Το θετικό είναι ότι τα περισσότερα από αυτά είναι πολύ κοντά στην Αθήνα. Το πολύ σε δύο ώρες, μπορείς να φτάσεις σε κάποιο χωριό στην ορεινή Αρκαδία και να απολαύσεις ένα υπέροχο διήμερο σε έναν τόπο γεμάτο ομορφιές. Ευτυχώς η περιοχή έχει πάρα πολλά καταλύματα για να μείνεις, και τα περισσότερα από αυτά είναι αρκετά αξιόλογα. Αν βέβαια είσαι τυχερός να βρεις ελεύθερο δωμάτιο μέσα στο Σαββατοκύριακο, ειδικά τους χειμερινούς μήνες. Φύγαμε λοιπόν να αναπνεύσουμε καθαρό αέρα στην ορεινή Αρκαδία. Να θαυμάσουμε τα παραδοσιακά πετροκτιστα σπίτια της και να απολαύσουμε την υπέροχη θέα του Μαίναλου .

Η Πελοππόνησος είναι ένα μέρος γεμάτο θησαυρούς. Ορεινούς και παραθαλάσσιους.

Ποια χωριά επισκέφτηκαμε λοιπόν σε αυτό το μίνι road trip στην Ορεινή Αρκαδία;

1. Λεβιδι

Πρώτη μας στάση είναι το Λεβιδι. Ένα μικρό ορεινό χωριό σε υψόμετρο 860 μέτρων με 1.140 κατοίκους. Στην είσοδο του θα συναντήσετε το κατάφυτο άλσος, έργο του Συλλόγου Φιλοδένδρων. Το Λεβίδι είναι διάσημο για την γουρουνοπούλα του και τα όμορφα πετρόχτιστα σπίτια του, πολλά από τα οποία είναι χτισμένα τον 19ο αιώνα.

Τα κυριότερα αξιοθέατα του Λεβιδίου θα τα βρείς στην κεντρική πλατεία. Το Δημαρχείο Λεβιδιου σίγουρα μας τράβηξε την προσοχή με την μεγαλοπρέπεια του, όπως και η εκκλησία του Αγ. Ιωάννη.

Στη μέση βρίσκεται το άγαλμα του οπλαρχηγού της μάχης του Λεβιδίου το 1821, Αναγνώστη Στριφτόμπολα. Άλλα σημεία ενδιαφέροντος στο χωριό για τον επισκέπτη είναι: το Μουσείο Αλέξανδρου Παπαναστασίου, η Δημοτική Βιβλιοθήκη και το Λαογραφικό μουσείο.

Βρες το ιδανικό κατάλυμα στην Ορεινή Αρκαδία εδώ και ζήσε μία αξέχαστη διαμονή.

Το Λεβιδι το επιλέξαμε ως βάση μας, καθώς είναι πιο ήσυχο μέρος για διαμονή σε σχέση με τα γύρω χωριά. Μπορείτε να σκεφτείτε τίποτα ωραιότερο, από ένα δωμάτιο με τζάκι ένα χιονισμένο βράδυ; Επίσης, μια πολύ καλή συμβουλή είναι να επιλέξετε το Λεβίδι για φαγητό, διότι εκτός από την ποιότητα θα αποφύγετε την πολυκοσμία και θα σας βγει πολύ πιο οικονομικό.

Όλες οι ταβέρνες και τα cafe βρίσκονται γύρω από την πλατεία του χωριού, από τις οποίες για το φαγητό μας επιλέξαμε τον Κουμπούρη και τον Σκούρκο, από τις οποίες μείναμε απόλυτα ικανοποιημένοι.

2. Βυτίνα

Ένα από τα διασημότερα χωριά στην ορεινή Αρκαδία και ορμητήριο πολλών για μονοήμερη είναι η Βυτίνα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.033 μέτρων. Χωρίς αμφιβολία είναι ένα πανέμορφο χωριό και για αυτό άλλωστε έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Ότι η Βυτίνα είναι πανέμορφη δεν μπορούμε να το διαψεύσουμε. Αλλά να είστε προετοιμασμενοι για να δείτε πολύ κόσμο, μιας και η πλατεία και τα καφέ της είναι πάντα γεμάτα από εκδρομείς το Σαββατόκυριακο.

Για αυτό εάν θέλεις να χαρείς το χωριό με περισσότερη ηρεμία καλύτερα να το κάνεις τις πολύ πρωινές ώρες. Οι βιτρίνες των καταστημάτων που πουλούν παραδοσιακά, ντόπια προϊόντα και είδη δώρων είναι στημένες με τόσο γούστο που δεν μπορείς να μην μπεις στον πειρασμό να μην τις φωτογραφίσεις. Εκτός από φωτογραφίες μπορείς να προμηθευτείς από εκεί ντόπια προιόντα, όπως μέλι και ζυμαρικά.

Στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, η Βυτίνα υπήρξε κέντρο ανεφοδιασμού, με αποτέλεσμα η πόλη να παίξει καθοριστικό ρόλο στη διάρκεια του πολέμου και να πυρποληθεί επτά φορές από τον Ιμπραήμ.

Στην πλατεία βρίσκεται ο επιβλητικός Ι. Ναός του Αγίου Τρύφωνα, ο οποίος οικοδομήθηκε το 1846 με κύριο υλικό μαύρο μάρμαρο από τη γύρω περιοχή. Επίσης εκεί βρίσκεται και το λαογραφικό μουσείο της Βυτίνας. Ήμασταν τυχεροί είχε ανοίξει την ώρα που κάτσαμε για καφέ και το επισκέφτηκαμε.

Η είσοδος κοστίζει 1€ και με αυτό το μικρό αντίτιμο μπορείς να θαυμάσεις μια υπέροχη συλλογή από γεωργικά και υλοτομικά εργαλεία, οικιακά σκεύη, υφαντά, ενδυμασίες, έπιπλα, διάφορα προσωπικά είδη που χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι στην καθημερινότητα και φωτογραφίες. Λίγο πιο έξω από το χωριό στο parking έχει και καινούργιες παιδικές χαρές για όσους είναι με μικρά παιδιά.

Δεν περπατήσαμε στην Βυτίνα τον περιβόητο “Δρόμο της Αγάπης”, αλλά επιφυλασσόμαστε για μία άλλη φορά.

3. Αλωνίσταινα

Το τρίτο και τελευταίο χωριό που επισκέφτηκαμε είναι η Αλωνίσταινα. Η Αλωνίσταινα είναι χτισμένη στου πρόποδες του Μαίναλου σε υψόμετρο 1.220μ, και η διαδρομή της, αν τη προσεγγίσεις από Βυτίνα, θυμίζει Αλπικό τοπίο.

Ένα χωριό πολύ μικρό, μόλις 124 μόνιμων κατοίκων, το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά στο Χ/Κ Μαίναλο και είναι η πατρίδα της μητέρας του Κολοκοτρώνη. Η προτομή της Ζαμπίας Κολοκοτρώνη, το γένος Κωτσάκη, βρίσκεται στη κεντρική πλατεία του χωριού.

Ελάτε να ταξιδέψουμε μαζί σε περισσότερα μέρη της Ελλάδας, μέσα από τα άρθρα μας.

Εκεί βρήκαμε σίγουρα την απόλυτη ησυχία που ψάχναμε, καθώς οι μόνοι που συναντήσαμε ήταν ένα γκρουπ ορειβατών που μόλις είχαν κατέβει από το καταφύγιο στο Μαίναλο για φαγητό.

Στο κέντρο του χωριού προτείνω να επισκεφτείς την εκκλησία της Αγ. Παρασκευής, η οποία χτίστηκε το 1898. Είναι αλήθεια ένα υπέροχο κτίσμα, και λέγεται ότι την ανέγερση της εκκλησίας χρηματοδότησε ο ίδιος ο Θ. Κολοκοτρώνης.

Στην Αλωνίσταινα βρίσκονται δύο υπέροχα μαγαζιά για φαγητό, στα οποία απολαύσαμε την φιλοξενία μικροί-μεγάλοι. Στην ταβέρνα “Κατάλπεις” θα ξεκουραστείτε δίπλα στο τζάκι, δοκιμάζοντας το ωραιότερο αγριογούρουνο στιφάδο, τα πιο φρέσκα χόρτα και υπέροχες παραδοσιακές πίτες.

Στο εικονικό, θα τολμήσω να πώ, “Καφενείο του Τρικυμία” οι στιγμές περνάνε πιο χαλαρά. Θα δοκιμάσετε πλούσιους μεζέδες, θα πιείς τον καφέ σου και θα αγοράσεις τοπικά προιόντα.