Το χωριό Ευρωστίνα βρίσκεται στην ορεινή Κορινθία σε υψόμετρο 750μ. Απέχει μόλις 12χλμ από το Δερβένι. Πλησιάζοντας το Δερβένι αφήνουμε τον αυτοκινητόδρομο και ακολουθούμε αριστερά τις πινακίδες οι οποίες μας οδηγούν προς τα χωριά Ροζένα, Κουμαριά και Ευρωστίνα. Ο δρόμος δεν έχει για μεγάλη διάρκεια απότομες στροφές και η διαδρομή είναι ευχάριστη.

Ευρωστίνα

Φτάνουμε λοιπόν στο χωριό της Ευρωστίνας. Η Ευρωστίνα (ή Ζάχολη) είναι ένα μικρό γραφικό χωριό. Έχει μεγάλη ιστορία, καθώς προϋπάρχει του έτους 1500, και γέννησε σημαντικούς οπλαρχηγούς της επανάστασης του ’21.

Στην είσοδο του χωριού συναντάμε πρώτα την περίφημη αρχιτεκτονικής εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, με τους 17 τρούλους και τα επτά κυπαρίσσια, η οποία χτίστηκε το 1811. Εάν θέλετε μπορείτε να ανεβείτε στην εκκλησία απο τα 198 απότομα σκαλοπάτια, και να σας βγει η ψυχή οπως σε εμένα, ή να φτάσεις με το αμάξι άνετα και ξεκούραστα όπως έκαναν ο Κώστας με τον Δημήτρη.

Βρέιτε το κατάλληλο κατάλυμα για τη διαμονή σας στην Ορεινή Κορινθία πατώντας εδώ.

Μόλις ανέβηκα την εκκλησία, το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να γυρίσω και να απολάυσω τη θέα προς το χωριό και τον κορινθιακό κόλπο και ήταν κάτι μοναδικό. Δεν μπορούσε να χορτάσει η ματιά μου τόση ομορφιά . Γύρω από την εκκλησία ανακαλύπτουμε τις πέτρινες βρύσες από τις οποίες τρέχει δροσερό νερό, ότι πρέπει για να ξεδιψάσουμε.

Διασχίζοντας τον κεντρικό δρόμο του χωριού βλέπουμε τις δύο ταβέρνες του χωριού και ένα μαγαζάκι που πουλάει τοπικά προϊόντα. Στο χωριό σύμφωνα με τη τελευταία απογραφή, μένουν μόνιμα μόνο 36 κάτοικοι. Το χωριό της Ευρωστίνας ωστόσο, προσεγγίζει κάθε Σαββατοκύριακο εκατοντάδες επισκέπτες, οι οποίοι έρχονται για να επισκεφτούν το ρέμα των μύλων.

Το ρέμα των μύλων

Παρκάρουμε το αυτοκίνητο μας κατά μήκος της ασφάλτου και ξεκινάμε την γνωριμία μας με το ρέμα των μύλων. Ο ποταμός της Ζάχολης διασχίζει τη περιοχή δημιουργώντας ένα ειδυλλιακό μέρος για περιπάτους με λιμνούλες και μικρούς καταρράκτες.

Διαβάστε το άρθρο μας “Λίμνη Τσιβλού: Ο μικρός παράδεισος της Αχαΐας που πρέπει να εξερευνήσεις”

Ένα μέρος που λατρεύουν τα παιδιά, αλλά και οι μεγάλοι. Πρώτα θα κάνουμε μια στάση στη μικρή λιμνούλα με τις αγριόχηνες τις οποίες θα παρατηρήσουμε για ώρα πριν κατευθυνθούμε στο μονοπάτι που ξεκινάει από τη λιμνούλα.

Οι πεζοπορικές διαδρομές στο ρέμα των μύλων είναι εύκολες χωρίς κάποιο βαθμό δυσκολίας, ακόμη και για ένα νήπιο όπως είναι ο Δημήτρης, ο οποίος δεν δυσκολεύτηκε καθόλου. Βέβαια θέλει λίγο προσοχή. Αν για παράδειγμα θέλετε να ακολουθήσετε όλη τη διαδρομή (ή ένα μεγάλο μέρος της) θα συμβουλεύαμε να φορέσετε κατάλληλα παπούτσια γιατί σε πολλά σημεία το μονοπάτι έχει λάσπες και γλιστράει. 

Ιδέες για περισσότερες αποδράσεις στη Πελοπόννησο με ένα κλικ εδώ;

Από την άλλη πλευρά του δρόμου το μονοπάτι είναι πιο φαρδύ και στρωτό. Με όμορφους καταρράκτες, πέτρινες βρυσούλες και μικρές γέφυρες. Δεν χρειαζόμασταν κάτι περισσότερο για να είμαστε ευτυχισμένοι. Μας κρατά συντροφιά το γλυκό κελάηδισμα των πουλιών και η σκιά από τα πανύψηλα πλατάνια, τις καστανιές και τα πεύκα.

Πράγματι το δάσος της Ευρωστίνας είναι ενας μικρός παράδεισος πνιγμένος στο πράσινο, κάτι που με χαροποιησε τόσο πολύ. Βάλαμε λίγη φαντασία με τον Δημήτρη και μετατρέψαμε το ρέμα των μύλων στο δάσος των ξωτικών όπου ζήσαμε μια μεγάλη περιπέτεια.

Ώρα για φαγητό 

Το περπάτημα όμως ανοίγει την όρεξη και έτσι έφτασε η ώρα να κάτσουμε για φαγητό στο “Αρχοντικό της Ζαχόλης”. Εάν είστε γονείς είναι η καλύτερη επιλογή διότι στο πίσω μέρος διαθέτει μια πολύ καλά οργανωμένη και ασφαλή παιδική χαρά.

Μπορείς να διαβάσεις εδώ, τις ταξιδιωτικές μας εμπειρίες και δραστηριότητες που μοιράζεται η μικρή μας οικογένεια.

Η ταβέρνα έχει πολύ μεγάλη χωρητικότητα και το περιβάλλον είναι ευχάριστο. Γευτήκαμε καλούς μεζέδες, φάγαμε κρεατικά άριστης ποιότητας και ήπιαμε ντόπιο κρασί.

Η άλλη ταβέρνα στην Ευρωστίνα ονομάζεται “ο Κοραής” και έχει και αυτή πολύ όμορφο χώρο για να κάτσετε εσωτερικά και εξωτερικά. Το Αρχοντικό της Ζαχόλης και ο Κοραής φημίζονται ως δύο από τις καλύτερες ταβέρνες της Κορινθίας.

Παναγιά καταφυγιώτισσα 

Στην επιστροφή μας κάνουμε μια μικρή στάση στη Παναγιά τη καταφυγιώτισσα με την όμορφη θέα στον κορινθιακό κόλπο και στα χωριά της ορεινής Κορινθίας, τα οποία μοιάζουν με μικροί πίνακες που κρέμονται στις βουνοπλαγιές. 

Στην περιοχή “καταφύγια” και μέσα σε δυσπρόσιτες σπηλιές και σε απόκρημνα βράχια, είχαν καταφύγει οι Ζαχολίτες στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, για να κρυφτούν και να αποφύγουν τους διωγμούς των κατακτητών.

Η Παναγία των καταφυγίων χτίστηκε το 1782, δεν είχε όμως τη μορφή που έχει σήμερα. Η εκκλησία είναι προφυλαγμένη από τις κατολίσθησεις, χτισμένη σε ένα λαξεμένο βράχο, που για να φτάσεις μέχρι εκεί πρέπει να κατέβεις αρκετά σκαλιά, τα οποία και ήταν κλειστά όταν πήγαμε. Σίγουρα όμως, μόνο που την κοιτάς από 40 μέτρα ύψος σε πιάνει ζαλάδα.

Επόμενη μας στάση σε αυτή την εκδρομή ήταν το θεματικό πάρκο Area Synest, για το οποίο θα σας μιλήσουμε στο επόμενο μας άρθρο.

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας στο Youtube

Σε αυτή την εκδρομή μας στη Πελοπόννησο, επισκεφτήκαμε την Ευρωστίνα, τα Καλάβρυτα και το θεματικό πάρκο Area Synest στο Συνεβρό. Δείτε το βίντεο από το παρακάτω player και κάντε και εσείς μια βόλτα σε αυτή τη πλευρά της Πελοποννήσου.

Το θετικό είναι ότι τα περισσότερα από αυτά είναι πολύ κοντά στην Αθήνα. Το πολύ σε δύο ώρες, μπορείς να φτάσεις σε κάποιο χωριό στην ορεινή Αρκαδία και να απολαύσεις ένα υπέροχο διήμερο σε έναν τόπο γεμάτο ομορφιές. Ευτυχώς η περιοχή έχει πάρα πολλά καταλύματα για να μείνεις, και τα περισσότερα από αυτά είναι αρκετά αξιόλογα. Αν βέβαια είσαι τυχερός να βρεις ελεύθερο δωμάτιο μέσα στο Σαββατοκύριακο, ειδικά τους χειμερινούς μήνες. Φύγαμε λοιπόν να αναπνεύσουμε καθαρό αέρα στην ορεινή Αρκαδία. Να θαυμάσουμε τα παραδοσιακά πετροκτιστα σπίτια της και να απολαύσουμε την υπέροχη θέα του Μαίναλου .

Η Πελοππόνησος είναι ένα μέρος γεμάτο θησαυρούς. Ορεινούς και παραθαλάσσιους.

Ποια χωριά επισκέφτηκαμε λοιπόν σε αυτό το μίνι road trip στην Ορεινή Αρκαδία;

1. Λεβιδι

Πρώτη μας στάση είναι το Λεβιδι. Ένα μικρό ορεινό χωριό σε υψόμετρο 860 μέτρων με 1.140 κατοίκους. Στην είσοδο του θα συναντήσετε το κατάφυτο άλσος, έργο του Συλλόγου Φιλοδένδρων. Το Λεβίδι είναι διάσημο για την γουρουνοπούλα του και τα όμορφα πετρόχτιστα σπίτια του, πολλά από τα οποία είναι χτισμένα τον 19ο αιώνα.

Τα κυριότερα αξιοθέατα του Λεβιδίου θα τα βρείς στην κεντρική πλατεία. Το Δημαρχείο Λεβιδιου σίγουρα μας τράβηξε την προσοχή με την μεγαλοπρέπεια του, όπως και η εκκλησία του Αγ. Ιωάννη.

Στη μέση βρίσκεται το άγαλμα του οπλαρχηγού της μάχης του Λεβιδίου το 1821, Αναγνώστη Στριφτόμπολα. Άλλα σημεία ενδιαφέροντος στο χωριό για τον επισκέπτη είναι: το Μουσείο Αλέξανδρου Παπαναστασίου, η Δημοτική Βιβλιοθήκη και το Λαογραφικό μουσείο.

Βρες το ιδανικό κατάλυμα στην Ορεινή Αρκαδία εδώ και ζήσε μία αξέχαστη διαμονή.

Το Λεβιδι το επιλέξαμε ως βάση μας, καθώς είναι πιο ήσυχο μέρος για διαμονή σε σχέση με τα γύρω χωριά. Μπορείτε να σκεφτείτε τίποτα ωραιότερο, από ένα δωμάτιο με τζάκι ένα χιονισμένο βράδυ; Επίσης, μια πολύ καλή συμβουλή είναι να επιλέξετε το Λεβίδι για φαγητό, διότι εκτός από την ποιότητα θα αποφύγετε την πολυκοσμία και θα σας βγει πολύ πιο οικονομικό.

Όλες οι ταβέρνες και τα cafe βρίσκονται γύρω από την πλατεία του χωριού, από τις οποίες για το φαγητό μας επιλέξαμε τον Κουμπούρη και τον Σκούρκο, από τις οποίες μείναμε απόλυτα ικανοποιημένοι.

2. Βυτίνα

Ένα από τα διασημότερα χωριά στην ορεινή Αρκαδία και ορμητήριο πολλών για μονοήμερη είναι η Βυτίνα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.033 μέτρων. Χωρίς αμφιβολία είναι ένα πανέμορφο χωριό και για αυτό άλλωστε έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Ότι η Βυτίνα είναι πανέμορφη δεν μπορούμε να το διαψεύσουμε. Αλλά να είστε προετοιμασμενοι για να δείτε πολύ κόσμο, μιας και η πλατεία και τα καφέ της είναι πάντα γεμάτα από εκδρομείς το Σαββατόκυριακο.

Για αυτό εάν θέλεις να χαρείς το χωριό με περισσότερη ηρεμία καλύτερα να το κάνεις τις πολύ πρωινές ώρες. Οι βιτρίνες των καταστημάτων που πουλούν παραδοσιακά, ντόπια προϊόντα και είδη δώρων είναι στημένες με τόσο γούστο που δεν μπορείς να μην μπεις στον πειρασμό να μην τις φωτογραφίσεις. Εκτός από φωτογραφίες μπορείς να προμηθευτείς από εκεί ντόπια προιόντα, όπως μέλι και ζυμαρικά.

Στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, η Βυτίνα υπήρξε κέντρο ανεφοδιασμού, με αποτέλεσμα η πόλη να παίξει καθοριστικό ρόλο στη διάρκεια του πολέμου και να πυρποληθεί επτά φορές από τον Ιμπραήμ.

Στην πλατεία βρίσκεται ο επιβλητικός Ι. Ναός του Αγίου Τρύφωνα, ο οποίος οικοδομήθηκε το 1846 με κύριο υλικό μαύρο μάρμαρο από τη γύρω περιοχή. Επίσης εκεί βρίσκεται και το λαογραφικό μουσείο της Βυτίνας. Ήμασταν τυχεροί είχε ανοίξει την ώρα που κάτσαμε για καφέ και το επισκέφτηκαμε.

Η είσοδος κοστίζει 1€ και με αυτό το μικρό αντίτιμο μπορείς να θαυμάσεις μια υπέροχη συλλογή από γεωργικά και υλοτομικά εργαλεία, οικιακά σκεύη, υφαντά, ενδυμασίες, έπιπλα, διάφορα προσωπικά είδη που χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι στην καθημερινότητα και φωτογραφίες. Λίγο πιο έξω από το χωριό στο parking έχει και καινούργιες παιδικές χαρές για όσους είναι με μικρά παιδιά.

Δεν περπατήσαμε στην Βυτίνα τον περιβόητο “Δρόμο της Αγάπης”, αλλά επιφυλασσόμαστε για μία άλλη φορά.

3. Αλωνίσταινα

Το τρίτο και τελευταίο χωριό που επισκέφτηκαμε είναι η Αλωνίσταινα. Η Αλωνίσταινα είναι χτισμένη στου πρόποδες του Μαίναλου σε υψόμετρο 1.220μ, και η διαδρομή της, αν τη προσεγγίσεις από Βυτίνα, θυμίζει Αλπικό τοπίο.

Ένα χωριό πολύ μικρό, μόλις 124 μόνιμων κατοίκων, το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά στο Χ/Κ Μαίναλο και είναι η πατρίδα της μητέρας του Κολοκοτρώνη. Η προτομή της Ζαμπίας Κολοκοτρώνη, το γένος Κωτσάκη, βρίσκεται στη κεντρική πλατεία του χωριού.

Ελάτε να ταξιδέψουμε μαζί σε περισσότερα μέρη της Ελλάδας, μέσα από τα άρθρα μας.

Εκεί βρήκαμε σίγουρα την απόλυτη ησυχία που ψάχναμε, καθώς οι μόνοι που συναντήσαμε ήταν ένα γκρουπ ορειβατών που μόλις είχαν κατέβει από το καταφύγιο στο Μαίναλο για φαγητό.

Στο κέντρο του χωριού προτείνω να επισκεφτείς την εκκλησία της Αγ. Παρασκευής, η οποία χτίστηκε το 1898. Είναι αλήθεια ένα υπέροχο κτίσμα, και λέγεται ότι την ανέγερση της εκκλησίας χρηματοδότησε ο ίδιος ο Θ. Κολοκοτρώνης.

Στην Αλωνίσταινα βρίσκονται δύο υπέροχα μαγαζιά για φαγητό, στα οποία απολαύσαμε την φιλοξενία μικροί-μεγάλοι. Στην ταβέρνα “Κατάλπεις” θα ξεκουραστείτε δίπλα στο τζάκι, δοκιμάζοντας το ωραιότερο αγριογούρουνο στιφάδο, τα πιο φρέσκα χόρτα και υπέροχες παραδοσιακές πίτες.

Στο εικονικό, θα τολμήσω να πώ, “Καφενείο του Τρικυμία” οι στιγμές περνάνε πιο χαλαρά. Θα δοκιμάσετε πλούσιους μεζέδες, θα πιείς τον καφέ σου και θα αγοράσεις τοπικά προιόντα.

Δεν θα ξεχάσουμε με τι ανυπομπνησία περιμέναμε να επιβιβαστούμε στο ferry boat από το λιμανάκι της Πούντας. Η διαδρομή διαρκεί μόνο 8 λεπτά. Και σε λίγο θα κάναμε το πρώτο μπάνιο της χρονιάς και ας μην είχε μπεί καλά καλά το καλοκαίρι.

Απο μακριά βλέπουμε το χωριό Ελαφόνησος. Αλλά εμείς εκείνη την ώρα δεν σκεφτόμαστε τίποτα άλλο. Η θερμοκρασία είναι στα ύψη και το μόνο που μας νοιάζει είναι μία δροσερή βουτιά. Όλα τα άλλα μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα.

Έρωτας με τη πρώτη βουτιά.

Γιατί η Ελαφόνησος είναι πρώτα από όλα ο Σίμος, και οι δύο όρμοι του, το Σαρακίνικο και ο Φράγκος, με τα τυρκουάζ διαυγή νερά τους. Παρόλο που είναι μία από τις διασημότερες παραλίες της Μεσογείου, δεν σημαίνει πως έχουν να ζηλέψουν κάτι και οι υπόλοιπες παραλίες του νησιού όπως, η Μεγάλη παραλία, και η παραλία της Παναγιάς, με το τροπικό τοπίο.

Στην μικρή και ήσυχη παραλία Λευκή , νομίζω πως αντίκρισα όλες τις αποχρώσεις του γαλάζιου. Από την άλλη η παραλία Πούντα κοντά στο λιμάνι είναι κάτι διαφορετικό, διότι στο βυθό της βρίσκεται ένας από τους αρχαιότερους οικισμούς στο κόσμο, “το Παυλοπετρί”, που περιμένει να τον ανακαλύψετε. Το μόνο που χρειάζεσαι είναι μία μάσκα για να χαθείς σε προιστορικά μονοπάτια. Να θυμηθούμε και εμείς την επόμενη φορά να πάρουμε μαζί μας μάσκα και Go pro…..

Το όνομα Ελαφόνησος οφείλεται στα μικρόσωμα κόκκινα ελάφια που ζούσαν στο νησί κατά την αρχαιότητα.

Εντάξει σίγουρα αυτό που πρωταγωνιστεί στην Ελαφόνησο, είναι οι παραλίες, από ότι ο οικισμός της. Βέβαια σε 18 τετραγωνικά χιλιόμετρα νησάκι, δεν ζητάμε και πολλά. Άλλωστε για αυτό είναι τόσο αγαπητό, διότι είναι ένα νησί τσέπης. Το χωριό Ελαφόνησος λοιπόν είναι ένα όμορφο ψαροχώρι που τα έχει όλα. Ένα μικρό όμορφο λιμανάκι, κατά μήκος του οποίου αράζουν ψαρόβαρκες, και υπάρχουν πολλά μαγαζιά για φαγητό και ποτό. Στην άκρη του λιμανιού μέσα στο νερό είναι χτισμένο το γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Σπυρίδωνα, το οποίο είναι και το πρώτο πράγμα που βλέπουμε όταν πλησιάζουμε στην Ελαφόνησο. Επίσης στο νησί υπάρχουν και οι οικισμοί Κάπαρη και Κάτω νησί

Μην χάνετε χρόνο και κλείστε εδώ δωμάτια για διακοπές στην Ελαφόνησο.

Ελαφόνησος: Απαραίτητα Tips

• Αν γίνετε αποφύγετε να επισκεφτείτε την Ελαφόνησο Αύγουστο. Είναι υπερπλήρης.
• Ferry boat από το λιμάνι της Πούντας κάθε μισή ώρα, μέχρι το βράδυ. Καλό είναι πάντως να μη περιμένετε το τελευταίο δρομολόγιο, για να φύγετε, γιατί και άλλοι μπορεί να έχουν την ίδια ιδέα και να ξεμείνετε.
• Το κόστος εισιτηρίου είναι 1€/ άτομο και 11€ το αυτοκίνητο.
• Δεν υπάρχει βενζινάδικο στο νησί, οπότε μην πάτε με άδειο ντεπόζιτο.
• Ακόμη δεν έχει ATM. Αλλά αυτό πλέον δεν αποτελεί πρόβλημα με την ηλεκτρονική πληρωμή. Πάντως καλού κακού ρευστό να έχετε

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε και άλλα άρθρα απο τα ταξίδια μας στη μαγευτική Πελοπόννησο.

Άραγε ποιός επισκέπτης που διάβηκε τη πύλη της, δε μαγεύτηκε απο τα λιθόστρωτα σοκάκια της, τα αρχοντικά με τα λουλουδιασμένα ξύλινα μπαλκόνια και το μεσαιωνικό της αέρα;

Επισκεφτήκαμε τη Μονεμβασιά στα τελειώματα της άνοιξης. Όλα ήταν ανθισμένα, ο αέρας ήταν ζεστός και η αναμονή για τον ερχομό του καλοκαιριού μαρτυρούσε τη πρώτη μας παγωμένη βουτιά στη θάλασσα. Θεωρήσαμε εξαιρετική επιλογή για ένα σύντομο διάλειμμα απο τη καθημερινότητα, αυτό το κομμάτι Λακωνικής γης, καθώς θα μπορούσαμε να το συνδυάσουμε και με κοντινές εκδρομές.

Κάστρο της Μονεμβασιάς

Τι να πρωτοπούμε για τη Μονεμβασιά; Κάθε γωνιά της άξιζε να την επισκεφτούμε. Όσο διασχίζεις τα καλντερίμια της βρίσκεσαι σε ένα λαβύρινθο. Και δε σε νοιάζει αν χαθείς. Άλλωστε νομίζω πως αυτό είναι το ζητούμενο. Να χαθείς στο χρόνο….

Ιστορία

Το όνομα της Μονεμβασιάς οφείλεται στη μία και μοναδική είσοδο που τη συνδέει με τη στεριά “Μονή έμβασης”. Ιδρύθηκε στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ., απο κατοίκους της Λακεδαιμόνας, με σκοπό να προφυλαχθούν από τις συστηματικές επιδρομές Σλάβων. Η πόλη έκτοτε κυριεύτηκε για πολλά χρόνια απο διάφορους κατακτητές. Μέχρι και τις 23 Ιούλη του 1821, όπου η Μονεμβασιά ήταν και το πρώτο ελληνικό κάστρο, το οποίο απελευθερώθηκε απο τους Τούρκους.

Κάτω πόλη

Μόλις διασχίζουμε την πύλη, πριν την είσοδο της πόλης, σκαλοπάτια μας οδηγούν στο σπίτι, που μεγάλωσε ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος, του οποίου η προτομή στέκει με το βλέμμα να κοιτά τη θάλασσα.

Και για εμάς επίσης είναι η πρώτη γεύση για ότι πρόκειται να ακολουθήσει. Ο δρόμος μας οδηγεί στη πλατεία με το κανόνι. Εκεί βρίσκεται η εκκλησία του ελκόμενου Χριστού με σπάνιες εικόνες. Αυτή η εκκλησία, καθώς και εκείνη της Παναγιάς της Μυρτιδιώτισσας και της Παναγιάς της Χρυσαφίτισσας είναι οι γνωστότερες απο τις περίπου 40 εκκλησίες που αριθμούνται στη Μονεμβασιά.

Άνω πόλη

Όταν ξεκινήσαμε την ανάβαση για την Άνω πόλη, δε γινόταν να μη σταματάμε κάθε τόσο, για να κοιτάξουμε πίσω και να θαυμάσουμε τη θέα. Το πέλαγος, το ολάνθιστο τοπίο και τα πανέμορφα αρχοντικά με το οικόσημο τους, είναι το πάντρεμα της ανθρώπινης δημιουργίας με αυτό της φύσης. Την είσοδο της Άνω πόλης σηματοδοτεί η στενή πύλη που οδηγεί από το μεγάλο καμαροσκέπαστο διάδρομο σε ένα μικρό πλάτωμα. Σώζονται ερείπια διαφόρων οικιών, των εκάστοτε κατακτητών της Μονεμβασιάς. Στο ψηλότερο σημείο, στην άκρη του βράχου είναι χτισμένος ο Βυζαντινός ναός της Αγίας Σοφίας, ο οποίος χρονολογείται στα μέσα του 12ου αιώνα

Εάν ψάχνετε το ιδανικό κατάλυμα
για εσάς στην περιοχή της Μονεμβασιάς πατήστε εδώ…

Προτάσεις εξόδου στη Μονεμβασιά

Πολλές οι επιλογές για την έξοδο σας θα βρείτε μέσα στο κάστρο της Μονεμβασιάς, καθώς και στο χωριό της νέας Μονεμβασιάς θα βρείτε πολλές ψαροταβέρνες. Εννοείτε πως οι τιμές μέσα στο κάστρο είναι και οι πιο τσιμπημένες και είναι λογικό. Όλα τα μαγαζιά είναι πάντα γεμάτα και με πανέμορφη θέα. Εμείς προτιμήσαμε για φαγητό το Οινόμελο. Είναι ένα καθαρά τυπικό νεανικό μεζεδοπωλείο που παντρεύει παραδοσιακή με μοντέρνα κουζίνα και οι τιμές του έιναι καλές. Μας άρεσε πολύ η μαραθόπιτα τους.

Ακόμη μία επιλογή φαγητού που τη θεωρήσαμε καλή ήταν το Mateo’s στο λιμάνι. Βέβαια πήγαμε συστημένοι και δεν μας άφησε παραπονεμένους. Ωραία θαλασσινά, το κατάστημα διαθέτει και κάποια φρέσκα, για τα οποία ενημερώνει ο ιδιοκτήτης. Τέλειος ο γαύρος μαρινάτος. Το μενού μικρό αλλά η ποσότητα στις μερίδες είναι τιμιότατη.

Για τη βραδυνή έξοδο μας, ερωτευτήκαμε το Byron’s wine tasting bar. Αρκετά μακριά απο τον τουριστικό πεζόδρομο, θα βρείτε αυτό το γοητευτικό σπίτι, στο οποίο μπορείτε να γευτείτε διάφορες ετικέτες κρασιών της Πελοπονήσου, με τη συνοδεία tapas και jazz μουσικής. Το ζευγάρι στο οποίο ανήκει το σπίτι είναι πολύ φιλικό. Η τιμή μπορεί να σας φανεί τσιμπημένη, οπότε καλό θα ήταν να ρωτήσετε το κόστος προτού παραγγείλετε, ωστέ να μη ξαφνιαστείτε στο τέλος.

Κοντινές εκδρομές

Εάν έχετε όρεξη να κάνετε μερικά χιλιόμετρα παραπάνω, μπορείτε να περάσετε μερικές ώρες της ημέρας στην Ελαφόνησο. Ακόμη μπορείτε να επισκεφτείτε το ψαροχώρι λιμήν Ιέρακα, αλλά και το απόμακρο Κυπαρίσσι.

Ελαφόνησος

Απο τη Μονεμβασιά οδηγήσαμε περίπου μία ώρα για το λιμανάκι της Πούντας για να περάσουμε απέναντι στην Ελαφόνησο. Η διαδρομή με το Ferry boat διαρκεί 8 λεπτά και κοστίζει 1€ το άτομο και 11€ για το ΙΧ. Δρομολόγια έχει πολύ συχνά απο τις 07:30 το πρωί έως τις 19:30 το απόγευμα. Οπότε είχαμε πολύ χρόνο. Αν και συστήνουμε να μη περιμένετε το τελευταίο δρομολόγιο για να φύγετε λόγω της πολυκοσμίας.

Θα λέγαμε για την Ελαφόνησο ότι είναι ένας παράδεισος. Όχι και τόσο ξεχασμενος βέβαια, καθώς αυτό το μόλις 19τ.μ. νησάκι τους καλοκαιρινούς μήνες βουλιάζει απο παραθεριστές. Λογικό καθώς διαθέτει μία απο της διασημότερες παραλίες της Μεσογείου. Και εννοούμε αυτή του Σίμου βεβαίως-βεβαίως. Και “Ώ τι θαύμα” για εμάς να έχει 28°C στα τέλη Απριλίου. Δεν μπορούσαμε να πούμε όχι σε μία βουτιά. Και βέβαια δεν ήμασταν οι μόνοι.

Εάν τώρα δε περάσετε την ημέρα σας κολυμπώντας ή κανοντας ηλιοθεραπεία στον Σίμο ή στις υπόλοιπες παραλίες του νησιού, μπορείτε να κάνετε το γύρο του νησιού για το “to know us better”, να επισκεφτείτε το χωριό για μία βόλτα ή για να κάτσετε για το μεσημεριανό σας φαγητό.

Εάν ψάχνετε το ιδανικό κατάλυμα
για εσάς στην Ελαφόνησο πατήστε εδώ

Λιμήν Ιέρακα

Ο Ιέρακας είναι το φιόρδ της Λακωνίας και απέχει μόλις 24χλμ οδήγησης απο τη Μονεμβασιά. Η θέα καθώς το προσεγγίζεις απο το δρόμο θα λέγαμε πως είναι ξεχωριστή. Μπορούμε να πούμε πως ήμασταν αρκετά τυχεροί καθώς πετύχαμε και ερωδιούς κατά την είσοδο μας στο μικρό αυτό ψαροχώρι, καλύτερα θα λέγαμε υγροβιότοπος καθώς εντάσσεται στη Ζώνη Ειδικής Προστασίας Natura 2000. Τα νερά θα λέγαμε πως έχουν ένα ιδιαίτερο γαλαζοπράσινο χρώμα λόγω της πυκνής βλάστησης γύρω απο τη λιμνοθάλασσα. Υπάρχουν αρκετά ταβερνάκια και καφέ και η συμβουλή μας θα ήταν να μην τα προσπεράσετε. Άξιζε πολύ κάθε λεπτό παραμονής μας στον όμορφο Ιέρακα.

Εάν ψάχνετε το ιδανικό κατάλυμα
για εσάς στον Ιέρακα πατήστε εδώ…

Κυπαρίσσι

Το Κυπαρίσσι ήταν μια επίσκεψη που σκεφτήκαμε πολύ αν θα την πραγματοποιήσουμε. Μας το πρότειναν βέβαια γνωστοί καθώς είναι το απόλυτο ησυχαστήριο τους τα καλοκαίρια. Ένας προορισμός μόνο για εκλεκτούς. Και γρήγορα μάθαμε το γιατί.

Απέχει 138χλμ απο Μονεμβασιά και άλλα 319χλμ απο Αθήνα!!! Οι στένοι δρόμοι που διασχίζαμε, καθώς λαξεμένοι βράχοι κρεμόντουσαν πάνω απο τα κεφάλια μας, το αυτοκίνητο που ακουμπούσε στην άκρη του δρόμου, καθώς διασχίζαμε τα φαράγγια, ενώ σκεφτόμασταν πόσο ακόμα θέλουμε για να φτάσουμε.

Εάν ψάχνετε το ιδανικό κατάλυμα
για εσάς στο Κυπαρίσσι πατήστε εδώ…

Πέρα βέβαια απο την αξέχαστη αυτή διαδρομή, μας αποζημίωσε το γραφικό αυτό χωριό, κρυμμένο μέσα στα κυπαρίσσια. Καταλάβαμε τότε γιατί επιμένουν πολλοί και το επισκέπτονται κάθε χρόνο. Η ομορφιά του, το εξαιρετικό του φαγητό και τα σμαραγδένια νερά της παραλίας είναι όλα όσα χρειάζεται κανείς για το τέλειο καλοκαίρι.

Εάν θέλετε να διαβάσετε περισσότερα άρθρα, από τα ταξίδια μας στη Πελοπόννησο πατήστε εδώ