Εντάξει, ξέρω. Αν δεν παινέψω το σπίτι μου θα πέσει να με πλακώσει. Αλλά σε αυτή την περίπτωση δεν ισχύει το παραπάνω ρητό. Η Γουμένισσα έχει τόσα όμορφα πράγματα να δεις και να κάνεις. Και κουβαλάει τόση ιστορία αυτή η μικρή κωμόπολη.

Λίγη Ιστορία για τη Γουμέννισα

Από τα χρόνια του Ηρόδοτου, ο οποίος αναφέρεται εκτενέστατα στης περιπέτειες των Παιάνων. Πρώτη αναφορά με το όνομα Γουμένισσα γίνεται το 1346. Οι κάτοικοι της Γουμένισσας έδωσαν σημαντικές μάχες στον Μακεδονικό Αγώνα και τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο, κάνοντας την Γουμένισσα μία από τις ιστορικότερες περιοχές της Μακεδονίας.

Αξιοθέατα στη Γουμένισσα

Αρκεί να κάνεις μία βόλτα και να εξερευνήσεις την κωμόπολη και θα πέσεις πάνω σε πολλά διαμαντάκια που θα σας γοητεύσουν σίγουρα.

• Στην Γουμένισσα λοιπόν, θα βρείτε 108 διατηρητέα κτίρια, πολλά από αυτά δείγματα Μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής. Δυστυχώς τα περισσότερα με ελάχιστα δείγματα αναπαλαίωσης. Κάναμε μία απολαυστική βόλτα στα στενά της “παλιάς πόλης” της Γουμένισσας και δε σταματούσαμε να χώνουμε τα κεφάλια μας στις παλιές αυλές και να τραβάμε φωτογραφίες τα τούβλινα κτίσματα με τα ξύλινα δοκάρια.

• Το πιο γνωστό της σημείο της, είναι φυσικά η κεντρική πλατεία Θάνου Ζελέγκου. Μία ακόμη πλατεία είναι αυτή της 23ης Οκτωβρίου. Μία ιστορική ημερομηνία για τη Γουμένισσα, καθώς είναι η ημερομηνία απελευθέρωσης της (23/10/1912) από τους Τούρκους. Τριγύρω και από τις δύο πλατείες υπάρχουν πολλά Cafe & εστιατόρια.

• Στην μέση της κεντρικής πλατείας υπάρχει μια μεγάλη κρήνη η οποία χτίστηκε από τους Γάλλους συμμάχους το 1918, κατά την διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου πολέμου, ως ανάμνηση της διέλευσής τους από την περιοχή και γράφει “ΔΙΑΒΑΤΑ ΕΝΘΥΜΟΥ ΤΟΝ ΓΑΛΛΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ”. 

• Επίσης, στο δρόμο για την πλατεία θα δείτε και ένα μεγάλο κτίριο το Ιστορικό διδακτήριον (1882 – 1894), στο οποίο στεγαζοντουσαν τα Ελληνικά εκπαιδευτήρια Γουμένισσας. 

• Να σημειώσουμε πως στην έξοδο της πόλης βρίσκεται και το ερειπωμένο Μεταξουργείο Χρυσαλλίς. Κατασκευάστηκε το 1920 και αποτελούσε σημαντικό κομμάτι της οικονομικής ανάπτυξης της περιοχής και από τα καλύτερα Μεταξουργεία στα Βαλκάνια. Τα μηχανήματα παραμένουν στο κτίριο και ελπίζουμε κάποια στιγμή να γίνει το μουσείο που του αξίζει. 

Για περισσότερα ταξίδια και εξορμήσεις μπείτε σε αυτόν το σύνδεσμο

Δύο Ποτάμια & κοντινές εκδρομές στην περιοχή.

Μόλις 2χλμ. από την κωμόπολη της Γουμένισσας υπάρχει ένα υπέροχο μέρος, Τα Δύο ποτάμια. Ενα μέρος για να κάνεις βόλτες, πεζοπορία και πικ-νικ. Το μέρος διασχιζουν δύο ρέματα σχηματιζοντσς μικρούς καταρράκτες κάνοντας το φυσικό τοπίο μαγικό. Και όλο αυτό συμπληρώνεται από όμορφα ξύλινα γεφύρια, αιωνόβια πλατάνια και δρυς. 

Τα μονοπάτια είναι σε πάρα πολύ καλή κατάσταση, εάν εξαιρέσεις τα πεσμένα φύλλα λόγω εποχής, και δεν πρόκειται να χάσεις τον δρόμο σου.

Οδοιπορικό στο Δήμο Παιονίας.

Ακόμη, πολύ κοντά στην Γουμένισσα είναι και οι καταρράκτες Σκρα με την υπέροχη Γαλάζια λίμνη, ένα μέρος ονειρικό. Επίσης, άλλες δραστηριότητες που μπορεί κάποιος να κάνει στην γύρω περιοχή, εκτός φυσικά από πεζοπορία στο όρος Πάικο, είναι να γνωρίσει τα όμορφα χωριά Σκρα, Καστανερή, Γρίβας και Λιβάδια.

Η Γουμένισσα είναι ένα μέρος που αγαπώ πολύ, γιατί έχω υπέροχες οικογενειακές αναμνήσεις από τις οικογενειακές μας Κυριακάτικες εξορμήσεις όταν ήμουν παιδί. Χάρηκα πολύ που βρέθηκα μετά από χρόνια και φυσικά τώρα με περίσσεια διάθεση να εξερευνήσω ένα μεγαλύτερο μέρος της περιοχής.

Η Στενή βρίσκεται κεντροανατολικά του νομό της Εύβοιας. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 440 μέτρων στους πρόποδες του όρους Δίρφυς. Και απέχει μόλις μιάμιση ώρα από την πρωτεύουσα.

Γνωριμία με την Στενή Ευβοίας.

Είναι μια πολύ όμορφη περιοχή για εξερεύνηση, χαλάρωση και δραστηριότητες. Αποτελείται από την Άνω Στενή την κάτω Στενή Ευβοίας και τον ερημικό πια οικισμό Πύργος. Η Άνω Στενή χτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα. Δυστυχώς όμως λίγα σπίτια έχουν απομείνει με τη παραδοσιακή πετρόχτιστη αρχιτεκτονική (κυρίως στον κεντρικό δρόμο και σε στενά γύρω από την πλατεία).

Βόλτα στο χωριό και καφέ με γλυκό στην πλατεία είναι μερικοί λόγοι για να επισκεφτείς την Στενή . Υπάρχουν πολλά Cafe – Ζαχαροπλαστεία τα οποία γεμίζουν τα Σαββατοκύριακα με επισκέπτες. Ειδικά τις Κυριακές γίνεται το αδιαχώρητο.

Να φάτε οπωσδήποτε Μπισκοτογλυκό. Δεν μάθαμε ακόμη τον λόγο που είναι τόσο διάσημο στη Στενή αλλά το σερβίρουν σε όλα τα Cafe σε διαφορετικές εκδοχές και είναι πεντανόστιμο.

Τέλος, μέσα στο χωριό υπάρχουν πολλές πέτρινες βρύσες με τρεχούμενο πόσιμο νερό κατευθείαν από τις πηγές του όρους Δίρφυς. Για αυτό, μην ξεχάσετε να πάρετε μπουκαλάκι και παγούρια για να τα γεμίσετε με νερό.

Στενή Ευβοίας και πεζοπορία στο Δάσος.

Και τώρα πάμε για λίγη πεζοπορία. Το όρος Δίρφυς είναι ένα θαυμάσιο μέρος για εξερεύνηση. Η Δίρφυς, με εξαίρεση τα βουνά της Κρήτης, είναι το ψηλότερο βουνό της νησιωτικής Ελλάδας. Μας γοήτευσε αμέσως η άγρια του ομορφιά και η πλούσια βλάστηση.

Γεμίζουμε λοιπόν τα παγούρια μας από τη κάποια Βρύση του χωριού, αφήνουμε το αυτοκίνητο σε ένα χώρο parking δίπλα στο δασοφυλακείο και ξεκινάμε για την πεζοπορία μας. Στα δεξιά του δρόμου μπαίνουμε στο δρομάκι που οδηγεί στα μονοπάτια Σ1 & Σ2.

Εάν σας αρέσουν οι Οικογενειακές εξορμήσεις στην φύση, σας δίνουμε μερικές ιδέες ακόμη, στην στήλη Δραστηριότητες με παιδί.

Διαλέγουμε το μονοπάτι Σ1 που είναι μικρότερο γύρω στις 2μιση ώρες και που οδηγεί στο Καστανόδασος. Το μονοπάτι Σ2 είναι πιο δύσκολο. Έχει διάρκεια 6μιση ωρών και οδηγεί στο καταφύγιο.

Το μονοπάτι Σ1 είναι σχετικά εύκολο. Στην αρχή είναι πολύ στρωτό, αλλά μετά γίνεται πιο βραχώδες και ανηφορικό. Δεν είναι βέβαια δύσκολο απλά με παιδί 12 κιλά στο μάρσιππο πλάτης γίνεται πιο κουραστικό σίγουρα. Οι εναλλαγές του τοπίου είναι μοναδικές. Περπατάμε παράλληλα και αντίθετα με τις τρεχούμενες πηγές. Όταν περάσουμε το ποτάμι (φαντάζομαι τώρα που δεν είχε βρέξει ήταν πιο εύκολο) το σκηνικό αλλάζει. Aφήνουμε πίσω μας αιωνόβιους πλατάνους για να συναντήσουμε φυλλοβόλες καστανιές, κεδροδάση και έλατα.

Το μονοπάτι συνέχεια ανηφορίζει και είναι σκεπασμένο από δέντρα τα οποία δημιουργούν ένα σύμπλεγμα πάνω από τα κεφάλια μας. Πολλά σημεία που συναντάμε είναι σαν να βγήκαν από σκηνές του άρχοντα των δαχτυλιδιών. Αν και τον Δημήτρη τον έχει πάρει ο ύπνος στον μάρσιππο πλάτης, εμείς προσπαθούμε να μην κάνουμε τόσο συχνά στάσεις για φωτογραφίες για να μην χάνουμε τον ρυθμό μας.

Στην διαδρομή παρατηρούμε τα μανιτάρια που έχουν φυτρώσει εδώ και εκεί. Μας λένε πως σε λίγο καιρό που θα πιάσουν οι πρώτες βροχές θα ξεκινήσουν το μάζεμα τους.

Όπως και τα κάστανα που ήδη αρχίσαμε να βλέπουμε τα πρώτα στο πεσμένα στο έδαφος. Τέλη Οκτωβρίου, αρχές Νοεμβρίου θα ξεκινήσει το μάζεμα. Και μάλλον αυτός είναι ένας από τους σπουδαιότερους λόγους για να επισκεφτείς αυτό τον καιρό το Καστανόδασος της Δίρφυς.

Που πας χωρίς μανιτάρια;

Να σημειώσουμε πως, εάν είστε λάτρεις των μανιταριών τότε, πρέπει οπωσδήποτε να κάνετε μία στάση στο Μανιταροπωλείο Δίρφυς. Λίγα χιλιόμετρα έξω από την Στενή κάναμε μία στάση για να προμηθευτούμε τα αγαπημένα μας μανιτάρια. Οι άνθρωποι που έχουν την επιχείρηση έχουν φτιάξει ένα μικρό μανιταροβασίλειο, πολύ προσεγμένο στο οποίο βρήκαμε αρκετά καλούδια.

Αγοράσαμε αποξηραμένα μανιτάρια, μανιτάρια τουρσί, φρέσκο χυμό ρόδι και φιστίκια ντόπιας παραγωγής. Οι ιδιοκτήτες του μας μίλησαν με πολύ αγάπη για τη δουλειά τους και εμείς σας συστήνουμε να δοκιμάσετε να αγοράσετε μερικά προϊόντα για να κάνετε τις δικές σας δημιουργίες στο σπίτι.

Η Λίμνη Μαραθώνα

Η ύπαρξη της λίμνης χρονολογείται περίπου στα 86 χρόνια. Γεννήθηκε από τους χειμάρρους Χάραδρο και Βαρνάβα, και έτσι δημιουργήθηκε το φράγμα Μαραθώνα, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες υδροδότησης της Αθήνας. Η έκταση της λίμνης φτάνει τα 2450 στρέμματα και το μέγιστο βάθος της τα 54 μέτρα.

Η κατασκευή του φράγματος του Μαραθώνα (με Πεντελικό μάρμαρο) χρειάστηκε χιλιάδες εργατικά χέρια για να χτιστεί σε μόλις τρία χρόνια. από το 1926 μέχρι το 1929. Σίγουρα ένα σημαντικό επίτευγμα για τα δεδομένα της εποχής στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου. Δηλαδή για να λέμε αλήθεια και για τα σημερινά επίπεδα της χώρας μας επίτευγμα θερωρείται. Για όσους ενδιαφέρονται μπορούν να επισκεφτούν το μουσείο του Νερού αφιερωμένο στην καρασκευή του φράγματος.

Καθώς διασχίζαμε το φράγμα είδαμε κοντά στη βάση του έναν ελληνικό ναό (τον οποίο εγώ στην αρχή τον πέρασα για ξωκκλήσι, καθώς υπάρχουν αρκετά στη περιοχή). Τελικά είναι ένας Ναός αντίγραφο του Ναού του θησαυρού των Αθηναίων, που είχαν κατασκευάσει οι αρχαίοι πρόγονοι στους Δελφούς. σε ανάμνηση της νίκης στη Μάχη του Μαραθώνα.

Αφού χορτάσαμε την όμορφη θέα της λίμνης διασχίσαμε το φράγμα και ξεχυθήκαμε στο δρόμο για να κάνουμε μία στοιχειώδης γνωριμία με τα τριγύρω χωριά. Εάν περιοριστείτε μόνο στην επίσκεψη στο φράγμα Μαραθώνα, το ιδανικό είναι να κάτσετε εκεί για φαγητό και καφέ για να χαρείτε όσο περισσότερο μπορείτε το τοπίο.

Τα κοντινά Χωριά στη Λίμνη Μαραθώνα

– Το πρώτο χωριό που συναντάμε μετά τη λίμνη Μαραθώνα είναι ο οικισμός Βόθωνας (Καλέντζι), γνωστότερος για τις παραδοσιακές οικογενειακές του ταβέρνες, με τα νόστιμα κρεατικά. Υπάρχει και ένα όμορφος χώρος αναψυχής με το παλιό ξωκκλήσι της Αγ. Παρασκευής και ένα πέτρινο θεατράκι για τις καλοκαιρινές εκδηλώσεις.

– Συνεχίσαμε με πολλές και απότομες στροφές για το Γραμματικό. Είναι ένα πολύ μικρό χωριό στο οποίο δεν υπάρχουν και πολλά να δέις. Είναι ωστόσο γνωστό για την μικρή, γραφική παραλία Σέσι.

Για περισσότερα άρθρα με εξορμήσεις και εκδρομές μπείτε σε αυτόν το σύνδεσμο.

-Στο χωριό Βαρνάβα υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον και ξεχωριστό μικρό μουσείο. Το Ευρωπαικό μουσείο Άρτου. Μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία μέσα στους αιώνες για το διασημότερο αυτό τρόφιμο, από την Ελλάδα μέχρι την Ιταλία, με πλούσιο λαογραφικό υλικό. Είναι ανοιχτό και την Κυριακή μέχρι τις 14:00.

Εκεί κοντά υπάρχει και η ρεματιά Βαρνάβα. Ένα ωραιότατο μέρος που δεν πρέπει να παραλείψετε, εάν αγαπατε την φύση και την ηρεμία. Με πλούσια βλάστηση από πλατάνια, ένα όμορφο ποταμάκι με την ξύλινη γεφυρα του και πολλά παγκάκια για πικ-νικ. Τις ηλιόλουστες ημέρες ανοίγει και η καντίνα που σερβίρει λίγο από όλα, για αυτό μην παραξενευτήτε αν δείτε πολύ κόσμο. Ο μικρός μας το καταχάρηκε περισσότερο το ποταμάκι καθώς έτρεχε πέρα-δώθε και εμείς δεν σταματούσαμε να τον κυνηγάμε.

Νομίζουμε πως όλα αυτά που είδαμε και κάναμε μέσα σε λίγες ώρες με ένα παιδάκι 15 μηνών, ήταν αρκετά για να γεμίσουμε την ημέρα μας και να αδειάσουμε τις μπαταρίες μας, σε αυτή την όμορφη μονοήμερη εκδρομή στη λίμνη Μαραθώνα.