσαμε σε όλες της πόλεις της Σερβίας, και τα παιδιά το λατρεύουν.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ｅｌｅｎａ ＆ Ｋｏｓｔａｓ (@travelshare.gr)

Οπότε όπως καταλαβαίνεις, εάν αυτό το ταξίδι είναι με παιδί δεν θα ξεκολλήσει εύκολα. Βέβαια για να παρατείνεις λίγο παραπάνω την βόλτα, πριν μπεις στο φρούριο, μπορείς να απολαύσεις ένα χαλαρό περίπατο στο πάρκο Seventh Of July καταμήκος του ποταμού Νισάβα. Όπως και στις όχθες του ποταμού Νισάβα έχει αρκετά μέρη για να κάτσεις για φαγητό ή καφέ.

Μάθετε τα πάντα για την “Σουμπότικα – Η πόλη της Σερβίας που είναι σαν να έχει βγει από παραμύθι”

Φρούριο της Νις

Το πρώτο αξιοθέατο που επισκεφτήκαμε όταν φτάσαμε στη Νις ήταν το φρούριο της. Το οποίο είναι και το γνωστότερο αξιοθέατο της πόλης. Πρόκειται για ένα τεράστιο συγκρότημα φρουρίων, που χτίστηκε από τους Οθωμανούς κατά τον 18ο αιώνα. Αν και οι Οθωμανοί ήταν οι τελευταίοι που ολοκλήρωσαν την κατασκευή του φρουρίου, έχτισαν πάνω από τα προηγούμενα ερείπια ρωμαϊκών, βυζαντινών και μεσαιωνικών φρουρίων.

Σήμερα, το φρούριο είναι ένα από τα καλύτερα διατηρημένα οχυρωματικά έργα στη Σερβία, ακόμη και στα Βαλκάνια.

Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Νισάβα, η κύρια είσοδος είναι η Πύλη του Στάμπολ, αποτίοντας φόρο τιμής στην Κωνσταντινούπολη. Το φρούριο έχει σχήμα πολύγωνου, εκτείνεται σε 22 εκτάρια και κάποτε είχε τέσσερις μεγάλες πύλες και οκτώ προμαχώνες.

Το φρούριο είναι τώρα ένα πάρκο με πολλά αξιοσημείωτα μέρη να δει κανείς. Όπως μια αρχαία συλλογή από επιτύμβιες στήλες, ένα τουρκικό χαμάμ, μικρό τζαμί, ρωμαϊκά ερείπια και πολλά άλλα. Το πάρκο είναι επίσης γεμάτο με καφετέριες, μπαρ και καταστήματα. Επίσης θεωρείται το αγαπημένο σημείο βόλτας για τους ντόπιους κυρίως τους θερμότερους μήνες του χρόνου.

Συχνά υπάρχει και η φιλοξενία πολιτιστικών εκδηλώσεων. Όπως το φεστιβάλ Κινηματογράφου και το φεστιβάλ Τζαζ του Νις (Nisville), το οποίο και πετύχαμε στα μέσα Αυγούστου. Τι πιο όμορφο να κάνεις βόλτες και να ακούς από παντού μία υπέροχη μελωδία Jazz. Κάθε χρόνο, τέτοια εποχή πραγματοποιεί αρκετός κόσμος ένα ταξίδι στη Νις, ο οποίος είναι λάτρης της Jazz μουσικής,

Πύργος κρανίου (Ćele Kula)

Ο Πύργος του Κρανίου ή Ćele Kula, είναι ένα από τα κύρια τουριστικά αξιοθέατα του Νις με 30.000 – 50.000 επισκέπτες ετησίως! Ε, εμείς δεν το επισκεφτήκαμε, λόγω κλειστού χώρου και με νήπιο είναι κάπως δύσκολο. Αλλά, θέλω να πω λίγα λόγια για αυτό το μέρος

Ο Πύργος του Κρανίου ανεγέρθηκε τον Μάιο του 1809. Λίγο αφότου οι Οθωμανοί νίκησαν τους Σέρβους αντάρτες σε μια μάχη που ήταν μέρος ενός μεγαλύτερου κινήματος για την απόκτηση ανεξαρτησίας από την Τουρκική αυτοκρατορία. Υπό τη διοίκηση του Στέβαν Σιντσέλιτς, περίπου 3.000 – 4.000 αντάρτες δέχθηκαν επίθεση από τον στρατό που υπερτερούσε κατά πολύ σε μέγεθος και δύναμη. Γνωρίζοντας ότι ήταν καταδικασμένοι και πως θα αντιμετώπιζαν βασανιστική τιμωρία αν συλληφθούν, ο Σιντσέλιτς ήταν αποφασισμένος να πολεμήσει μέχρι το τέλος.

Οι Οθωμανοί εγκατέλειψαν τελικά τη Νις το 1878. Μετά το 1892, χτίστηκε ένα παρεκκλήσι γύρω από αυτό που απέμεινε από τον πύργο για να τον προστατεύσει από περαιτέρω φθορά. Καθώς τα χρόνια περνούσαν, πολλά από τα κρανία είχαν πέσει από τον πύργο, ενώ άλλα είχαν μεταφερθεί από τις οικογένειες των ανταρτών για σωστές χριστιανικές ταφές. Προς το παρόν, έχουν απομείνει μόλις πάνω από 50 κρανία, συμπεριλαμβανομένου του Sinđelić.

Το 1948, ο Πύργος του Κρανίου ανακηρύχθηκε «Πολιτιστικό Μνημείο Εξαιρετικής Σημασίας». Ως αναγνώριση της γενναιότητας των ανταρτών στο πεδίο της μάχης και της συμβολής τους στην ανεξαρτησία της Σερβίας.

Στρατόπεδο συγκέντρωσης του Ερυθρού Σταυρού

Αυτό το γερμανικό στρατόπεδο συγκέντρωσης χρησιμοποιήθηκε για να φυλακίσει Σέρβους, Ρουμάνους και Εβραίους κατά τον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο. Άνοιξε το 1941, περισσότεροι από 35.000 άνθρωποι κρατήθηκαν εκεί μέχρι να κλείσει το 1944 όταν απελευθερώθηκε από Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους. Περιτριγυρισμένο από συρματοπλέγματα, πύργους φρουράς και άλλα κτίρια, αυτό είναι ένα από τα λίγα πλήρως διατηρημένα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Ευρώπη. Σήμερα, είναι μουσείο και μνημείο.

Τη νύχτα της 12ης Φεβρουαρίου 1942, περισσότεροι από 105 κρατούμενοι διέφυγαν, σηματοδοτώντας την πρώτη επιτυχημένη απόδραση κρατουμένων από ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Έντεκα Γερμανοί στρατιώτες σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της απόδρασης. Oι Ναζί απάντησαν με βάναυσο τρόπο, εκτελώντας περισσότερους από 1.100 αιχμαλώτους όχι μόνο για να εκδικηθούν, αλλά και για να προκαλέσουν τον φόβο στους υπόλοιπους κατοίκους της πόλης.

Το Μνημείο Πάρκο Bubanj 

Στον γυρισμό για Ελλάδα όπως είπα και στην αρχή μείναμε για ακόμη ένα βράδυ στο Νις. Το πρωί πριν αποχαιρετίσουμε τη Σερβία επισκεφτήκαμε το εθνικό πάρκο Μπουμπάνι και πιο συγκεκριμένα το μνημείο που υπάρχει εκεί μέσα. 

Το μνημείο είναι αφιερωμένο σε όλους τους ανθρώπους που εκτελέστηκαν μαζικά σε αυτή τη θέση από τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια του 2ου Π.Π. Βρίσκεται λίγο περισσότερο από δύο χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης. Οι Γερμανοί έφεραν και σκότωσαν περισσότερους από 10.000 ανθρώπους στο λόφο Μπουμπάνι. Μετά τη μεγάλη απόπειρα διαφυγής το 1942, περίπου 100 άνθρωποι πυροβολούνταν και ρίχνονταν σε χαρακώματα κάθε μέρα. Έφτασε ακόμη και σε ένα σημείο όπου 1.400 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε μόλις δύο ημέρες. Καθώς ο πόλεμος τελείωνε, οι Γερμανοί ανάγκασαν Ιταλούς αιχμαλώτους να σκάψουν και να κάψουν τα πτώματα για να καταστρέψουν τα στοιχεία των πράξεών τους.

Μπαίνοντας μέσα, υπάρχει ένα σύντομο μονοπάτι που οδηγεί στα μνημεία του πάρκου. Στο κέντρο του πάρκου, υπάρχει ένα λευκό μαρμάρινο ανάγλυφο μήκους 23 μέτρων που απεικονίζει τις θηριωδίες αυτού που συνέβη. Το ανάγλυφο είναι επίσης εγγεγραμμένο με ένα απόσπασμα από τον Ιβάν Βούκοβιτς που λέει:

 «Από το αίμα των κομμουνιστών και των πατριωτών γεννήθηκαν γροθιές: γροθιές εξέγερσης και προειδοποίησης, γροθιές της επανάστασης, γροθιές ελευθερίας. Πυροβοληθήκαμε, αλλά ποτέ δεν σκοτωθήκαμε, ποτέ δεν υποταχτήκαμε. Συντρίψαμε το σκοτάδι και ανοίξαμε το δρόμο για τον nλιο»

Υπάρχουν επίσης τρεις οβελίσκοι σχεδιασμένοι από τον Κροάτη γλύπτη Ιβάν Σάμπολιτς. Γροθιές σε διάφορα μεγέθη. αντρικές, γυναικείες και παιδικές, που μεγάλωσαν σε πείσμα των καταπιεστών τους και συμβολίζουν επίσης ότι ολόκληρες οικογένειες εκτελέστηκαν εδώ.

Αξίζει η επίσκεψη στο εθνικό πάρκο για να δεις τους 3 οβελισκους αν σε αγγίζει ο συμβολισμός τους. Το πάρκο σαν χώρος δυστυχώς δεν είναι περιποιημένος. Έχει αρκετά απορρίμματα πεταμένα εκτός κάδων, αποτσιγαρα και καπάκια μπύρας, η σπασμένα γυαλιά στους χώρους που υπάρχουν κιόσκια. Δεν είναι τόσο ασφαλές για ένα μικρό παιδί.

Θα μπορούσε να διαμορφωθεί πολύ καλύτερα για περιπάτους. Βέβαια μπορεί να ήταν σε αυτή την κατάσταση λόγω κάποιου πολιτιστικού γεγονότος που συνέβη τις προηγούμενες ημέρες. Πάντως, μπορούμε να πούμε ότι ο Δημήτρης είχε την χαρά να συναντήσει ένα σκιουράκι και μία χελώνα

Αντίο Νις

Και κάπου εδώ, η πρώτη στάση με το ταξίδι στη Νις τελειώνει. Κάθε πόλη που επισκεφτήκαμε ήταν διαφορετική. Η Νις μου προσέφερε τον Βαλκανικό αέρα που μου είχε λείψει τα τελευταία χρόνια. Μου προσέφερε χαλαρές, αλλά και ξέγνοιαστες μουσικές στιγμές. Η επόμενη μας στάση ήταν το μοναδικό Βελιγράδι. Η πρωτεύουσα της Σερβίας και η πόλη-βασίλισσα των Βαλκανίων.

Δείτε το βίντεο από το ταξίδι στη Νις.

Αποφασίσαμε να φύγουμε για Αγκίστρι με τον μικρό χωρίς το αυτοκίνητο μας. Να πάρουμε τα απαραίτητα, να νοικιάσουμε στο νησί δύο ποδήλατα με παιδικό κάθισμα και να απολαύσουμε τις βόλτες μας με έναν διαφορετικό τρόπο. Σίγουρα οικονομικοτερο και πιο διασκεδαστικο, εκτός και αν σκοπεύετε να κάνετε ποδήλατο το μεσημέρι που καλό θα ήταν να το αποφύγετε. Φύγαμε λοιπόν για να εξερευνήσουμε ένα ακόμη από τα Ελληνικά μας νησιά.

Διαμονή το καλοκαίρι στο Αγκίστρι

Για εμάς η διαμονή ήταν κάπως μονόδρομος. Από την στιγμή που επιλέξαμε να μην πάρουμε αυτοκίνητο το μέρος διαμονής μας θα ήταν το Μεγαλοχώρι. Και αυτό διότι τα καταμαράν πιάνουν λιμάνι στο Μεγαλοχώρι, ενώ τα ferry boats φτάνουν στο λιμάνι της σκάλας και μετάφερουν και επιβατικά. Επίσης υπάρχει διαφορά και στη διάρκεια του δρομολογίου. Το καταμαράν διαρκεί 50 λεπτά ενώ το ferry 1:10. Βέβαια δεν το μετανιωσαμε καθόλου, γιατί το Μεγαλοχώρι είναι αρκετά πιο γραφικό και πιο ήσυχο για μια οικογένεια. Βέβαια αν θέλεις πιο έντονη ζωή και πολύ περισσότερο κόσμο τότε η Σκάλα είναι ο ιδανικός προορισμός για σένα. 

Κλείστε τα ακτοπλοϊκά σας εισητήρια για το Αγκίστρι σε αυτόν τον σύνδεσμο.

Βρείτε εδώ το ιδανικό κατάλυμα για την παραμονή σας το καλοκαίρι στο Αγκίστρι.

Μετακίνηση στο Αγκίστρι 

Αν δεν έχετε μαζί σας όχημα ή μηχανή υπάρχουν πολλές λύσεις για να μετακινηθείς στο Αγκίστρι. Η πρώτη είναι να νοικιάσεις ποδήλατο όπως κάναμε εμείς. Τα ποδήλατα έχουν καλάθια για να κουβαλάς τα πράγματα σου. Επίσης από τις εταιρείες ενοικιάσεων, εάν το ζητήσετε μπορεί να ενσωματώθεί πάνω στο ποδήλατο παιδικό κάθισμα. Η τιμή για το ποδήλατο διαφέρει ανάλογα με τον χρόνο ενοικίασης. Καλό θα είναι να ρωτήσετε πρώτα τηλεφωνικά και να κλείσετε τιμη νωρίτερα. Γιατί αν είναι να σας κοστίσει όσο το να μεταφέρετε ένα οχημα ή ένα σκούτερ στο νησί, τότε σίγουρα δεν σας συμφέρει.

Άλλες λύσεις μετακίνησεις, είναι το λεωφορείο του νησιού που κάνει δρομολόγια καθημερινά σε οικισμούς και μακρινές παραλίες του νησιού από τις 8 το πρωϊ μέχρι τις 7 το βράδυ. Και σίγουρα είναι το οικονομικοτερο μέσο μεταφοράς. Και τέλος μπορείς να μισθώσεις ταξί το οποίο συμφέρει για περισσότερα άτομα και οι τιμές δεν είναι κάτι στάνταρ, οπότε καλό είναι να ενημερωθείς πρώτα. 

Το ποδήλατο με παιδί είναι ένας διασκεδαστικός τρόπος για να κάνετε δραστηριότητες παρέα

Μεγαλοχώρι 

Το Μεγαλοχώρι είναι η πρωτεύουσα του Αγκιστρίου με το φυσικό του λιμάνι, το οποίο είναι το μεγαλύτερο του νησιού. Το Μεγαλοχώρι είναι ο μεγαλύτερος οικισμός του Αγκσιτρίου, με 561 κατοίκους. Μπορεί να έχετε δει το Μεγαλοχώρι να αναφέρεται και με το όνομα “Μύλοι”, από τους πολλούς ανεμόμυλους που υπήρχαν παλιά στον οικισμό.

Πιστεύω πως το Μεγαλοχώρί είναι αντιπροσωπευτικότερο της ντόπιας ζωής των κατοίκων. Έχε έναν αυθεντικότερο χαρακτήρα λιγότερο τουριστικό. Ο οικισμός είναι γεμάτος γραφικά πλακόστρωτα που δημιουργούν ένα όμορφο σύμπλεγμα από δρομάκια, τα οποία χαιρόμασταν να ανακαλύπτουμε με τα πόδια, αλλά και με το ποδήλατο. Δίπατα σπίτια, παραδοσιακά διατηρητέα αρχοντικά φτιαγμένα από πέτρα και πλινθιά, και όμορφα λουλουδιασμένα παρτέρια.

Και πολλές από τις ταβέρνες του χωριού φιλοξενούνται σε αυτά τα όμοφα κτίρια όπως το “Κονάκι” και το “Σέιλορ” ,τα οποία σερβίρουν και εξαιρετικής ποιότητας φαγητό.

Στο Μεγαλοχώρι μέσα στην καρδιά του οικισμού συναντήσαμε την Εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής, η οποία χτίστηκε το 1885. Γιορτάζει την Παρασκευή του Πάσχα οπότε γίνεται πανηγύρι. Κατηφορίζοντας προς την παραλία, συναντάμε το Εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου. Αυτό το Εκκλησάκι (χτισμένο τον 18ου αιώνα),είναι γνωστό για το δάπεδό του, το οποίο ήταν στρωμένο με μαλτέζικες πλάκες.

Σκάλα 

Η Σκάλα απέχει 2 χιλιόμετρα από το Μεγαλοχώρι και χαρακτηρίζεται ως το “κοσμοπολίτικο” μέρος του νησιού. Σε αντίθεση με το Μεγαλοχώρι, στη Σκάλα υπάρχουν περισσότερα τουριστικά μαγαζάκια, περισσότερα beach bars και εστιατόρια. Όλα πολύ προσεγμένα θα λέγαμε. 

Χωρίς καμία αμφιβολία το σήμα κατατεθέν στη Σκάλα είναι η επιβλητική κατάλευκη Εκκλησία των Αγίων Αναργύρων με τον τεράστιο γαλάζιο τρούλο.

Στα εστιατόρια και στις ψαροταβέρνες θα γευτείτε μια μεγάλη ποικιλία φρέσκων ψαρικών και όχι μόνο. Θα βρείτε και μαγειρευτά φαγητά, ή της ώρας, με την συνοδεία φυσικά παγωμένου κρασιού.

Εάν επισκεφτέιτε το νησί με παιδιά, πρέπει να γνωρίζετε ότι και στους δύο οικισμούς υπάρχουν παιδικές χαρές σε εξαίρετη κατάσταση.

Παραλίες στο Αγκίστρι 

Δεν επισκεφτήκαμε πολλές παραλίες μιας και είχαμε λίγες ημέρες και η μετακίνηση μας ήταν μόνο με το ποδήλατο. Αλλά το νησί φημίζεται για τις καλές του παραλίες και το καλοκαίρι στο Αγκίστρι γίνεται χαμός. Οπότε ας μιλήσουμε για παραλίες.

 Στο Μεγαλοχώρι υπάρχει οργανωμένη παραλία, ρηχή και με ψιλή άμμο για τα να παίξει ένα παιδί. Τα νερά μπορώ να πω πως δεν με ενθουσίασαν στην αρχή, όταν όμως έπιασε λίγο βοριαδακι ήταν υπέροχα. Πολύ πιο καθαρά και το κολύμπι έγινε πιο ευχάριστο. Ευθεία από το λιμάνι υπάρχει και ένα ανοργάνωτο κομμάτι παραλίας βόρεια του οικισμού. Αν θες την ησυχία σου και υπέροχα καθαρά νερά και δε βαριέσαι και μία μικρή πεζοπορία η παραλία Μπαχός είναι αυτό που ψάχνεις. 

Στη παραλία της Σκάλας τώρα, έχει πολλά σημεία για να κάνεις μπάνιο. Την Σκάλα την επισκεφτήκαμε για μπάνιο δύο φορές. Μόλις φτάνεις στον οικισμό η παραλία και η θαλλασα είναι με πολύ χοντρό βότσαλο, λιγότερο κόσμο και τα νερά είναι υπέροχα. Όσο προχωράς μέσα στον οικισμό, πληθαίνουν τα beach bars.

Εάν φτάσετε στο τέλος του δρόμου όπου βρίσκεται ο ναός των Αγίων Αναργύρων. Επιλέξτε καλύτερα να κάνετε το μπάνιο σας κοντά στη μύτη που έχει πολύ ωραία καθαρά νερά και ψιλή άμμο ή τέρμα δεξιά στο μικρό κόλπο που είναι οργανωμένα με άμμο και πολύ ρηχά νερά για να το ευχαριστηθούν τα πιτσιρίκια.

Μερικές από τις ωραιότερες στιγμές μίας οικογένειας δημιουργούνται όταν ταξιδεύουν.

Στα αριστερά της Σκάλας, ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο προς τα νοτιοανατολικά, συναντάς τη βραχώδη περιοχή της Σκληρής. Η Σκληρή έχει αρκετά νέα τουριστικά καταλύματα, μέσα στα πεύκα, με πάρα πολύ ωραία θέα στον Αργοσαρωνικό και κρυστάλλινα, πρασινογάλαζα νερά.

Λιγότερο οργανωμένες παραλίες στο Αγκίστρι

Άλλες παραλίες που σίγουρα αξίζει να επισκεφτείς και αναφέρονται ως οι ωραιότερες του νησιού είναι η βοτσαλωτή και διάσημη Χαλικιάδα και η Απονησος, η οποία χαρακτηρίζεται ως ο μικρός επίγειος παράδεισος του νησιού.

Βόρεια από το Μεγαλοχώρι ο δρόμος οδηγεί στη γραφική, αμμουδερή παραλία της Δραγωνέρας, που αποτελέιται από την Μικρή και τη Μεγάλη Δραγωνέρα. Στην Μεγάλη Δραγωνέρα υπάρχει καντίνα από την οποία μπορείτε να προμηθευτείτε τα απαραίτητα.

Οπότε μην χάνεται χρόνο. Κλείστε τώρα ένα ταξίδι για τοεπόμενό σου καλοκαίρι στο Αγκίστρι. Στο μικρότερο κατοικήσιμο νησί του Αργοσαρωνικού.

Καλοκαίρι στο Αγκίστρι : Youtube Video

Δείτε το σχετικό βίντεο στο κανάλι μας στο Youtube. Δείτε τι μπορείτε να κάνετε αν επιλέξετε να πάτε καλοκαίρι στο Αγκίστρι. Πως είναι να αφήσετε πίσω το αυτοκίνητο και ως μέσο να έχετε τα ποδιλατάκια σας σε αυτόν τον κοντινό στην Αθήνα προορισμό.

Αν σας άρεσε το βίντεο κάντε την εγγραφή σας στο κανάλι μας. Μείνετε συντονισμένοι για τα επόμενα βίντεο που έρχονται.

Όσοι μας παρακολουθείτε έχετε καταλάβει ότι λατρεύουμε τις οικογενειακές αποδράσεις στη φύση. Είτε αυτές είναι απλές κοντινές εξορμήσεις, είτε είναι πεζοπορίες με το παιδί. Τις αγαπάμε και εμείς οι ίδιοι πολύ και θέλουμε πολύ να του προσφέρουμε από μικρή ηλικία τέτοια ερεθίσματα.

Έτσι, πως να πούμε όχι στην εμπειρία του treehouse Greece και να μην δοκιμάσουμε πως έιναι να κάνεις διακοπές σε δεντρόσπιτο. Το Δεντρόσπιτο “Treehouse Greece” βρίσκεται στην περιοχή της Αμαλιάδας στο νόμο Ηλείας στη Πελοπόννησο. Και γράφοντας με το ένα χέρι στη καρδιά αυτή τη στιγμή, το να μένεις σε ένα αληθινό δέντροσπιτο, ψηλά στα 5 μέτρα πάνω από την γη, είναι μια απίστευτη εμπειρία και αξίζει να το δοκιμάσεις.

Μέχρι τις 26 Μαίου θα τρέχει Giveaway στο instagram του travelshare.gr. Πάρτε μέρος τώρα – “Διαγωνισμός – Κέρδισε δύο διανυκτερεύσεις σε δεντρόσπιτο για 7 άτομα“

Συνδύασαμε λοιπόν ένα τριήμερο σε μια όμορφη περιοχή της Πελοποννήσου, χαλαρώσαμε αρκετά, περιτριγυρισμένοι από ένα ήσυχο φυσικό τοπίο και απολαύσαμε φανταστικές αμμώδης παραλίες με καθαρα καταγάλανα νερά.ζ

Πως είναι αλήθεια οι Διακοπές σε Δεντρόσπιτο;

Η διαμονή σε ένα δέντροσπιτο, παρόλο που είχα τον φόβο ότι μπορεί να ταλαιπωρηθουμε, ήταν πολύ άνετη και ξεκούραστη. Το δέντροσπιτο μας ξάφνιασε ευχάριστα γιατί ήταν ευρύχωρο, καθαρό (μία σκέψη την έχω ακόμη πως μπορούν να το καθαρίζουν τόσο καλά), πολύ δροσερό και εξοπλισμένο κατάλληλα με τα απαραίτητα για μια άνετη διαμονή. Το κρεβάτι ήταν πολύ άνετο. υπήρχε ψυγείο το οποίο ήταν εφοδιασμένο για την προετοιμασία πρωινού και για να ετοιμάζουμε μικρά snacks.

Το δεντρόσπιτο που μείναμε εμείς (συνολικά είναι τρία), είναι χτισμένο γύρω από το κορμό του δέντρου. Βέβαια με πολύ μικρό παιδί σαν το Δημήτρη που είναι νήπιο θέλει περισσότερο προσοχή και επίβλεψη. Όπως για παράδειγμα το ανεβοκατέβασμα της εξωτερικής σκάλας.

Πάτησε τώρα εδώ για να κλείσεις απευθείας διαμονή σε ένα από τα δεντρόσπιτα

Ο μικρός αγάπησε πολύ το δέντροσπιτο και φυσικά τον άπλετο ελεύθερο χρόνο που είχε να παίζει με τα παιχνίδια του στα χωματα όση ώρα ήθελε, μιας και δεν υπήρχε θέμα ζέστης κάτω από τα δέντρα, ενώ εμείς χαλαρωναμε στον διαμορφωμένο χώρο της “αυλής” παρακολουθωντας πάντα τον Δημήτρη μην κάνει κάποια σκανδαλιά.

Με τι να εφοδιαστείς στις διακοπές σε δεντρόσπιτο;

Φυσικά, επειδή το δεντρόσπιτο βρίσκεται μέσα στη καρδιά της φύσης μέσα σέ ενα μεγάλο κτήμα θα πρέπει να έχετε εξοπλιστεί με όλα τα απαραίτητα για εσάς και κυρίως για το παιδί. όπως εντομοαπωθητική κρέμα, και αλοιφή για τα τσιμπήματα. Γιατί πολύ λογικό στη φύση είμαστε και τα έντομα είναι σαφώς περισσότερα.

Όπως καλό θα είναι να έχετε φροντίσει να ετοιμάσετε από το σπίτι ένα μικρό φαρμακείο (αχρείαστο να είναι), για τυχόν μικροατυχήματα που μπορεί να συμβούν σε κάθε ταξίδι με ένα μικρό παιδί. Ακόμη θα πρέπει να έχετε πάρει μαζί σας ζακέτα γιατί το βράδυ έχει αρκετή ψύχρα.

Τι να δεις στην περιοχή της Αμαλιάδας

Οπως ανέφερα και πιο πάνω το δέντροσπιτο βρίσκεται λίγο πιο έξω από την μικρή πόλη της Αμαλιάδας. Η τοποθεσία είναι κατάλληλη για όσους αποζητούν ηρεμία και ιδιωτικότητα.

Οι δραστηριότητες που μπορείς να κάνεις στη περιοχή είναι αρκετές αναλόγως το πρόγραμμα που θέλεις να ακολουθήσεις. Χαλαρό ή πιο απαιτητικό. Εμείς δεν σας κρύβουμε πως επιλέξαμε το χαλαρό, μιας και ένα τέτοιο δέντροσπιτο, μας ήταν πολύ δύσκολο να το αποχωρηστουμε. Έτσι οι βόλτες μας περιορίστηκαν σε ότι προσφέρει η γύρω περιοχή. Τις προτάσεις μας για κοντινές δραστηριότητες μας θα τις διαβάσετε παρακάτω.

Παραλία Κουρούτας

Η παραλία της Κουρούτας είναι γνωστή για την αμμώδη παραλία, τα γαλαζοπράσινα νερά της και για το όμορφο ηλιοβασίλεμα της. Η παραλία καταμήκος έχει αρκετά beach bars, ταβέρνες, και φυσικά άπλετο χώρο για να απολαύσεις την ηρεμία και τη χρυσή αμμουδιά.

Παραλία Μαραθιάς

Η παραλία Μαραθιάς είναι η συνέχεια της παραλίας της Κουρούτας. Επίσης μία παραλία με ψιλή άμμο και γαλαζοπράσινα νερά. Αποτελεί και αυτή μέρος της παραλίας μήκους δεκάδων χιλιομέτρων. Η οποία ξεκινά από τη Στροφιλιά στα σύνορα Αχαΐα με την Ηλεία και φτάνει έως την Κυπαρισσία της Μεσσηνίας. Εάν αγαπάς το πράσινο θα σε μαγέψει το τοπίος της με το υπέροχο πευκόδασος, το οποίο φτάνει μέχρι την αμμουδιά.

Αρχαία Ήλιδα

Το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ήλιδας δεσπόζει πλέον επιβλητικά στους πρόποδες της αρχαίας ακρόπολης με θέα ολόκληρο τον αρχαιολογικό χώρο. Οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να θαυμάσουν εκθέματα, που για αρκετά χρόνια, δεν ήταν προσιτά στο κοινό. Περιλαμβάνει ευρήματα που χρονολογούνται από την Πρωτοελλαδική έως τη Ρωμαϊκή εποχή. Εκτίθενται αγγεία, αγάλματα, γλυπτά, επιτύμβιες στήλες, ειδώλια, χάλκινα σκεύη, όπλα, νομίσματα και άλλα μικροαντικείμενα.

Όπως βλέπετε έχει αρκετά πράγματα να δεις και να κάνεις για ένα τριήμερο στη γύρω περιοχή. αν δεν έχεις ήδη αποφασίσει βέβαια να περάσεις όλο το χρόνο σου στη παραλία.

Μία στάση πριν την επιστροφή στην Αθήνα

Λόγω της απόστασης και της κούρασης του Δημήτρη, σκεφτήκαμε πως μια καλή ιδέα είναι να σπάσουμε την διαδρομη στη μέση και να κοιμηθεί λίγο ο Δημήτρης στο δρόμο για να είναι πιο ξεκούραστος. Έτσι όταν ξύπνησε βρισκόμαστα ήδη παραλιακά στο νομό Αχαίας και σταματήσαμε για φαγητό στα Σελιανίτικα. Επιλέξαμε μια ταβέρνα πάνω στο κύμα για φαγητό και για να κάνουμε και το απογευματινό μας μπάνιο στην ομώνυμη παραλία.

Τα νερά ήταν πεντακάθαρα με χοντρό βότσαλο και ήταν ήσυχα, μιας και δεν είχε πολύ κόσμο, Υπάρχει οργάνωση στη παραλία, αλλά θα βρείτε και μπόλικη σκιά κάτω από τα αρμυρίκια. Πήραμε τον δρόμο της επιστροφής γεμάτοι από νέες αναμνήσεις και πολύ χαρά καθώς μία ακόμη εκδρομή στέφθηκε με επιτυχία για την μικρή μας οικογένεια.

Διαμονή σε δεντρόσπιτο στην Αμαλιάδα – YouTube Video

Η Λίμνη Μαραθώνα

Η ύπαρξη της λίμνης χρονολογείται περίπου στα 86 χρόνια. Γεννήθηκε από τους χειμάρρους Χάραδρο και Βαρνάβα, και έτσι δημιουργήθηκε το φράγμα Μαραθώνα, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες υδροδότησης της Αθήνας. Η έκταση της λίμνης φτάνει τα 2450 στρέμματα και το μέγιστο βάθος της τα 54 μέτρα.

Η κατασκευή του φράγματος του Μαραθώνα (με Πεντελικό μάρμαρο) χρειάστηκε χιλιάδες εργατικά χέρια για να χτιστεί σε μόλις τρία χρόνια. από το 1926 μέχρι το 1929. Σίγουρα ένα σημαντικό επίτευγμα για τα δεδομένα της εποχής στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου. Δηλαδή για να λέμε αλήθεια και για τα σημερινά επίπεδα της χώρας μας επίτευγμα θερωρείται. Για όσους ενδιαφέρονται μπορούν να επισκεφτούν το μουσείο του Νερού αφιερωμένο στην καρασκευή του φράγματος.

Καθώς διασχίζαμε το φράγμα είδαμε κοντά στη βάση του έναν ελληνικό ναό (τον οποίο εγώ στην αρχή τον πέρασα για ξωκκλήσι, καθώς υπάρχουν αρκετά στη περιοχή). Τελικά είναι ένας Ναός αντίγραφο του Ναού του θησαυρού των Αθηναίων, που είχαν κατασκευάσει οι αρχαίοι πρόγονοι στους Δελφούς. σε ανάμνηση της νίκης στη Μάχη του Μαραθώνα.

Αφού χορτάσαμε την όμορφη θέα της λίμνης διασχίσαμε το φράγμα και ξεχυθήκαμε στο δρόμο για να κάνουμε μία στοιχειώδης γνωριμία με τα τριγύρω χωριά. Εάν περιοριστείτε μόνο στην επίσκεψη στο φράγμα Μαραθώνα, το ιδανικό είναι να κάτσετε εκεί για φαγητό και καφέ για να χαρείτε όσο περισσότερο μπορείτε το τοπίο.

Τα κοντινά Χωριά στη Λίμνη Μαραθώνα

– Το πρώτο χωριό που συναντάμε μετά τη λίμνη Μαραθώνα είναι ο οικισμός Βόθωνας (Καλέντζι), γνωστότερος για τις παραδοσιακές οικογενειακές του ταβέρνες, με τα νόστιμα κρεατικά. Υπάρχει και ένα όμορφος χώρος αναψυχής με το παλιό ξωκκλήσι της Αγ. Παρασκευής και ένα πέτρινο θεατράκι για τις καλοκαιρινές εκδηλώσεις.

– Συνεχίσαμε με πολλές και απότομες στροφές για το Γραμματικό. Είναι ένα πολύ μικρό χωριό στο οποίο δεν υπάρχουν και πολλά να δέις. Είναι ωστόσο γνωστό για την μικρή, γραφική παραλία Σέσι.

Για περισσότερα άρθρα με εξορμήσεις και εκδρομές μπείτε σε αυτόν το σύνδεσμο.

-Στο χωριό Βαρνάβα υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον και ξεχωριστό μικρό μουσείο. Το Ευρωπαικό μουσείο Άρτου. Μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία μέσα στους αιώνες για το διασημότερο αυτό τρόφιμο, από την Ελλάδα μέχρι την Ιταλία, με πλούσιο λαογραφικό υλικό. Είναι ανοιχτό και την Κυριακή μέχρι τις 14:00.

Εκεί κοντά υπάρχει και η ρεματιά Βαρνάβα. Ένα ωραιότατο μέρος που δεν πρέπει να παραλείψετε, εάν αγαπατε την φύση και την ηρεμία. Με πλούσια βλάστηση από πλατάνια, ένα όμορφο ποταμάκι με την ξύλινη γεφυρα του και πολλά παγκάκια για πικ-νικ. Τις ηλιόλουστες ημέρες ανοίγει και η καντίνα που σερβίρει λίγο από όλα, για αυτό μην παραξενευτήτε αν δείτε πολύ κόσμο. Ο μικρός μας το καταχάρηκε περισσότερο το ποταμάκι καθώς έτρεχε πέρα-δώθε και εμείς δεν σταματούσαμε να τον κυνηγάμε.

Νομίζουμε πως όλα αυτά που είδαμε και κάναμε μέσα σε λίγες ώρες με ένα παιδάκι 15 μηνών, ήταν αρκετά για να γεμίσουμε την ημέρα μας και να αδειάσουμε τις μπαταρίες μας, σε αυτή την όμορφη μονοήμερη εκδρομή στη λίμνη Μαραθώνα.