Το χωριό Ευρωστίνα βρίσκεται στην ορεινή Κορινθία σε υψόμετρο 750μ. Απέχει μόλις 12χλμ από το Δερβένι. Πλησιάζοντας το Δερβένι αφήνουμε τον αυτοκινητόδρομο και ακολουθούμε αριστερά τις πινακίδες οι οποίες μας οδηγούν προς τα χωριά Ροζένα, Κουμαριά και Ευρωστίνα. Ο δρόμος δεν έχει για μεγάλη διάρκεια απότομες στροφές και η διαδρομή είναι ευχάριστη.

Ευρωστίνα

Φτάνουμε λοιπόν στο χωριό της Ευρωστίνας. Η Ευρωστίνα (ή Ζάχολη) είναι ένα μικρό γραφικό χωριό. Έχει μεγάλη ιστορία, καθώς προϋπάρχει του έτους 1500, και γέννησε σημαντικούς οπλαρχηγούς της επανάστασης του ’21.

Στην είσοδο του χωριού συναντάμε πρώτα την περίφημη αρχιτεκτονικής εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, με τους 17 τρούλους και τα επτά κυπαρίσσια, η οποία χτίστηκε το 1811. Εάν θέλετε μπορείτε να ανεβείτε στην εκκλησία απο τα 198 απότομα σκαλοπάτια, και να σας βγει η ψυχή οπως σε εμένα, ή να φτάσεις με το αμάξι άνετα και ξεκούραστα όπως έκαναν ο Κώστας με τον Δημήτρη.

Βρέιτε το κατάλληλο κατάλυμα για τη διαμονή σας στην Ορεινή Κορινθία πατώντας εδώ.

Μόλις ανέβηκα την εκκλησία, το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να γυρίσω και να απολάυσω τη θέα προς το χωριό και τον κορινθιακό κόλπο και ήταν κάτι μοναδικό. Δεν μπορούσε να χορτάσει η ματιά μου τόση ομορφιά . Γύρω από την εκκλησία ανακαλύπτουμε τις πέτρινες βρύσες από τις οποίες τρέχει δροσερό νερό, ότι πρέπει για να ξεδιψάσουμε.

Διασχίζοντας τον κεντρικό δρόμο του χωριού βλέπουμε τις δύο ταβέρνες του χωριού και ένα μαγαζάκι που πουλάει τοπικά προϊόντα. Στο χωριό σύμφωνα με τη τελευταία απογραφή, μένουν μόνιμα μόνο 36 κάτοικοι. Το χωριό της Ευρωστίνας ωστόσο, προσεγγίζει κάθε Σαββατοκύριακο εκατοντάδες επισκέπτες, οι οποίοι έρχονται για να επισκεφτούν το ρέμα των μύλων.

Το ρέμα των μύλων

Παρκάρουμε το αυτοκίνητο μας κατά μήκος της ασφάλτου και ξεκινάμε την γνωριμία μας με το ρέμα των μύλων. Ο ποταμός της Ζάχολης διασχίζει τη περιοχή δημιουργώντας ένα ειδυλλιακό μέρος για περιπάτους με λιμνούλες και μικρούς καταρράκτες.

Διαβάστε το άρθρο μας “Λίμνη Τσιβλού: Ο μικρός παράδεισος της Αχαΐας που πρέπει να εξερευνήσεις”

Ένα μέρος που λατρεύουν τα παιδιά, αλλά και οι μεγάλοι. Πρώτα θα κάνουμε μια στάση στη μικρή λιμνούλα με τις αγριόχηνες τις οποίες θα παρατηρήσουμε για ώρα πριν κατευθυνθούμε στο μονοπάτι που ξεκινάει από τη λιμνούλα.

Οι πεζοπορικές διαδρομές στο ρέμα των μύλων είναι εύκολες χωρίς κάποιο βαθμό δυσκολίας, ακόμη και για ένα νήπιο όπως είναι ο Δημήτρης, ο οποίος δεν δυσκολεύτηκε καθόλου. Βέβαια θέλει λίγο προσοχή. Αν για παράδειγμα θέλετε να ακολουθήσετε όλη τη διαδρομή (ή ένα μεγάλο μέρος της) θα συμβουλεύαμε να φορέσετε κατάλληλα παπούτσια γιατί σε πολλά σημεία το μονοπάτι έχει λάσπες και γλιστράει. 

Ιδέες για περισσότερες αποδράσεις στη Πελοπόννησο με ένα κλικ εδώ;

Από την άλλη πλευρά του δρόμου το μονοπάτι είναι πιο φαρδύ και στρωτό. Με όμορφους καταρράκτες, πέτρινες βρυσούλες και μικρές γέφυρες. Δεν χρειαζόμασταν κάτι περισσότερο για να είμαστε ευτυχισμένοι. Μας κρατά συντροφιά το γλυκό κελάηδισμα των πουλιών και η σκιά από τα πανύψηλα πλατάνια, τις καστανιές και τα πεύκα.

Πράγματι το δάσος της Ευρωστίνας είναι ενας μικρός παράδεισος πνιγμένος στο πράσινο, κάτι που με χαροποιησε τόσο πολύ. Βάλαμε λίγη φαντασία με τον Δημήτρη και μετατρέψαμε το ρέμα των μύλων στο δάσος των ξωτικών όπου ζήσαμε μια μεγάλη περιπέτεια.

Ώρα για φαγητό 

Το περπάτημα όμως ανοίγει την όρεξη και έτσι έφτασε η ώρα να κάτσουμε για φαγητό στο “Αρχοντικό της Ζαχόλης”. Εάν είστε γονείς είναι η καλύτερη επιλογή διότι στο πίσω μέρος διαθέτει μια πολύ καλά οργανωμένη και ασφαλή παιδική χαρά.

Μπορείς να διαβάσεις εδώ, τις ταξιδιωτικές μας εμπειρίες και δραστηριότητες που μοιράζεται η μικρή μας οικογένεια.

Η ταβέρνα έχει πολύ μεγάλη χωρητικότητα και το περιβάλλον είναι ευχάριστο. Γευτήκαμε καλούς μεζέδες, φάγαμε κρεατικά άριστης ποιότητας και ήπιαμε ντόπιο κρασί.

Η άλλη ταβέρνα στην Ευρωστίνα ονομάζεται “ο Κοραής” και έχει και αυτή πολύ όμορφο χώρο για να κάτσετε εσωτερικά και εξωτερικά. Το Αρχοντικό της Ζαχόλης και ο Κοραής φημίζονται ως δύο από τις καλύτερες ταβέρνες της Κορινθίας.

Παναγιά καταφυγιώτισσα 

Στην επιστροφή μας κάνουμε μια μικρή στάση στη Παναγιά τη καταφυγιώτισσα με την όμορφη θέα στον κορινθιακό κόλπο και στα χωριά της ορεινής Κορινθίας, τα οποία μοιάζουν με μικροί πίνακες που κρέμονται στις βουνοπλαγιές. 

Στην περιοχή “καταφύγια” και μέσα σε δυσπρόσιτες σπηλιές και σε απόκρημνα βράχια, είχαν καταφύγει οι Ζαχολίτες στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, για να κρυφτούν και να αποφύγουν τους διωγμούς των κατακτητών.

Η Παναγία των καταφυγίων χτίστηκε το 1782, δεν είχε όμως τη μορφή που έχει σήμερα. Η εκκλησία είναι προφυλαγμένη από τις κατολίσθησεις, χτισμένη σε ένα λαξεμένο βράχο, που για να φτάσεις μέχρι εκεί πρέπει να κατέβεις αρκετά σκαλιά, τα οποία και ήταν κλειστά όταν πήγαμε. Σίγουρα όμως, μόνο που την κοιτάς από 40 μέτρα ύψος σε πιάνει ζαλάδα.

Επόμενη μας στάση σε αυτή την εκδρομή ήταν το θεματικό πάρκο Area Synest, για το οποίο θα σας μιλήσουμε στο επόμενο μας άρθρο.

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας στο Youtube

Σε αυτή την εκδρομή μας στη Πελοπόννησο, επισκεφτήκαμε την Ευρωστίνα, τα Καλάβρυτα και το θεματικό πάρκο Area Synest στο Συνεβρό. Δείτε το βίντεο από το παρακάτω player και κάντε και εσείς μια βόλτα σε αυτή τη πλευρά της Πελοποννήσου.

Ταξίδι στη Βουδαπέστη – Τα αξιοθέατα που επισκεφτήκαμε

Επειδή όμως έχω τόσα πολλά που θέλω να γράψω για τη Βουδαπέστη, όπως χρήσιμες πληροφορίες για το ταξίδι μας και την προσωπική μας εμπειρία από την κουζίνα της Βουδαπέστης, αποφάσισα να χωρίσω τα άρθρα μου, ξεκινώντας με τα αξιοθέατα και όσα προλάβαμε να δούμε μέσα σε 72 ώρες.

Heroes’ Square – Πλατεία Ηρώων

Θα ξεκινήσω από τη πλευρά της Πέστης και τη πλατεία Ηρώων, η οποία είναι μία από τις εντυπωσιακότερες πλατείες της Ευρώπης. Στο κέντρο του Μνημείου υψώνεται η στήλη της χιλιετίας με ύψος 36μ. στην κορυφή της στήλης υπάρχει το άγαλμα του Αρχάγγελου Γαβριήλ. Τη βάση του μνημείου κοσμούν τα αγάλματα των 7 πολέμαρχων των Μαγυάρων.

Περιμετρικά της πλατείας παρατηρούμε περισσότερα αγάλματα. Είναι αγάλματα μερικών από των διασημότερων προσωπικοτήτων της Ουγγρικής ιστορίας. Στα αριστερά της πλατείας βρίσκεται το μουσείο καλών τεχνών και στα δεξιά το εντυπωσιακό παλάτι της τέχνης.

City park – Városliget

Δεν ξέρω τι να πρωτογράψω για το πάρκο της πόλης “Városliget“, καθώς ήταν το αγαπημένο μας σημείο από όσα είδαμε στη Βουδαπέστη. Ένα πάρκο που εκτείνεται στο κέντρο της Βουδαπέστης με ένα σωρό αξιοθέατα στο εσωτερικό του. Μέσα στο πάρκο θα συναντήσετε άφθονα μονοπάτια για περίπατο, ένα αερόστατο, υπέροχες παιδικές χαρές, ένα φανταστικό κάστρο, καθώς και τα διάσημα λουτρά schezneny τα οποία είναι μέσα στα top αξιοθέατα της πόλης.

Στην είσοδο του πάρκου από τη πλατεία Ηρώων το πρώτο πράγμα που θα συναντήσεις είναι το κάστρο Βαϊνταχουνιάντ (Vajdahunyad) με τις όμορφες τεχνητές λίμνες, η μία από αυτές μετατρέπεται σε ένα τεράστιο παγοδρόμιο την περιόδο των Χριστουγέννων κερδίζοντας τον τίτλο του πιο εορταστικού σημείου της Βουδαπέστης.

Για να είμαι ειλικρινής από όλα τα αξιοθέατα της Βουδαπέστης τον περισσότερο χρόνο τον αφιερώσαμε σε αυτό το κάστρο κάνοντας ώρες βόλτα στο εσωτερικό του, αλλά και περιμετρικά έξω από αυτό χαλαρώνοντας σε διάφορα σημεία γύρω από τη λίμνη.

Το κάστρο Βαϊνταχουνιάντ ολοκληρώθηκε το 1896μ.Χ. για τον εορτασμό των 1000 χρόνων του ουγγρικού κράτους. Το κάστρο συνδυάζει στοιχεία από τα ρωμαϊκά, γοτθικά, αναγεννησιακά και μπαρόκ στυλ ταυτόχρονα. Η εντυπωσιακότερη λεπτομέρεια του Κάστρου Vajdahunyad είναι ο μεσαιωνικός πύργος δίπλα στην είσοδο του κτιρίου. Δεν γίνεται να μην το λατρέψεις!

Εάν ενδιαφέρεσαι να μάθεις περισσότερα για την Ουγγρική κουζίνα, διάβασε το άρθρο μας “Φαγητό στη Βουδαπέστη: 6 παραδοσιακά πιάτα που δοκιμάσαμε”

Το Κάστρο Βαϊνταχουνιάντ (Vajdahunyad) είναι ένα από τα πιο όμορφα κάστρα στην Ουγγαρία, ενώ κατατάσσεται ως ένα από τα 10 καλύτερα κάστρα της Ευρώπης!

Κοινοβούλιο Ουγγαρίας – Hungarian Parliament

Το κοινοβούλιο της Βουδαπέστης χτισμένο στις όχθες του Δούναβη, από την πλευρά της Πέστης, ξεχωρίζει από παντού, καθώς είναι το μεγαλύτερο κτίριο και σήμα κατατεθέν της πόλης. Είτε κάνοντας περίπατο ή βαρκάδα στο Δούναβη, είτε είσαι στο λόφο του κάστρου της Βούδας και του προμαχώνα των ψαράδων δεν υπάρχει περίπτωση να μην αφεθείς στο μεγαλείο αυτού του κτιρίου. Το εσωτερικό του βέβαια δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο να επιδείξει όπως λένε, οπότε δεν είναι στις υψηλότερες θέσεις επισκεψιμότητας σε ένα ταξίδι στη Βουδαπέστη.

Το κοινοβούλιο της Βουδαπέστης κτίσθηκε σε νεογοτθικό ρυθμό εμπνευσμένο από το Κοινοβούλιο του Λονδίνου. 

Μη χάσεις πάντως την ευκαιρία να το θαυμάσεις και τις βραδινές ώρες, καθώς ο αρχιτεκτονικός του φωτισμός είναι κάτι το εντυπωσιακό και δεν υπάρχει περίπτωση να μη σε αφήσει με το στόμα ανοιχτό.

Βρείτε τις καλύτερες δραστηριότητες για να κάνετε στη Βουδαπέστη μέσα από αυτόν τον σύνδεσμο.

Central market hall

Γενικά πάντα είμαστε θετικοί σε κάθε εμπειρία αγοράς στην οποία μπορείς να δοκιμάσεις, αλλά και να αγοράσεις τοπικά προϊόντα. Παρόλο που δεν μπορούμε την κοσμοσυρροή στις αγορές μπορούμε να πούμε ότι το Central market hall στην Βουδαπέστη δεν είχε τη κοσμοσυρροή που φοβόμασταν.

Βρες το κατάλυμα που σου ταιριάζει στη Βουδαπέστη με ένα κλικ εδώ. Καλή Διαμονή!

Η κεντρική αγορά της Βουδαπέστης στεγάζει πάνω από 1200 καταστήματα από τα οποία μπορείς να προμηθευτείς διάφορα σουβενίρ, και να αγοράσεις διάφορα φαγώσιμα. Εμείς και δοκιμάσαμε και αγοράσαμε πάπρικα και μερικά σουβενίρ.

Διάβασε επίσης:
Που να φας στη Βουδαπέστη σαν ντόπιος – 6 Δυνατές προτάσεις

Φυσικά αν θες μπορείς να δοκιμάσεις διάφορα τοπικά πιάτα στο μικρό εστιατόριο ή σε κάποιο από τα street food που βρίσκονται στο πάνω πάτωμα.

Μπορείτε να βρείτε πολλές δραστηριότητες γύρω από το φαγητό στη πόλη της Βουδαπέστης μέσα από αυτόν τον σύνδεσμο.

Vaci utca – Οδός Vaci

Η οδός Βάτσι είναι από τα κύρια αξιοθέατα στη Πέστη. Αν και δεν το γνωρίζαμε το ανακαλύψαμε τυχαία προς το δρόμο μας για το Central market hall. Όμορφα κτίρια του 19ου αιώνα, στα ισόγεια των οποίων στεγάζονται χαριτωμένα καταστήματα και πολλά cafe & restaurants που μάλλον πρέπει να αποφύγεις γιατί μοιάζουν για τουριστική παγίδα και ίσως να μην ανταποκρίνεται η τιμή σε σχέση με τη ποιότητα.

Δείτε το Βίντεο στο Youtube από τη Βουδαπέστη

Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε τι κάναμε στη Βουδαπέστη σε 72 ώρες. Πάρτε μια γεύση από αυτή τη πανέμορφη πόλη και ετοιμάστε βαλίτσες για τη πρωτεύουσα της Ουγγαρίας.

Πάντως όπως και να έχει απολαύσαμε τον μικρό μας περίπατο στην οδό Βάτσι, στην οποία βρίσκεται μάλλον και το κυριότερο της αξιοθέατο, η καθολική εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ χτισμένη το 1700 σε στυλ μπαρόκ.

Βρες το καλύτερο κατάλυμα στη Βουδαπέστη μέσα από αυτόν τον σύνδεσμο

Καθεδρικός του Αγ. Στεφάνου

Ο μεγαλύτερος καθεδρικός της πόλης είναι αυτός του Αγ. Στεφάνου και βρίσκεται σε κεντρικό σημείο της Πέστης οπότε αν κινείσαι εκεί κοντά σίγουρα θα πέσεις πάνω του αρκετές φορές. Ο καθεδρικός ολοκληρώθηκε το 1908 και πήρε το όνομα του βασιλιά Στέφανου, του πρώτου βασιλιά της Ουγγαρίας. Να εισέλθουμε στο εσωτερικό του ναού δεν ήταν από την αρχή στα ταξιδιωτικά μας πλάνα, αλλά εξωτερικά είναι πολύ όμορφος.

Buda castle – Κάστρο της Βούδας

Το κάστρο της Βούδας είναι ένα σύμβολο για τη πόλη. Λένε πως σε εκείνο το σημείο δημιουργήθηκε η Βουδαπέστη. Ένα μέρος που αξίζει να επισκεφτείς για πολλούς λόγους εκτός φυσικά από τη μοναδική θέα που προδφέρει ο λόφος προς τη Πέστη.

Υπάρχουν πολλές επιλογές να προσεγγίσεις το κάστρο. Είτε με τα πόδια, είτε με τουριστικό τρενάκι, είτε με το τελεφερίκ. Εμείς επιλέξαμε το τελεφερίκ, αν και το θεωρήσαμε ακριβό να δώσουμε 2800HUF (6.5€) ανά άτομο, καθώς δεν θα το αξιοποιούσαμε για την επιστροφή, μιάς και θα συνεχίζαμε από το κάστρο με τα πόδια. Το προτιμήσαμε ως μία ξεχωριστή εμπειρία για το Δημήτρη, και δεν πέσαμε έξω γιατί ενθουσιάστηκε.

Το κάστρο πρωτοχτίστηκε τον 13ο αιώνα και μέσα τους αιώνες πήρε τη τελική μορφή που έχει σήμερα, αυτή του βασιλικού παλατιού. Στο κάστρο φιλοξενούνται εκθέσεις και μουσεία, με την εθνική πινακοθήκη και το μουσείο ιστορίας της Βουδαπέστης να είναι τα σημαντικότερα.

Οι κήποι εντός των τειχών του κάστρου της Βουδαπέστης είναι ότι πρέπει για περίπατο και χαλάρωση με εντυπωσιακά γλυπτά και αγάλματα να μας κρατούν συντροφιά, ενώ ξεχωρίζει το συντριβάνι που απεικονίζει μία σκηνή κυνηγιού του βασιλιά Matthias.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ｅｌｅｎａ ＆ Ｋｏｓｔａｓ (@travelshare.gr)

Extra Tip: Αξιζει να συνεχίσετε από το κάστρο της Βούδας για το προμαχώνα των ψαράδων με τα πόδια μέσω της οδού Tárnok. Η διαδρομή είναι πολύ γραφική με πολύχρωμα χαμηλά κτίρια, εικόνες κάπως διαφορετικές από το αριστοκρατικό κέντρο.

Fisherman’s Bastion – Προμαχώνας των ψαράδων

Ο Προμαχώνας των ψαράδων στα (αν όχι στο νούμερο ένα) πιο πολυφωτογραφημένα μέρη της Βουδαπέστης. Είχε πολύ κόσμο που περίμενε καρτερικά για μία φωτογραφία με θέα την Πέστη. Αλλά πραγματικά με έπιασε πανικός και σίγουρα εγώ δεν είχα την υπομονή να χαρώ όπως θα ήθελα την όμορφη αυτή θέα.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ｅｌｅｎａ ＆ Ｋｏｓｔａｓ (@travelshare.gr)

Το όνομα προμαχώνας των ψαράδων δόθηκε από την παλιά ψαραγορά που βρίσκονταν εκεί τον μεσαίωνα. Το προπύργιο αυτό χτίστηκε το 1905 και οι 7 πύργοι του προμαχώνα συμβολίζουν τις 7 φυλές των Μαγυάρων, οι οποίοι ήρθαν στην Ουγγαρία κατά το 1896.

Αρκετοί λένε πως θυμίζει κάποιον Πύργο από ταινία Disney και το επιβεβαιώνω απόλυτα. Πράγματι μοιάζει σαν να ξεπήδησε από κάποιο παραμύθι. Δίπλα στο κάστρο των Ψαράδων βρίσκεται και η εκκλησία του Αγ. Ματθαίου, η οποία μας καταγοήτευσε με την υπέροχη ζωγραφιστή σκέπη της από πλακάκια zolnay. Ο εντυπωσιακός ναός χτίστηκε τον 13ο αιώνα, ενώ για πάνω από 100 χρόνια, κατά την διάρκεια της κατάκτησης της πόλης από τους Τούρκους είχε μετατραπεί σε τζαμί.

Τα λουτρά της Βουδαπέστης

Για εμάς να επισκεφτούμε τα λουτρά της Βουδαπέστης ήταν κάπως δύσκολο μιας και η ηλικία του μικρού μας συνταξιδιώτη δεν το επιτρέπει, ιδιαίτερα όταν ο καιρός είναι βροχερός και η θερμοκρασία κάπως χαμηλή.

Ήξερα όμως πως αν δεν πάω θα το μετανιώσω, οπότε άφησα τον Δημήτρη με τον Κώστα στο σπίτι όταν γυρίσαμε από την απογευματινή μας βόλτα και τσέκαρα τα δύο κοντινά λουτρά από το διαμέρισμα μας. Τα Gelert Baths που ήταν λίγο πιο μακριά έκλειναν στις 19:00 το απόγευμα, οπότε επέλεξα τα Rudas baths, τα οποία ήταν μόλις 350μ. μακριά από το διαμέρισμα και έκλειναν στις 20:00 το βράδυ.

Τα λουτρά Rudas ήταν πάρα πολύ καθαρά και δεν είχαν πολύ κοσμο αν και ημέρα Κυριακή. Για την είσοδο μου πλήρωσα 9200HUF (σχεδόν 22€) , τα οποία μου φάνηκαν ακριβά για να είμαι ειλικρινής. Με το ρολόι που μου έδωσαν ως πάσο μπορούσα να εισέλθω σε όλους τους χώρους των λουτρών. Το Rudas διαθέτει σάουνες, steam rooms, και φυσικά spa στο οποίο υπάρχουνε πισίνες με διάφορες θερμοκρασίες στις οποίες εννοείται χαλάρωσα για αρκετή ώρα.

Το ταξίδι στη Βουδαπέστη έφτασε στο τέλος του

Και πιστεύουμε πως τα κυριότερα και σημαντικότερα αξιοθέατα τα είδαμε, καθώς και μερικά από τα οποία δεν τα έχω αναφέρει σε αυτό το άρθρο. Ωστόσο δεν καταφέραμε να επισκεφτούμε και πολλά ακόμη μέρη σε αυτό το ταξίδι στη Βουδαπέστη, όπως το νησί της Μαργαρίτας, το λόφο Γκέλερτ και το New York cafe, το οποίο είναι κάπως δύσκολο να το επισκεφτείς με ένα νήπιο. Την επόμενη φορά λοιπόν.

Δείτε το Βίντεο στο Youtube από τη Βουδαπέστη

Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε τι κάναμε στη Βουδαπέστη σε 72 ώρες. Πάρτε μια γεύση από αυτή τη πανέμορφη πόλη και ετοιμάστε βαλίτσες για τη πρωτεύουσα της Ουγγαρίας.

Που βρίσκεται η Λίμνη Τσιβλού; 

Η λίμνη Τσιβλού βρίσκεται στο νομό Αχαΐας. Απέχει 25χλμ. από την Ακράτα και 175χλμ από την Αθήνα. Θα το έλεγες και μια καλή ιδέα για μονοήμερη εκδρομή αν δεν σε ενοχλούν οι ατελείωτες στροφές. Ο πιο κοντινός οικισμός για να προμηθευτείς είδη πρώτης ανάγκης από την λίμνη Τσιβλού, είναι η Ακράτα, οπότε έχε το νου σου, να πάρεις μαζί σου τα απαραίτητα εφόδια αν σκοπεύεις να διανυκτερεύσεις στις περιοχή ή απλά να περάσεις πολλές ώρες της ημέρας στη λίμνη.

Λατρεύουμε την Πελοππόνησο και δεν σταματάμε ποτέ να την επισκεπτόμαστε. Διαβάστε εδώ όλα μας τα άρθρα

Η ιστορία της λίμνης Τσιβλού

Η λίμνη Τσιβλού, πήρε το όνομα της από το χωριό Τσιβλός, του οποίου ένα μεγάλο μέρος του καταστράφηκε κατά την διάρκεια μιας μεγάλης κατολίσθησης το Μάρτιο του έτους 1913. Η κατολίσθηση έφραξε τη κοίτη του ποταμού Κράθη και ενός παραπόταμου της, από τον οποίο παραπόταμο δημιουργήθηκε η λίμνη Τσιβλού φτιάχνοντας ένα φυσικό φράγμα. Περνώντας τα χρόνια και φουσκώνοντας τα νερά της λίμνης από τις βροχές, ότι απέμεινε από το χωριό εγκαταλείφθηκε.

Η λίμνη Τσιβλού είναι από τις νεότερες λίμνες της Ευρώπης. Δημιουργήθηκε από κατολίσθηση το 1913.

Σήμερα η λίμνη Τσιβλού είναι μια όμορφη λίμνη, η οποία καλύπτει μία έκταση 8,3 στρεμμάτων (κάτι που αυξομειώνεται, ανάλογα τις βροχες) και με απότομο βάθος το οποίο φτάνει στα 80 μέτρα. Δεδομένου της ηλικίας της (η λίμνη είναι μόλις 109 ετών), δεν έχει δημιουργηθεί μεγάλος υδροβιότοπος. Μέσα στη λίμνη κατοικούν ψάρια του γλυκού νερού, τα οποία εγκλωβίστικαν όταν πλυμμήρισε ο ποταμός και επίσης υπάρχουν κυπρίνοι και πέστροφες, τα οποία έριξαν κάτοικοι μέσα στο νερό.

Δραστηριότητες στη λίμνη Τσιβλού

Σε αυτή την εκδρομή από την αρχή ο σκοπός μας ήταν να κάνουμε μία βόλτα με κανό οικογενειακά. Στη λίμνη βρίσκεται και μία από τις εγκαταστάσεις της trekking Hellas Achaea, από την οποία μπορείς να νοικιάσεις κανό με 25 ευρώ την ώρα (συμπεριλαμβανονται τα σωσίβια) και να κάνεις τον γύρο της λίμνης και να την εξερευνήσεις όλη, κάτι που είναι πολύ εύκολο εξαιτίας του μικρού της μεγέθους.

Σίγουρα περάσαμε πολύ όμορφα, η εμπειρία άξιζε και ο Δημήτρης ενθουσιάστηκε πάρα πολύ, μιας και ήθελε στην αρχή να κρατάει εκείνος το ένα κουπί. Οπότε εάν θέλετε να κάνετε μία οικογενειακή δραστηριότητα με μικρό παιδί, το κανό στη λίμνη Τσιβλού το προτείνουμε ανεπιφύλακτα.

Περισσότερα άρθρα μας για οικογενειακές δραστηριότητες μπορείτε να βρείτε εδώ

Οι εγκαταστάσεις του trekking hellas βρίσκονται δίπλα από την ταβέρνα “ο Παράδεισος”. Επίσης μπορείς να κάνεις και άλλες δραστηριότητες στη λίμνη Τσιβλού εκτός από κανό. Όπως κολύμπι στα καθαρά νερά της λίμνης ή να κάνεις πεζοπορία, καθώς υπάρχουν πολλά περιπατητικά μονοπάτια.

Για κολύμπι στη λίμνη Τσιβλού

Σίγουρα εάν έχεις μάθει να κολυμπάς στο απέραντο ελληνικό γαλάζιο, τότε το κολύμπι στη λίμνη θα σου φαίνεται κάπως περίεργο και ασυνήθιστο. Ως παιδί που μεγάλωσε σε χωριό του Κιλκίς κολυμπούσαμε συχνά στη Λίμνη Δοϊράνη, η οποία ήταν πολύ διαφορετική από σήμερα και το κολύμπι επιτρεπόταν. Επίσης, έχουμε κολυμπήσει και στην τεράστια λίμνη της Οχρίδας, μία από τις αρχαιότερες λίμνες της Ευρώπης.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ｅｌｅｎａ ＆ Ｋｏｓｔａｓ (@travelshare.gr)

Οπότε δεν μου φάνηκε περίεργο να κάνω μπάνιο και στη λίμνη Τσιβλού. Τα νερά της σε προκαλούν. Είναι τόσο γαλάζια και καθαρά. Άλλωστε το κολύμπι στη λίμνη επιτρέπεται. Στην όχθη η θερμοκρασία ειναι πολύ καλή, αλλά επειδή αυτή η λίμνη βαθαίνει πολύ απότομα θέλει προσοχή, αν δεν ξέρεις καλό κολύμπι.

Το νερό ήταν κάπως κρύο, αλλά ήταν λογικό, μιας και επισκεφτήκαμε τη λίμνη τέλη Μαϊου. Είδαμε αρκετα άτομα να κολυμπούν, οπότε μην φοβάσαι και τόλμησε το. Η λίμνη είναι πεντακάθαρη και η εμπειρία μοναδική.

Διαμονή & φαγητό στη Λίμνη Τσιβλού

Δεν θα το κρύψω πως ένας λόγος που θέλαμε να διανυκτερεύσουμε στη λίμνη Τσιβλού ήταν η Ταβέρνα – Ξενώνας “Το Πέτρινο”. Είναι τύπου πανδοχείο. Υπάρχει κάτι καλύτερο από το να τρως το μεσημεριανό σου και το δωμάτιο σου να βρίσκεται ακριβώς από πάνω; Επίσης, το πρωινό στην αυλή απολαμβάνοντας χειροποίητους λουκουμάδες και ελληνικό καφέ συντροφιά με τους ήχους της φύσης και την ευωδιά των λουλουδιών ήταν πραγματικά φάρμακο για τη ψυχή.

Δεν θα το βρείτε σε κάποια πλατφόρμα καταλυμάτων. Μόνο τηλεφωνικά μπορείτε να κλείσετε διαμονή. Το δωμάτιο με πρωινό στο Πέτρινο μας κόστισε 45€ για την ανοιξιάτικη/καλοκαιρινή περίοδο και ήμασταν και οι μόνοι ένοικοι εκείνοι την εποχή. Απέχει μόλις 850μ. από τη λίμνη.

Ένα άλλο κατάλυμμα το οποίο βρίσκεται και αυτό πάνω από την λίμνη είναι η Αίθρα, το οποίο χτίστηκε πρόσφατα και έχει περισσότερα δωμάτια. Όπως καταλαβαίνεις οι επιλογές για διαμονή είναι κάπως περιορισμένες, αλλά αν θέλεις να απομονωθείς τότε σίγουρα έχεις διαλέξει το σωστό μέρος.

Τώρα όσο έχει να κάνει με το φαγητό. Και εδώ οι επιλογές έιναι μόνο δύο. Όπως αναφέραμε και παραπάνω, το Πέτρινο λειτουργεί κυρίως ως ταβέρνα. Θα φας ντόπια κρέατα, πεντανόστιμα πιάτα ημέρας, όπως τα σουτζουκάκια τα οποία είναι από τα ωραιότερα που έχω δοκιμάσει και σπιτική κολοκυθόπιτα. 

Μπορείς να διαβάσεις περισσότερα άρθρα για κουζίνες του κόσμου εδώ

Στην ταβέρνα “ο Παράδεισος” , στην οποία επίσης θα φάτε ντόπια κρέατα, οι μερίδες είναι τεράστιες, και μην ξεχάσετε να δοκιμάσετε το σπιτικό τζατζίκι και τους χειροποίητους κολοκυθοκεφτέδες. Ήταν όλα υπέροχα.

Ελπίζω να σε ταξίδεψα λίγο μέσα από την εκδρομή μας σε αυτή την πανέμορφη λίμνη. Εύχομαι να την επισκεφτείς και να περάσεις το ίδιο υπέροχα. Περιμένουμε να μας πεις τις εντυπώσεις σου.

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας στο Youtube

Αν σας άρεσε το βίντεο από τη Λίμνη Τσιβλού, αφήστε ένα like!
Θα χαρούμε πολύ να κάνετε την εγγραφή σας στο κανάλι μας! Μέχρι το επόμενο βίντεο “Γειά Χαρά”

Το Καρπενήσι λοιπόν έχει τα πάντα, που επιθυμεί να δει ένας επισκέπτης. Γραφικά χωριά, υπέροχα μονοπάτια για πεζοπορίες, μικρές και μεγάλες. Φαράγγια, ποτάμια, ρυάκια και πανύψηλα βουνά πνιγμένα στα έλατα. Επίσης διαθέτει ένα μεγάλο χιονοδρομικό, διαδραστικά πάρκα και πολύ πολύ καλό φαγητό. Αυτό που ξεχωρίσαμε αδιαμφισβήτητα είναι οι άνθρωποι. Όλοι ευγενικοί, πρόσχαροι, δοτικοί και έτοιμοι να βοηθήσουν σε ότι χρειαζόμασταν. Πάντα με ένα αληθινό χαμόγελο και τους ευχαριστούμε γιατί έκαναν την εκδρομή μας ακόμη πιο ευχάριστη.

Ας πάρουμε λοιπόν από την αρχή. Τι προλάβαμε να κάνουμε σε 4 ημέρες στην Ευρυτανία; Να σημειώσω πως το Καρπενήσι έχει τουρισμό μεν, χωρίς υπερβολές δε. Η περιοχή έχει πάρα πολλά καταλύματα για να καλύψει μία άνετη διαμονή και άλλα τόσα εστιατόρια και ταβέρνες για να ικανοποίησει και τον πιο απαιτητικό πελάτη.

Καρπενήσι

Ας ξεκινήσουμε με την πρωτεύουσα του νομού της Ευρυτανίας, το Καρπενήσι. Ήταν ένα πολύ καλό σημείο για την διαμονή μας στο ταξίδι μας στην Ευρυτανία, μιας και οι δραστηριότητες που θέλαμε να κάνουμε ήταν πολύ κοντά στη πόλη. Δηλαδή να επισκεφτούμε το χιονοδρομικό, τα θεματικά πάρκα και τα γύρω χωριά. Το σημαντικότερο ήταν ότι βρίσκαμε πάντα τραπέζι σε ταβέρνες, χωρίς να χρειαστεί να κάνουμε από πριν κράτηση, κάτι που συναντήσαμε στα γύρω χωριά.

Κλείστε τη διαμονή σας στο Καρπενήσι από αυτόν τον σύνδεσμο

Μία βόλτα στην κεντρική πλατεία Μάρκου Μπότσαρη, με την υπέροχη εκκλησία της Αγ. Τριάδος, χτισμένη τον 17ο αιώνα, φτάνουν για να καταλάβει κανείς ότι έχει βρεθεί σε ένα τόπο ιστορικό. Το Καρπενήσι έλαβε μέρος στην επανάσταση του 1821. Η θέση του είχε στρατηγική σημασία για την κεντρική Ρούμελη, γι’ αυτό και οι Τούρκοι το κρατούσαν γερά.

Η αλήθεια είναι ότι η πόλη δεν έχει σήμερα την γραφικότητα που έχουν τα χωριά του νομού, αλλά ευχαριστηθήκαμε ηρεμία, την ζεστή φιλοξενία στον ξενώνα Βαλεντίνη και πολύ καλό φαγητό.

Τα χωριά της Ευρυτανίας

Η Ευρυτανία είναι ένας νομός που αποτελείται περίπου από 170 χωριά, πολλά από αυτά έχουν χαρακτηριστεί παραδοσιακοί οικισμοί και φιγουράρουν σε λίστες με τα γραφικότερα χωριά της Ελλάδας. Πέρα από την ομορφιά τους, αυτά τα χωριά τα περισσότερα κρυμμένα μέσα στα έλατα, κουβαλούν μία μεγάλη και ένδοξη ιστορία. Σε πολλά απο αυτά συνέβησαν σημαντικά γεγονότα κατά την διάρκεια της Ελληνικής επανάστασης του 1821 και κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου αλλά και την περίοδο του εμφυλίου. Άλλωστε ταξίδι στην Ευρυτανία, χωρίς να γνωρίσεις τα χωριά της, δεν γίνεται. Δυστυχώς για εμάς ο χρόνος δεν είναι αρκετός για να τα γνωρίσουμε όλα, αλλά επισκεφτήκαμε κάποια όπως θα διαβάσετε και παρακάτω.

Μεγάλο Χωριό

Το πρώτο χωριό που επισκεφτήκαμε ήταν το Μεγάλο χωριό. Είναι χτισμένο μέσα σε ελατοδάσος σε υψόμετρο 720 μέτρων στις πλαγιές του όρους Καλιακούδα. Προτείνουμε να αφήσετε το αυτοκίνητο σας στο μεγάλο parking στην είσοδο του χωριού και να κάνετε μία μικρή πεζοπορία από το μονοπάτι του Μυλοκάλανου που ξεκινά από το parking και καταλήγει στην άλλη είσοδο, από το πάνω μέρος, του Μεγάλου χωριού.

Για να βρείτε διαμονή στο Μεγάλο Χωριό πατήστε αυτόν το σύνδεσμο

Το μονοπάτι είναι πολύ μικρό και εύκολο. Περίπου 20 λεπτά περπάτημα. Υπάρχουν ξύλινες γέφυρες για να διασχίζεις, το ρυάκι, το οποίο συναντά τον Καρπενησιώτη ποταμό και να θαυμάσεις τους μικρούς καταρράκτες. Είναι σίγουρα μια ευχάριστη διαδρομή, φρόντισε να φοράς άνετο παπούτσι, και πολύ εύκολη για ένα παιδάκι που σίγουρα θα την ευχαριστηθεί.

Στην είσοδο στο πάνω μέρος ξεχωρίζει το παλαιό ρολόι του χωριού. Στο κεντρικό δρόμο του χωριού υπάρχουν χαριτωμένα μαγαζάκια για να ψωνίσεις τοπικά προιόντα και όμορφα περιποιημένα cafe.

Πάτα εδώ και διάβασε περισσότερα άρθρα από τα ταξίδια μας στην Ελλάδα.

Στην πλατεία με τον πλάτανο απολαμβάνεις τον καφέ σου με την ωραιότερη θέα προς το όρος Χελιδώνα. Το χωριό επίσης φιλοξενεί ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο με εκθέματα λαϊκής τέχνης, εργαλεία παραδοσιακών επαγγελμάτων κ.α.

Ένα ταξίδι στην Ευρυτανία όμως, είναι και ένα μικρό ταξίδι στην ιστορία του τόπου μας. Το Μεγάλο χωριό επίσης, αναφέρεται ως τόπος συνάντησης και έδρα διοίκησης των δυνάμεων απελευθέρωσης (1821) και είχε μεγάλη συμμέτοχη κατά την διάρκεια της αντίστασης.

Παλαιό Μικρό Χωριό

Το Παλαιό Μικρό Χωριό είναι χτισμένο στους πρόποδες του όρους Χελιδώνα κρύβει μία θλιβερή ιστορία. Εγκαταλείφθηκε από το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, ύστερα από μεγάλες κατολισθήσεις που σημειώθηκαν στις 13 Ιανουαρίου 1963 στην πλαγιά βορειοδυτικά του χωριού, προκαλώντας το θάνατο 13 κατοίκων. Θα ήταν περισσότεροι, εάν εκείνοι την ημέρα οι περισσότεροι κάτοικοι δεν βρισκόντουσαν στην εκκλησία του χωριού. Οι κάτοικοι έπειτα εγκαταστάθηκαν κοντά στον Καρπενησιώτη ποταμό και δημιούργησαν το Νέο Μικρό Χωριό.

Το παλαιό μικρό χωριό όμως είναι πολύ πιο γραφικό και ήσυχο και έχει τόσα να διηγηθεί. Στη πλατεία του χωριού με τον μεγάλο πλάτανο υπάρχουν και ο πέτρινος τοίχος με τις πέντε βρύσες που τρέχουν συνεχόμενα νερό. Αυτές οι βρύσες χρησίμευαν και σαν ψυγείο για τους κατοίκους του χωριού.

Υπάρχουν και πολλά σημεία ενδιαφέροντος όπως το λαογραφικό μουσείο, η εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος και το πέτρινο καμπαναριό, κοντά στο ναό, το οποίο χτίστηκε το 1894 με χορηγία του Μικροχωρίτη της Κωνσταντινούπολης Δημήτριου Σιδέρη. Στο ρολόι δεν υπάρχουν αριθμοί. Τις ώρες υποδεικνύουν γράμματα που σχηματίζουν το όνομα της κόρης του δωρητή, Ελένη Δ. Σιδέρη.

Κορυσχάδες

Το ταξίδι στην Ευρυτανία για εμάς με ένα χωριό που μας εντυπωσίασε περισσότερο από όλα. Τελευταίο χωριό λοιπόν, ήταν οι Κορυσχάδες. Και αυτό το χωριό μας άρεσε περισσότερο από όλα. Ο οικισμός αυτός έχει χαρακτηριστεί διατηρητέος. Είναι ένα χωριό με σπουδαία ιστορία και θαυμάσια αρχιτεκτονική.

Οι Κορυσχάδες λοιπόν, απέχουν μόλις λίγα χιλιόμετρα από το Καρπενήσι. Το χωριό είναι χτισμένο σε 940μ. υψόμετρο. Όπως είπα και παραπάνω ξεχωρίζει για την κομψή αρχιτεκτονική του. Η οποία μοιάζει πολύ με ηπειρώτικη. Και αυτό διότι το χωριό χτίστηκε από γνωστούς Ηπειρώτες μαστόρους. Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο τον διόροφων αρχοντικών είναι τα “σαχνίσια” τους (προεξοχές στηριγμένες σε ξύλινα δοκάρια). Στο εσωτερικό, τα καταπληκτικά ξυλόγλυπτα ταβάνια, έρχονταν ολόκληρα και έτοιμα από την Κωνσταντινούπολη.

Κατά την είσοδο μας στο χωριό το πρώτο πράγμα που συναντάμε είναι η πλατεία του χωριού. Εκεί βρίσκεται και η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, η οποία στέκει εκεί από το 1865. Και γύρω από την εκκλησία, απλώνεται μία τεράστια πλατεία, την οποία περιτριγυρίζουν παραδοσιακά καφενεία.

Στο παλιό δημοτικό σχολείο έχουμε ραντεβού με την ιστορία. Εδώ τον Μάιο του 1944 φιλοξενήθηκε η πρώτη συνέλευση του «Εθνικού Συμβουλίου» της Ελεύθερης Ελλάδας, που επικύρωσε τον διορισμό της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης (Π.Ε.Ε.Α., της λεγόμενης «κυβέρνησης του βουνού» ως κυβέρνησης της Ελλάδας, προκειμένου να οργανώσει καλύτερα την αντίσταση κατά των κατακτητών).

Χιονοδρομικό κέντρο Βελουχίου

Με τόσο χιόνι, σιγά μην χάναμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε το χιονοδρομικό στο Καρπενήσι. Το χιονοδρομικό κέντρο Βελουχιου, με το αλπικό του τοπίο, είναι το πρώτο χιονοδρομικό της Ελλάδας, το οποίο άνοιξε από ιδιώτες το 1974. Για χρόνια είχε αφεθεί στην τύχη του. Όμως τα τελευταία χρόνια, υπό νέα διοίκηση έχει αναβαθμιστεί αρκετά και έχουν γίνει αρκετές συντηρήσεις και νέες υποδομές. Το χιονοδρομικό έχει 15 πίστες διαφόρων βαθμών δυσκολίας. Βέβαια είναι σχετικά γρήγορες αλλά είναι σημαντικό ότι δεν υπάρχει καθόλου αναμονή στα lifts οπότε η ανάβαση είναι γρήγορη και η δράση δεν σταματάει καθόλου. Οπότε ευχαριστιεσαι χιονοδρομία.

Περισσότερα άρθρα για χιονοδρομία θα βρείτε στην στήλη μας Snowshare Tips

Το χιονοδρομικό Βελουχίου απέχει μόλις 12χλμ. από το Καρπενήσι, το οποίο είναι και η καλύτερη επιλογή για διαμονή, εάν ο σκοπός του ταξιδιού σου είναι να κάνεις χιονοδρομία. Επίσης είναι θαυμάσιο μέρος για να ξεκινήσει ένα παιδί την επαφή με το άθλημα, καθώς διαθέτει τούνελ με ταινιόδρομο, το οποίο οδηγεί σε πίστα αρχάριων. Έτσι το παιδί απολαμβάνει τις κατεβασιές του, χωρίς κούραση και μαθαίνει να χιονοδρομεί ευκολότερα.

Και στην δική μας περίπτωση που κάναμε έλκηθρο με το Δημήτρη, απέφυγα με τον ταινιόδρομο την ταλαιπωρία να τον τραβάω μέχρι την κορυφή του λόφου. Γενικά, η μέρα που περάσαμε στο χιονοδρομικό ήταν από τις αγαπημένες στιγμές του Δημήτρη, σε αυτό το ταξίδι στην Ευρυτανία.

Θεματικά Πάρκα Ευρυτανίας

Όποιος ταξιδεύει με παιδιά στην Ευρυτανία αποκλείεται να μην κάνει μια στάση στο Saloon Park ή στο Newton park. Αυτά τα δύο θεματικά πάρκα απέχουν μόλις λίγα χιλιόμετρα από το Καρπενήσι και θα απασχολήσουν το παιδί σας δημιουργικά για αρκετή ώρα, ενώ παράλληλα μπορείτε να απολαύσετε τον καφέ σας ή το πρωινό σας στις εγκαταστάσεις τους.

Διαβάστε εδώ περισσότερα άρθρα από τα οικογενειακά μας ταξίδια και πάρτε μπόλικες ιδέες για το επόμενο δικό σας οικογενειακό ταξίδι.

Δυστυχώς το Newton park δεν το επισκεφτήκαμε καθώς απευθύνεται σε μεγαλύτερα παιδιά. Θα έλεγα 5 ετών και άνω. Στο saloon park όμως περάσαμε υπέροχα με τις βόλτες στο μικρό τρενάκι και παίξαμε στην παιδική χαρά κάτι που ήταν επιτρεπτό για την ηλικία του Δημήτρη. Ιππασία, κανό, αναρρίχηση και τοξοβολία είναι ακόμη απαγορευτικά για την ηλικία του. Αλλά σίγουρα θα επανέλθουμε σε λίγα χρόνια για τα υπόλοιπα.

Γεύσεις από Ευρυτανία

Ένα ταξίδι στην Ευρυτανία σημαίνει καλό φαγητό με τα ντόπια προιόντα αυτού του τόπου. Δεν θα αποτελέσουμε εξαίρεση, διότι για την Ευρυτανική κουζίνα έχουμε να πούμε τα καλύτερα λόγια. Πολύ καλής ποιότητας κρεατικά.

Να δοκιμάσετε οπωσδήποτε:

• Λόνζα. Είναι χοιρινό κρέας από το πάνω μέρος του ζώου, αλατίζεται και αρωματίζεται με μυρωδικά που της δίνουν ιδιαίτερη γεύση
• Κυνήγι: Αγριογούρουνο στιφάδο
• Μαγειρευτά: Αρνάκι λεμονάτο στη γάστρα, κόκορα κρασάτο με χυλοπίτες.
• Το περίφημο τσαλαφούτι. Είναι μαλακό κρεμώδες τυρί που παρασκευάζεται αποκλειστικά από πρόβειο γάλα
• Μπύρα Carpinus. Είναι αφιλτράριστη μπύρα, τοπικής παραγωγής. Αξίζει να την δοκιμάσετε αν την βρείτε στον κατάλογο.
• Γλυκά του κουταλιού που θα βρείτε σχεδόν παντού.
• Και φυσικά, εάν είναι η εποχή τους μην παραλείψετε να πάρετε μανιτάρια.

Επίσης, καλό είναι εάν ταξιδέψετε σε τριήμερο ή διακοπές Χριστουγέννων ή Πάσχα να κάνετε κράτηση για κάποιο τραπέζι γιατί πραγματικά θα βρεθείτε είτε σε αναμονή, είτε σε δυσκολία ανεύρεσης τραπεζιού για ώρες. Κάτι πολύ θετικό είναι ότι στις περισσότερες ταβέρνες που θα συναντήσετε στο δρόμο σας θα δείτε ότι διαθέτουν παιδική χαρά. Αν ταξιδεύετε με παιδί είναι μία πολύ καλή λύση για να απασχοληθεί ευχάριστα.

Ταξίδι στην Ευρυτανία: Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας στο YouTube

Εκτός από το συγκεκριμένο άρθρο, στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε τα μέρη που επισκεφτήκαμε και όσα κάναμε αυτές τις μέρες κατά την επίσκεψη μας στην Ευρυτανία! Και μη ξεχάσετε να κάνετε την εγγραφή σας στο κανάλι μας και αν σας αρέσει το βίντεο δώστε του και ένα μεγάλο like! Ευχαριστούμε πολύ! Μέχρι το επόμενο βίντεο, “γειά χαρά”!

Δείτε το βίντεο από το χιονοδρομικό κέντρο στο Βελουχίου.

Στο παρακάτω βίντεο θα δείτε πως περάσαμε τη μέρα μας στο χιονοδρομικό κέντρο στο Καρπενήσι. Από τις βόλτες του μικρού και της Έλενας με το έλκηθρο και μέσα από τον ταινιόδρομο, τη πρώτη προσπάθεια μου να ανεβάσω τον Δημήτρη στο σανίδι μου αλλά και μερικές απόψεις και σχόλια για το χιονοδρομικό κέντρο Βελουχίου.

Το θετικό είναι ότι τα περισσότερα από αυτά είναι πολύ κοντά στην Αθήνα. Το πολύ σε δύο ώρες, μπορείς να φτάσεις σε κάποιο χωριό στην ορεινή Αρκαδία και να απολαύσεις ένα υπέροχο διήμερο σε έναν τόπο γεμάτο ομορφιές. Ευτυχώς η περιοχή έχει πάρα πολλά καταλύματα για να μείνεις, και τα περισσότερα από αυτά είναι αρκετά αξιόλογα. Αν βέβαια είσαι τυχερός να βρεις ελεύθερο δωμάτιο μέσα στο Σαββατοκύριακο, ειδικά τους χειμερινούς μήνες. Φύγαμε λοιπόν να αναπνεύσουμε καθαρό αέρα στην ορεινή Αρκαδία. Να θαυμάσουμε τα παραδοσιακά πετροκτιστα σπίτια της και να απολαύσουμε την υπέροχη θέα του Μαίναλου .

Η Πελοππόνησος είναι ένα μέρος γεμάτο θησαυρούς. Ορεινούς και παραθαλάσσιους.

Ποια χωριά επισκέφτηκαμε λοιπόν σε αυτό το μίνι road trip στην Ορεινή Αρκαδία;

1. Λεβιδι

Πρώτη μας στάση είναι το Λεβιδι. Ένα μικρό ορεινό χωριό σε υψόμετρο 860 μέτρων με 1.140 κατοίκους. Στην είσοδο του θα συναντήσετε το κατάφυτο άλσος, έργο του Συλλόγου Φιλοδένδρων. Το Λεβίδι είναι διάσημο για την γουρουνοπούλα του και τα όμορφα πετρόχτιστα σπίτια του, πολλά από τα οποία είναι χτισμένα τον 19ο αιώνα.

Τα κυριότερα αξιοθέατα του Λεβιδίου θα τα βρείς στην κεντρική πλατεία. Το Δημαρχείο Λεβιδιου σίγουρα μας τράβηξε την προσοχή με την μεγαλοπρέπεια του, όπως και η εκκλησία του Αγ. Ιωάννη.

Στη μέση βρίσκεται το άγαλμα του οπλαρχηγού της μάχης του Λεβιδίου το 1821, Αναγνώστη Στριφτόμπολα. Άλλα σημεία ενδιαφέροντος στο χωριό για τον επισκέπτη είναι: το Μουσείο Αλέξανδρου Παπαναστασίου, η Δημοτική Βιβλιοθήκη και το Λαογραφικό μουσείο.

Βρες το ιδανικό κατάλυμα στην Ορεινή Αρκαδία εδώ και ζήσε μία αξέχαστη διαμονή.

Το Λεβιδι το επιλέξαμε ως βάση μας, καθώς είναι πιο ήσυχο μέρος για διαμονή σε σχέση με τα γύρω χωριά. Μπορείτε να σκεφτείτε τίποτα ωραιότερο, από ένα δωμάτιο με τζάκι ένα χιονισμένο βράδυ; Επίσης, μια πολύ καλή συμβουλή είναι να επιλέξετε το Λεβίδι για φαγητό, διότι εκτός από την ποιότητα θα αποφύγετε την πολυκοσμία και θα σας βγει πολύ πιο οικονομικό.

Όλες οι ταβέρνες και τα cafe βρίσκονται γύρω από την πλατεία του χωριού, από τις οποίες για το φαγητό μας επιλέξαμε τον Κουμπούρη και τον Σκούρκο, από τις οποίες μείναμε απόλυτα ικανοποιημένοι.

2. Βυτίνα

Ένα από τα διασημότερα χωριά στην ορεινή Αρκαδία και ορμητήριο πολλών για μονοήμερη είναι η Βυτίνα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.033 μέτρων. Χωρίς αμφιβολία είναι ένα πανέμορφο χωριό και για αυτό άλλωστε έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Ότι η Βυτίνα είναι πανέμορφη δεν μπορούμε να το διαψεύσουμε. Αλλά να είστε προετοιμασμενοι για να δείτε πολύ κόσμο, μιας και η πλατεία και τα καφέ της είναι πάντα γεμάτα από εκδρομείς το Σαββατόκυριακο.

Για αυτό εάν θέλεις να χαρείς το χωριό με περισσότερη ηρεμία καλύτερα να το κάνεις τις πολύ πρωινές ώρες. Οι βιτρίνες των καταστημάτων που πουλούν παραδοσιακά, ντόπια προϊόντα και είδη δώρων είναι στημένες με τόσο γούστο που δεν μπορείς να μην μπεις στον πειρασμό να μην τις φωτογραφίσεις. Εκτός από φωτογραφίες μπορείς να προμηθευτείς από εκεί ντόπια προιόντα, όπως μέλι και ζυμαρικά.

Στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, η Βυτίνα υπήρξε κέντρο ανεφοδιασμού, με αποτέλεσμα η πόλη να παίξει καθοριστικό ρόλο στη διάρκεια του πολέμου και να πυρποληθεί επτά φορές από τον Ιμπραήμ.

Στην πλατεία βρίσκεται ο επιβλητικός Ι. Ναός του Αγίου Τρύφωνα, ο οποίος οικοδομήθηκε το 1846 με κύριο υλικό μαύρο μάρμαρο από τη γύρω περιοχή. Επίσης εκεί βρίσκεται και το λαογραφικό μουσείο της Βυτίνας. Ήμασταν τυχεροί είχε ανοίξει την ώρα που κάτσαμε για καφέ και το επισκέφτηκαμε.

Η είσοδος κοστίζει 1€ και με αυτό το μικρό αντίτιμο μπορείς να θαυμάσεις μια υπέροχη συλλογή από γεωργικά και υλοτομικά εργαλεία, οικιακά σκεύη, υφαντά, ενδυμασίες, έπιπλα, διάφορα προσωπικά είδη που χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι στην καθημερινότητα και φωτογραφίες. Λίγο πιο έξω από το χωριό στο parking έχει και καινούργιες παιδικές χαρές για όσους είναι με μικρά παιδιά.

Δεν περπατήσαμε στην Βυτίνα τον περιβόητο “Δρόμο της Αγάπης”, αλλά επιφυλασσόμαστε για μία άλλη φορά.

3. Αλωνίσταινα

Το τρίτο και τελευταίο χωριό που επισκέφτηκαμε είναι η Αλωνίσταινα. Η Αλωνίσταινα είναι χτισμένη στου πρόποδες του Μαίναλου σε υψόμετρο 1.220μ, και η διαδρομή της, αν τη προσεγγίσεις από Βυτίνα, θυμίζει Αλπικό τοπίο.

Ένα χωριό πολύ μικρό, μόλις 124 μόνιμων κατοίκων, το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά στο Χ/Κ Μαίναλο και είναι η πατρίδα της μητέρας του Κολοκοτρώνη. Η προτομή της Ζαμπίας Κολοκοτρώνη, το γένος Κωτσάκη, βρίσκεται στη κεντρική πλατεία του χωριού.

Ελάτε να ταξιδέψουμε μαζί σε περισσότερα μέρη της Ελλάδας, μέσα από τα άρθρα μας.

Εκεί βρήκαμε σίγουρα την απόλυτη ησυχία που ψάχναμε, καθώς οι μόνοι που συναντήσαμε ήταν ένα γκρουπ ορειβατών που μόλις είχαν κατέβει από το καταφύγιο στο Μαίναλο για φαγητό.

Στο κέντρο του χωριού προτείνω να επισκεφτείς την εκκλησία της Αγ. Παρασκευής, η οποία χτίστηκε το 1898. Είναι αλήθεια ένα υπέροχο κτίσμα, και λέγεται ότι την ανέγερση της εκκλησίας χρηματοδότησε ο ίδιος ο Θ. Κολοκοτρώνης.

Στην Αλωνίσταινα βρίσκονται δύο υπέροχα μαγαζιά για φαγητό, στα οποία απολαύσαμε την φιλοξενία μικροί-μεγάλοι. Στην ταβέρνα “Κατάλπεις” θα ξεκουραστείτε δίπλα στο τζάκι, δοκιμάζοντας το ωραιότερο αγριογούρουνο στιφάδο, τα πιο φρέσκα χόρτα και υπέροχες παραδοσιακές πίτες.

Στο εικονικό, θα τολμήσω να πώ, “Καφενείο του Τρικυμία” οι στιγμές περνάνε πιο χαλαρά. Θα δοκιμάσετε πλούσιους μεζέδες, θα πιείς τον καφέ σου και θα αγοράσεις τοπικά προιόντα.

Το Νόβι Σαντ απέχει 729χλμ από την Θεσσαλονίκη, 1190χλμ από την Αθήνα και μόλις 97χλμ από το Βελιγράδι. Για αυτό πολλοί το επιλέγουν ως μία καλή ιδέα για μονοήμερη εάν βρίσκονται για κάποιες ημέρες στη πρωτεύουσα της Σερβίας.

Να συμπληρώσουμε εδώ και κάτι και για τους γονείς που διαβάζουν αυτό το άρθρο. Εάν σας αρέσουν τα Ταξίδια με την οικογένεια, θέλουμε να αναφέρουμε ότι το Νόβι Σαντ, έχει super Kids friendly παροχές σε κάθε σημείο.

Διότι, είναι μία πόλη επίπεδη, με άπλετο χώρο για να μπορούν τα παιδιά να τρέξουν ελεύθερα και πολλά πάρκα. Οι αποστάσεις που θα χρειαστεί να διασχίσει κάποιος έιναι πολύ κοντινές μεταξύ τους και τους καλοκαιρινούς μήνες το Νόβι Σαντ μεταμορφώνεται σε ένα μικρό λούνα παρκ για τα παιδιά.

Το Νόβι Σαντ θεωρείται από τις πιο bike friendly πόλεις της Σερβίας.

Θα ήθελα βέβαια να κάνω και μία μικρή παρένθεση και να γράψω πως, το Νόβι Σαντ μπορεί να ήταν από τις αγαπημένες μας στάσεις στη Σερβίά, αλλά όσο “το ζούσα”, είχα ένα μικρό ατύχημα στο πόδι και αυτό μας ανάγκασε να ρίξουμε λίγο τους ρυθμούς μας και να ακυρώσουμε την είσοδο μας στην Ουγγαρία. Δεν πειράζει όμως, γιατί λίγη ξεκούραση την χρειαζόμασταν και ευτυχώς είχαμε κάνει ταξιδιωτική ασφάλιση για το ταξίδι μας (ευτυχώς δεν υπήρξε η ανάγκη νοσηλείας).

Διαμονή στο Νόβι Σαντ

Το Νόβι Σαντ είναι η μόνη πόλη της Σερβίας, που βρήκα τις τιμές στη διαμονή κάπως “τσιμπημένες”. Όταν λέω τσιμπημένες, εννοώ ότι γύρω από το κέντρο τα αξιόλογα διαμερίσματα κυμαίνονταν σε τιμές 45-50€. Αυτό μπορεί να συνέβη και γιατί η διαμονή έτυχε να πέφτει μέσα στο Σαββατοκύριακο. Έτσι, κλείσαμε ένα απλό, μικρό διαμέρισμα στα 30€ σε μία συνοικία σε απόσταση κοντά στο 1χλμ. από το κέντρο της πόλης.

Εάν κάνεις τελικά μία στάση στο Νόβι Σαντ, εδώ θα βρείς το κατάλληλο κατάλυμα για μία ευχάριστη διαμονή.

Δεν θα πούμε πως απογοητευτήκαμε που ήμασταν πιο μακριά από το κέντρο. Αντιθέτως! Είδαμε και την άλλη της πλευρά της πόλης και τα πιο local στοιχείά της γνωρίσαμε. Μπήκαμε λίγο στις καθημερινές συνήθειες των ντόπιων και επιλέξαμε να φάμε σε ένα πολύ ωραίο συνοικιακό εστιατόριο. Οπότε θεωρούμε τους εαυτούς μας κερδισμένους.

Στάση στο Νόβι Σαντ Σερβίας : Τα κυριότερα αξιοθέατα

Τι θα δεις όμως στο Νόβι Σαντ; Ποιά είναι τα σημεία ενδιαφέροντος του και ποιά είναι τα κυριότερα αξιοθέατα της πόλης; Παρακάτω θα σας αναλύσω όσα είδαμε και πως τα βιώσαμε.

Το Νόβι Σαντ λοιπόν, είναι μία μικρή πόλη, για την οποία θα λέγαμε ότι σε μια ημέρα την γυρνάς εύκολα. Τα βασικά αξιοθέατα της βρίσκονται γύρω από την πλατεία (Trg) slobode και μαζί με την επίσκεψη στο φρούριο Petrovaradin μπορούμε να πούμε πως τα βασικά τα είδες και έχεις πάρει μία πολύ καλή γεύση. Φυσικά, χωρίς αυτό να σημαίνει πως το Νόβι Σαντ χαρακτηρίζεται ως μία βαρετή πόλη. Αντιθέτως, έχει έντονη ζωή, αλλά με μία χαλαρότητα ταυτόχρονα.

Η Πλατεία Slobode

Η πλατεία Slobode (ελευθερίας) είναι το κέντρο του Νόβι Σαντ. Γύρω από αυτήν την υπέροχη πλατεία, σε μεγάλη έκταση υπάρχουν αρκετα Cafe και εστιατόρια. Η αλήθεια είναι ότι μου φάνηκαν πάρα πολλά σε σχέση με το ποσό μικρή είναι η πόλη. Και όμως ήταν γεμάτα όλα. Βέβαια, μετράει πως έτυχε να μείνουμε Σάββατο και Κυριακή στη πόλη, αλλά όπως έμαθα αργότερα, στο Νόβι Σαντ βρίσκεται η δεύτερη μεγαλύτερη πανεπιστημιούπολη της χώρας. Οπότε κάπως έτσι μου λύθηκε και η απορία.

Η πλατεία Slobode λοιπόν, ειναι περιτριγυρισμένη με αρκετά αξιοθέατα. Αρκεί να κάτσεις στο κέντρο της πλατείας και να κάνεις μία στροφή 360ᵒ γύρω από τον εαυτό σου για να τα δεις όλα. Φυσικά, το πιο εντυπωσιακό κτίριο είναι ο Καθεδρικός. Υπάρχουν όμως και πολλά άλλα σημεία ενδιαφέροντος. Μερικά από αυτά είναι το Δημαρχείο, το άγαλμα του πρώτου δημάρχου της πόλης Svetozar Miletić, το Παλάτι Menrat’s, και το Palace Iron Man με την χαρακτηριστική φιγούρα του “ιππότη με την πανοπλία”, η οποία βρίσκεται στην εσοχή του τρούλου της μπροστινής όψης.

Διαβάστε την πρώτη μας στάση στο άρθρο: Οδικό ταξίδι στη Νις – Η βαλκανική πλευρά της Σερβίας

Ο Καθεδρικός ναός “The Name of Mary”

Η ψύχη της πόλης θα λέγαμε σίγουρα πως είναι ο καθεδρικός της ναός. Ο καθολικός καθεδρικός ναός του Ονόματος της Μαρίας έχει ύψος 76μ. και είναι χτισμένος σε στυλ νεογοτθικό. Ξεχωρίζει όμως για κάτι άλλο. Η Σκεπή και η κορυφή του καμπαναριού έχουν διακοσμήθει με τα περίφημα πλακάκια Zsolnay. Με αυτά τα διάσημα Ουγγρικα πλακάκια (τα οποία κατασκευάζονται στην πόλη Πετς), έχουν διακοσμήθει επίσης οι στέγες των καθεδρικων της Βιέννης, της Βουδαπέστης και του Ζάγκρεμπ.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ｅｌｅｎａ ＆ Ｋｏｓｔａｓ (@travelshare.gr)

Το Parking στο κέντρο του Νόβι Σαντ έιναι δωρεάν τις ημέρες Δευτέρα έως και Σάββατο από τις 9μ.μ. εώς και τις 7π.μ. Την Κυριακή είναι δωρεάν και μπορείς να παρκάρεις άφοβα στα σημεία στάθμευσης.

Οδός Zmaj jovina

Η οδός Zmaj jovina ξεκινά από τον Καθεδρικό και καταλήγει στον ορθόδοξο Ναό Αγίου Γεωργίου, με τον εντυπωσιακό τρούλο και στο σπίτι του Επίσκοπου. Χτίστηκε το 1901, στη θέση του πρώτου επισκοπικού παλατιού, το οποίο υπέστη ζημιές κατά τον βομβαρδισμό του 1849. Η σημερινή του πρόσοψη αντιπροσωπεύει τη συμβίωση βυζαντινών και ανατολικών πολιτισμών, με αρχιτεκτονικά και διακοσμητικά στοιχεία των μεσαιωνικών σερβικών μοναστηριών.

Σε αυτή την οδό έχει τα περισσότερα Cafe, αρκετά από αυτά family friendly, πολλά μικρά bistro, και πλανόδιους πωλητές με υπέροχα κομψά μαγαζάκια στα οποία πωλούνται λιχουδιές, αναμνηστικά, και παιχνίδια για να αγοράσεις ή να νοικιάσεις για τα πιτσιρίκια. Ο Δημήτρης πάντως ξόδεψε αρκετά δηνάρια εδώ.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ｅｌｅｎａ ＆ Ｋｏｓｔａｓ (@travelshare.gr)

Θα βρείτε και πολλά αλλά μαγαζάκια κρυμμένα μέσα στα στενά, τα οποία στενά είναι γεμάτα με υπέροχα street art έργα, κάτι για το οποίο φημίζεται το Novi sad. Τέλος, υπάρχουν και πολλές στοές που μπορείς να βρεις street food και άλλα Cafe και πολλές γκαλερί.

Εδώ, θα ήθελα να σημειώσω πως νιώθω τυχερή που την επισκεφτήκαμε καλοκαίρι, γιατί πραγματικά η οδός Zmaj Jovina είναι σαν να βγήκε από ένα παραμύθι για τα μικρά παιδιά. Στο τέλος του δρόμου υπήρχαν entertainers και ο Δημήτρης όπως και όλα τα παιδιά έτρεχαν τριγύρω τους για να παίξουν.

Μόλις φτάσεις στο τέλος της οδού Zmaj jovina στα δεξιά σου απλώνεται η πιο μικρή οδός Zmaj jovina 22. Και αυτή πολύ όμορφη για να την διασχίσεις. Θα έλεγα πως είναι το πιο πολύχρωμο στενό του κέντρου της πόλης. Με λιγότερα cafe και περισσότερα μικρά μαγαζάκια. Σε συμβουλεύω να κάνεις και εκεί μία βόλτα.

Το Νόβι Σαντ θα είναι η Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2022. Θα το γιορτάσει με ένα γεμάτο πρόγραμμα, εκδηλώσεων, παραστάσεων και συναυλιών. Οπότε είναι μία καλή ευκαιρία να την επισκεφτείτε φέτος.

Πάρκο Duvanska

Στο τέλος της οδού Zmaj jovina 22, συναντάμε το πάρκο του Δούναβη. Το πάρκο Duvanska είναι το παλαιότερο της πόλης. Εντάξει δεν έχει κάτι το ξεχωριστό, σε σύγκριση με τα άλλα παρκα της πόλης. Όπως το πάρκο Limanski το οποίο είδα πως είναι αρκετά θεματικό για τα παιδιά και το πάρκο Futoski, στο οποίο μέναμε κοντά και είναι πολύ ατμοσφαιρικό.

Αλλά στο πάρκο του Δούναβη μου άρεσε η χαλαρότητα του. Παρέες που αραζαν στο γρασίδι, έκαναν πικ-νικ, ή μία βόλτα για να ξεφύγουν από το ρυθμό του κέντρου. Στα συν είναι ότι δροσιστήκαμε λίγο από τον καύσωνα εκείνης της ημέρας κάτω από τη σκιά των δέντρων και αφήσαμε τον Δημήτρη ελεύθερο να τρέξει όσο θέλει και να πετάξει κουκουνάρακια στη λιμνούλα.

Φαγητό στη Σερβία : 10 παραδοσιακά πιάτα που πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσεις

Κοντά στη λίμνη βρίσκεται το μπρούτζινο γλυπτό του Đura Jakšić, ένα από τα πιο πολυφωτογραφημένα σημεία του πάρκου. Ο Đura Jakšić είναι ο μεγαλύτερος στιχουργός του σερβικού ρομαντισμού και ένας από τους πιο σημαντικούς Σέρβους ζωγράφους του 19ου αιώνα.

Φρούριο Petrovaradin

Το φρούριο Petrovaradin το ονομάζουν και “Γιβραλτάρ του Δούναβη”. Σε αντίθεση με πολλά άλλα φρούρια της Σερβίας που καταστράφηκαν στο μεσοπολεμο το Petrovardin γλύτωσε. Και σήμερα είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά μνημεία της χώρας. Δεν έχει μετατραπεί σε μουσείο και έτσι η είσοδος στο φρούριο είναι ελεύθερη για τους επισκέπτες όλες τις ώρες της ημέρας. Έχει μεγάλη ιστορία ως στρατιωτικό οχυρό, καθώς περιλαμβάνει τείχη, φυλακές, θησαυροφυλάκια και 16χλμ υπογείων τούνελ. Απο ομάδες διοργανώνονται καθημερινά ξεναγήσεις στις κατακόμβες στο φρούριο Petrovaradin.

Εδώ να αναφέρουμε πως το φρούριο βρίσκεται στην άλλη άκρη της πόλης. Στην ομώνυμη περιοχή Petrovaradin. Οι δύο αυτές περιοχές χωρίζονται από τον ποταμό Δούναβη. Για να προσεγγίσεις αυτή την περιοχή πρέπει να διασχίσεις την γέφυρα Varadin που ενώνει τις δύο αυτές πλευρές της πόλης. Πράγματι δεν περιμέναμε με τίποτα να μας αρέσει τόσο πολύ αυτή η περιοχή και σίγουρα μία βόλτα εκεί συστήνεται σε μία στάση στο Νόβι Σαντ.

Οι γειτονιές εδώ ήταν γραφικότατες με εξίσου υπέροχα πολύχρωμα κτίρια όπως στο κέντρο. Και με σήμα κατατεθέν στην είσοδο είναι η πύλη του Βελιγραδίου, η οποία χτίστηκε τον 18ο αιώνα, ως μέρος επέκτασης και οχύρωσης του οχυρωματικού συστήματος του Κάτω Φρουρίου.

Ο πύργος του ρολογιού

Ο πύργος του ρολογιού βρίσκεται μέσα στο φρούριο Petrovaradin. Σίγουρα, με την πρώτη ματιά θα σου φανεί σαν ένας κοινός πύργος ρολογιού. Είναι όμως κάτι μοναδικό. Ο σχεδιασμός του έγινε στην Τρανσνυλβανία και οι δείκτες του λειτουργούν αντίστροφα. Ο μεγάλος δείκτης του ρολογιού δείχνει την ώρα και ο μικρός δείκτης τα λεπτά. Και όμως, δεν το έκαναν αυτό από κάποια ιδιοτροπία. Με αυτό το τέχνασμα οι ψαράδες του Δούναβη μπορούσαν να διαβάζουν την ώρα από μακριά.

Ταξίδεψε μαζί μας και σε πολλά άλλα μέρη της Ευρώπης και πάρε ιδέες για τον επόμενο σου προορισμό.

Μνημείο της οικογένειας

Το μνημείο λέγεται κανονικά “Τα θύματα της επιδρομής”, αλλά είναι γνωστότερο με την ονομασία “η οικογένεια”. Πίσω από την ιστορία του μνημείου κρύβεται μια φρικιαστική πράξη από τους Ούγγρους Ναζί στρατιώτες κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο.

Ολόκληρες οικογένειες Σέρβων, Εβραίων και Ρομά οδηγήθηκαν τον Γενάρη σε αυτό το σημείο και με την απειλή των όπλων τους ανάγκασαν να περπατήσουν στο παγωμένο Δούναβη. Οι Ναζί στρατιώτες έσπασαν τον πάγο με αποτέλεσμα να χαθούν στα παγωμένα νερά του Δούναβη εκατοντάδες ψυχές. Όλη αυτή η φρίκη συνέβη μέσα σε 3 ημέρες. 

Βρες περισσότερες δραστηριότητες στο Νόβι Σαντ Σερβίας από το GetYourGuide :

• The Best of Novi Sad Walking Tour
• From Belgrade: Novi Sad Day Trip
• Novi Sad: 2-Hour Christmas Walking Tour

Επόμενη μας στάση, η παραμυθένια Subotica

Αποχαιρετάμε το Νόβι Σαντ κάπως πικραμένοι. Η αλήθεια είναι ότι θέλαμε μία ημέρα ακόμη να χαρούμε την όμορφη αυτή πόλη. Αλλά, έχουμε για παρηγοριά την επόμενη μας στάση. Τη παραμυθένια πόλη Σουμπότισα και την όμορφη μονοκατοικία που κλείσαμε με την πισίνα και την αυλή γεμάτη παιχνίδια για τον Δημήτρη, για να χαλαρώσουμε λίγο από τον ατέλειωτο ποδαρόδρομο και τα τόσα χιλιόμετρα που κάναμε. Στο επόμενο άρθρο λοιπόν, θα σας ξεναγήσουμε στην ωραιότερη πόλη της Σερβίας. Και αυτή η πόλη δεν είναi άλλη από τη Subotica.

Δείτε το βίντεο από το Νόβι Σαντ στο κανάλι μας στο Youtube

Εάν δεν νιώθεις οικεία με τον τρόπο ζωής και καθημερινότητας των νότιων Βαλκανίων, ίσως η Νις σου φανεί “φτωχή”. Αλλά όχι αδιάφορη. Έχει άλλωστε τόσα ενδιαφέροντα πράγματα που μπορείς να δεις. Οι περισσότεροι ταξιδιώτες την έχουν γνωρίσει, ως την απαραίτητη στάση του οδικού ταξιδιού πριν το Βελιγράδι. Απέχει 405χλμ. από την Θεσσαλονίκη, οπότε είναι ένα ιδανικό μέρος για να διανυκτερεύσεις και να “σπάσεις” την διαδρομή και να γνωρίσεις άλλο ένα μέρος της Σερβίας.

Ταξίδι με αυτοκίνητο : Πως να οργανώσεις ένα τέλειο Road trip

Λίγα λόγια για τη Νις

Η Νις είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στη Σερβία και μία από τις παλαιότερες πόλεις σε όλη την Ευρώπη. Ιδρύθηκε το 279 π.Χ., αλλά πολύ γρήγορα καταλήφθηκε από τους Ρωμαίους και αργότερα, τους Οθωμανούς. Κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, το Νις κυβερνήθηκε από τους Γερμανούς Ναζί, οι οποίοι προκάλεσαν όλεθρο στην πόλη, σκοτώνοντας πολλούς πολίτες της. Η κυριαρχία όλων αυτών των δυνάμεων είναι μόνο ένα από τα πράγματα που κάνουν τη Νις ένα τόσο συναρπαστικό μέρος για επίσκεψη, καθώς ίχνη της ιστορίας της υπάρχουν παντού. Όπως κομμάτια ρωμαϊκών ερειπίων στο φρούριο, ο Οθωμανικός πύργος κρανίου, ή τα απομεινάρια ενός ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης.

Την πόλη διασχίζει ο ποταμός Νισάβα, ο οποίος είναι παραπόταμος του Δούναβη. Το μήκος του ποταμού Νισάβα είναι 218 χιλιόμετρα.

Αν επιλέξεις ένα ταξίδι στη Νις είναι σίγουρο πως αξίζουν 2 ημέρες για να δεις όλα τα αξιοθέατα και να πάρεις μια καλή γεύση. Να σημειώσουμε πως έχει και ενδιαφέρουσα νυχτερινή ζωή, άρα στο σύνολο μπορεί να ικανοποιήσει τον επισκέπτη αν δεν του ξενίζουν τα έντονα βαλκανικά χαρακτηριστικά. Εμείς διανυκτερεύσαμε 2 ημέρες στη Νις. Την πρώτη μας μέρα στη Σερβία και την τελευταία μας ημέρα πριν επιστρέψουμε Ελλάδα. Το κάναμε έτσι ώστε να μειώσουμε την διαδρομή για Ελλάδα σε μια φυσιολογική ώρα οδήγησης (345χλμ.) για Κιλκίς, αλλά και για να δούμε και κάτι ακόμη από τα αξιοθέατα που είχαμε στη λίστα μας.

Road trip στα Βαλκάνια. Διαβάστε την εμπειρία μας Ταξίδι σε Μπίτολα, Οχρίδα και Σκόπια σε 4 ημέρες.

Για να δούμε παρακάτω μερικά από τα αξιοθέατα και σημεία ενδιαφέροντος που επισκεφτήκαμε στη πόλη. Να σημειώσουμε πως σε κάποια θέλαμε πολύ να μπουμε. Αλλά λόγω ότι ήταν σε κλειστούς χώρους και δε θέλαμε να στερήσουμε παιχνίδι από τον Δημήτρη και να έχουμε τα παραπονάκια του, εγκαταλείψαμε 2 μουσεία. Αλλά κάποια από αυτά θα τα αναφέρω γιατί τα θεωρώ πολύ σημαντικά. 

Βόλτες στη Νις

Σίγουρα το μέρος που περάσαμε τις περισσότερες ώρες στο ταξίδι στη Νις, ήταν το κέντρο της. Βέβαια, όλα τα αξιοθέατα είναι από την πλευρά της King Milan Square, αλλά στην απέναντι πλευρά μπορείς να παρατηρήσεις την καθημερινότητα και τις συνήθειες των κατοίκων.

Στην μεγάλη οδό Obrenoviceva βρίσκονται τα περισσότερα εμπορικά καταστήματα, καθώς και πολλά cafe. Σας προτείνουμε να κάτσετε και να απολαύσετε ένα καφέ, φρέσκο χυμό ή πρωινό στο Tramvaj. Το εσωτερικό αυτού του μικρού cafe είναι όντως φτιαγμένο όπως ένα τραμ. Να αναφέρω επίσης πως εάν είστε τύπος που αγαπάτε τα ψώνια στα εμπορικά, τότε είστε στην κατάλληλη πόλη. Εδώ μπορείτε να βρείτε πολλά καταστήματα με καλές τιμές για τις αγορές σας.

Επόμενη στάση το Βελιγράδι – Ταξίδι στη πιο συναρπαστική πρωτεύουσα των Βαλκανίων

Εάν συνεχίσεις την βόλτα σου παρακάτω θα δείς ένα μικρό δρόμο, την οδό Kopitareva, ο οποίος είναι γεμάτος με εστιατόρια και bar. Ο μικρός αυτός δρόμος λέγεται και Kazandžijsko sokače, διότι εδώ υπήρχαν πάνω από 13 εργαστήρια που έφτιαχναν καζάνια. Ο δρόμος αυτός μέχρι και την Trg (πλατεία) Republic διατηρεί έναν ανατολίτικο αέρα.

Εμείς επιλέξαμε στο σοκάκι το εστιατόριο Kod Rajka για το δείπνο μας. Όχι ότι θα μας μείνει αξέχαστο το φαγητό εκεί. Αλλά το κρέας ήταν καλής ποιότητας και η ατμόσφαιρα του εστιατόριου πολύ ιδιαίτερη.

Διαβάστε το άρθρο μας : Στάση στο Νόβι Σαντ – Η αγαπημένη πόλη της Σερβίας

Για παραδοσιακό σέρβικο φαγητό επιλέξαμε το Nišlijska Mehana, το οποίο βρίσκεται αρκετά κοντά στο κέντρο. Ήταν δίπλα στο ξενοδοχείο της δεύτερης διανυκτέρευσης που κάναμε στη Νις. Δοκιμάσαμε εκεί πρώτη φορά Valjkani cevapi (σουτζουκάκια βαλκανίων), σούπα με αρνί και σαλάτα shopska, την οποία δε βαριέμαι ποτέ να τρώω όποτε βρίσκομαι στα Βαλκάνια και ας μοιάζει αρκετά με την δική μας χωριάτικη σαλάτα.

Φαγητό στη Σερβία : 10 παραδοσιακά πιάτα που πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσεις

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Nišlijska Mehana (@nislijska_mehana)

Περιμένετε στην σειρά για μία φωτογραφία με τον Stevan Sremac

Βρίσκεται στην αρχή της οδού Kopitareva. Αυτό το μνημείο είναι αφιερωμένο στον Stevan Sremac, έναν διάσημο Σέρβο συγγραφέα και τον φίλο του Kalca, έναν χαρακτήρα από το μυθιστόρημά του “Η γιορτή του Ivko”. Εκτός από το γεγονός ότι το μνημείο είναι το αγαπημένο φωτογραφικό σημείο για τους τουρίστες, παρουσιάζει επίσης την παράδοση των ανθρώπων από το Νις να ζουν τη ζωή τους στο έπακρο.

Εάν σχεδιάζετε και εσείς ένα ταξίδι στη Νις, μπορείτε να βρείτε εδώ όλα τα ξενοδοχεία και τα ενοικιαζόμενα δωμάτια της πόλης.

Λίγοι επισκέπτες γνωρίζουν πως ο σκύλος του Kalca, o Capa που βρίσκεται στην παρέα τους είναι και γουρλής. Πριν φύγεις από αυτό το διάσημο γλυπτό μην ξεχάσεις να χαϊδέψεις το κεφάλι του Capa. Λένε πως φαίρνει τύχη!

King Milan square

Η King Milan square είναι η κεντρική πλατεία της Νις. Γύρω από την πλατεία υπάρχουν κάποια όμορφα κτίρια του 19ου αιώνα, ανάμεικτα με σύγχρονα κτίρια που στεγάζουν τα γραφεία τους μεγάλες εταιρείες. Η πλατεία έχει αλλάξει πολλές φορές μορφή, κυρίως μετά την τουρκοκρατία.

Αρχικά προοριζόταν ως χώρος εμπορίου, στη συνέχεια κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, κατασκευάστηκαν εκεί καταστήματα και τα πρώτα δημόσια κτίρια. Στα τέλη του 19ου αιώνα, τοποθετήθηκαν τουρκικά λιθόστρωτα και το 1903 αφαιρέθηκε η παλιά Κρήνη Χαφίζ Πασά από την Τουρκική περίοδο και τοποθετήθηκε μια νέα. η σημερινή Κρήνη Čair. Το 1937, το σιντριβάνι αφαιρέθηκε και στη θέση του ανεγέρθηκε ένα μνημείο για τους απελευθερωτές της Νίκης.

Η βόλτα στην πλατεία δεν κρατάει πολύ, αλλά σίγουρα θα κάτσεις λίγη ώρα να απολαύσεις την αδιάκοπη κίνηση της. Τριγύρω επικρατεί παντού το στοιχείο του νερού, κάτι που συναντήσαμε σε όλες της πόλεις της Σερβίας, και τα παιδιά το λατρεύουν.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ｅｌｅｎａ ＆ Ｋｏｓｔａｓ (@travelshare.gr)

Οπότε όπως καταλαβαίνεις, εάν αυτό το ταξίδι είναι με παιδί δεν θα ξεκολλήσει εύκολα. Βέβαια για να παρατείνεις λίγο παραπάνω την βόλτα, πριν μπεις στο φρούριο, μπορείς να απολαύσεις ένα χαλαρό περίπατο στο πάρκο Seventh Of July καταμήκος του ποταμού Νισάβα. Όπως και στις όχθες του ποταμού Νισάβα έχει αρκετά μέρη για να κάτσεις για φαγητό ή καφέ.

Μάθετε τα πάντα για την “Σουμπότικα – Η πόλη της Σερβίας που είναι σαν να έχει βγει από παραμύθι”

Φρούριο της Νις

Το πρώτο αξιοθέατο που επισκεφτήκαμε όταν φτάσαμε στη Νις ήταν το φρούριο της. Το οποίο είναι και το γνωστότερο αξιοθέατο της πόλης. Πρόκειται για ένα τεράστιο συγκρότημα φρουρίων, που χτίστηκε από τους Οθωμανούς κατά τον 18ο αιώνα. Αν και οι Οθωμανοί ήταν οι τελευταίοι που ολοκλήρωσαν την κατασκευή του φρουρίου, έχτισαν πάνω από τα προηγούμενα ερείπια ρωμαϊκών, βυζαντινών και μεσαιωνικών φρουρίων.

Σήμερα, το φρούριο είναι ένα από τα καλύτερα διατηρημένα οχυρωματικά έργα στη Σερβία, ακόμη και στα Βαλκάνια.

Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Νισάβα, η κύρια είσοδος είναι η Πύλη του Στάμπολ, αποτίοντας φόρο τιμής στην Κωνσταντινούπολη. Το φρούριο έχει σχήμα πολύγωνου, εκτείνεται σε 22 εκτάρια και κάποτε είχε τέσσερις μεγάλες πύλες και οκτώ προμαχώνες.

Το φρούριο είναι τώρα ένα πάρκο με πολλά αξιοσημείωτα μέρη να δει κανείς. Όπως μια αρχαία συλλογή από επιτύμβιες στήλες, ένα τουρκικό χαμάμ, μικρό τζαμί, ρωμαϊκά ερείπια και πολλά άλλα. Το πάρκο είναι επίσης γεμάτο με καφετέριες, μπαρ και καταστήματα. Επίσης θεωρείται το αγαπημένο σημείο βόλτας για τους ντόπιους κυρίως τους θερμότερους μήνες του χρόνου.

Συχνά υπάρχει και η φιλοξενία πολιτιστικών εκδηλώσεων. Όπως το φεστιβάλ Κινηματογράφου και το φεστιβάλ Τζαζ του Νις (Nisville), το οποίο και πετύχαμε στα μέσα Αυγούστου. Τι πιο όμορφο να κάνεις βόλτες και να ακούς από παντού μία υπέροχη μελωδία Jazz. Κάθε χρόνο, τέτοια εποχή πραγματοποιεί αρκετός κόσμος ένα ταξίδι στη Νις, ο οποίος είναι λάτρης της Jazz μουσικής,

Πύργος κρανίου (Ćele Kula)

Ο Πύργος του Κρανίου ή Ćele Kula, είναι ένα από τα κύρια τουριστικά αξιοθέατα του Νις με 30.000 – 50.000 επισκέπτες ετησίως! Ε, εμείς δεν το επισκεφτήκαμε, λόγω κλειστού χώρου και με νήπιο είναι κάπως δύσκολο. Αλλά, θέλω να πω λίγα λόγια για αυτό το μέρος

Ο Πύργος του Κρανίου ανεγέρθηκε τον Μάιο του 1809. Λίγο αφότου οι Οθωμανοί νίκησαν τους Σέρβους αντάρτες σε μια μάχη που ήταν μέρος ενός μεγαλύτερου κινήματος για την απόκτηση ανεξαρτησίας από την Τουρκική αυτοκρατορία. Υπό τη διοίκηση του Στέβαν Σιντσέλιτς, περίπου 3.000 – 4.000 αντάρτες δέχθηκαν επίθεση από τον στρατό που υπερτερούσε κατά πολύ σε μέγεθος και δύναμη. Γνωρίζοντας ότι ήταν καταδικασμένοι και πως θα αντιμετώπιζαν βασανιστική τιμωρία αν συλληφθούν, ο Σιντσέλιτς ήταν αποφασισμένος να πολεμήσει μέχρι το τέλος.

Οι Οθωμανοί εγκατέλειψαν τελικά τη Νις το 1878. Μετά το 1892, χτίστηκε ένα παρεκκλήσι γύρω από αυτό που απέμεινε από τον πύργο για να τον προστατεύσει από περαιτέρω φθορά. Καθώς τα χρόνια περνούσαν, πολλά από τα κρανία είχαν πέσει από τον πύργο, ενώ άλλα είχαν μεταφερθεί από τις οικογένειες των ανταρτών για σωστές χριστιανικές ταφές. Προς το παρόν, έχουν απομείνει μόλις πάνω από 50 κρανία, συμπεριλαμβανομένου του Sinđelić.

Το 1948, ο Πύργος του Κρανίου ανακηρύχθηκε «Πολιτιστικό Μνημείο Εξαιρετικής Σημασίας». Ως αναγνώριση της γενναιότητας των ανταρτών στο πεδίο της μάχης και της συμβολής τους στην ανεξαρτησία της Σερβίας.

Στρατόπεδο συγκέντρωσης του Ερυθρού Σταυρού

Αυτό το γερμανικό στρατόπεδο συγκέντρωσης χρησιμοποιήθηκε για να φυλακίσει Σέρβους, Ρουμάνους και Εβραίους κατά τον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο. Άνοιξε το 1941, περισσότεροι από 35.000 άνθρωποι κρατήθηκαν εκεί μέχρι να κλείσει το 1944 όταν απελευθερώθηκε από Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους. Περιτριγυρισμένο από συρματοπλέγματα, πύργους φρουράς και άλλα κτίρια, αυτό είναι ένα από τα λίγα πλήρως διατηρημένα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Ευρώπη. Σήμερα, είναι μουσείο και μνημείο.

Τη νύχτα της 12ης Φεβρουαρίου 1942, περισσότεροι από 105 κρατούμενοι διέφυγαν, σηματοδοτώντας την πρώτη επιτυχημένη απόδραση κρατουμένων από ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Έντεκα Γερμανοί στρατιώτες σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της απόδρασης. Oι Ναζί απάντησαν με βάναυσο τρόπο, εκτελώντας περισσότερους από 1.100 αιχμαλώτους όχι μόνο για να εκδικηθούν, αλλά και για να προκαλέσουν τον φόβο στους υπόλοιπους κατοίκους της πόλης.

Το Μνημείο Πάρκο Bubanj 

Στον γυρισμό για Ελλάδα όπως είπα και στην αρχή μείναμε για ακόμη ένα βράδυ στο Νις. Το πρωί πριν αποχαιρετίσουμε τη Σερβία επισκεφτήκαμε το εθνικό πάρκο Μπουμπάνι και πιο συγκεκριμένα το μνημείο που υπάρχει εκεί μέσα. 

Το μνημείο είναι αφιερωμένο σε όλους τους ανθρώπους που εκτελέστηκαν μαζικά σε αυτή τη θέση από τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια του 2ου Π.Π. Βρίσκεται λίγο περισσότερο από δύο χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης. Οι Γερμανοί έφεραν και σκότωσαν περισσότερους από 10.000 ανθρώπους στο λόφο Μπουμπάνι. Μετά τη μεγάλη απόπειρα διαφυγής το 1942, περίπου 100 άνθρωποι πυροβολούνταν και ρίχνονταν σε χαρακώματα κάθε μέρα. Έφτασε ακόμη και σε ένα σημείο όπου 1.400 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε μόλις δύο ημέρες. Καθώς ο πόλεμος τελείωνε, οι Γερμανοί ανάγκασαν Ιταλούς αιχμαλώτους να σκάψουν και να κάψουν τα πτώματα για να καταστρέψουν τα στοιχεία των πράξεών τους.

Μπαίνοντας μέσα, υπάρχει ένα σύντομο μονοπάτι που οδηγεί στα μνημεία του πάρκου. Στο κέντρο του πάρκου, υπάρχει ένα λευκό μαρμάρινο ανάγλυφο μήκους 23 μέτρων που απεικονίζει τις θηριωδίες αυτού που συνέβη. Το ανάγλυφο είναι επίσης εγγεγραμμένο με ένα απόσπασμα από τον Ιβάν Βούκοβιτς που λέει:

 «Από το αίμα των κομμουνιστών και των πατριωτών γεννήθηκαν γροθιές: γροθιές εξέγερσης και προειδοποίησης, γροθιές της επανάστασης, γροθιές ελευθερίας. Πυροβοληθήκαμε, αλλά ποτέ δεν σκοτωθήκαμε, ποτέ δεν υποταχτήκαμε. Συντρίψαμε το σκοτάδι και ανοίξαμε το δρόμο για τον nλιο»

Υπάρχουν επίσης τρεις οβελίσκοι σχεδιασμένοι από τον Κροάτη γλύπτη Ιβάν Σάμπολιτς. Γροθιές σε διάφορα μεγέθη. αντρικές, γυναικείες και παιδικές, που μεγάλωσαν σε πείσμα των καταπιεστών τους και συμβολίζουν επίσης ότι ολόκληρες οικογένειες εκτελέστηκαν εδώ.

Αξίζει η επίσκεψη στο εθνικό πάρκο για να δεις τους 3 οβελισκους αν σε αγγίζει ο συμβολισμός τους. Το πάρκο σαν χώρος δυστυχώς δεν είναι περιποιημένος. Έχει αρκετά απορρίμματα πεταμένα εκτός κάδων, αποτσιγαρα και καπάκια μπύρας, η σπασμένα γυαλιά στους χώρους που υπάρχουν κιόσκια. Δεν είναι τόσο ασφαλές για ένα μικρό παιδί.

Θα μπορούσε να διαμορφωθεί πολύ καλύτερα για περιπάτους. Βέβαια μπορεί να ήταν σε αυτή την κατάσταση λόγω κάποιου πολιτιστικού γεγονότος που συνέβη τις προηγούμενες ημέρες. Πάντως, μπορούμε να πούμε ότι ο Δημήτρης είχε την χαρά να συναντήσει ένα σκιουράκι και μία χελώνα

Αντίο Νις

Και κάπου εδώ, η πρώτη στάση με το ταξίδι στη Νις τελειώνει. Κάθε πόλη που επισκεφτήκαμε ήταν διαφορετική. Η Νις μου προσέφερε τον Βαλκανικό αέρα που μου είχε λείψει τα τελευταία χρόνια. Μου προσέφερε χαλαρές, αλλά και ξέγνοιαστες μουσικές στιγμές. Η επόμενη μας στάση ήταν το μοναδικό Βελιγράδι. Η πρωτεύουσα της Σερβίας και η πόλη-βασίλισσα των Βαλκανίων.

Δείτε το βίντεο από το ταξίδι στη Νις.

Όσοι μας παρακολουθείτε έχετε καταλάβει ότι λατρεύουμε τις οικογενειακές αποδράσεις στη φύση. Είτε αυτές είναι απλές κοντινές εξορμήσεις, είτε είναι πεζοπορίες με το παιδί. Τις αγαπάμε και εμείς οι ίδιοι πολύ και θέλουμε πολύ να του προσφέρουμε από μικρή ηλικία τέτοια ερεθίσματα.

Έτσι, πως να πούμε όχι στην εμπειρία του treehouse Greece και να μην δοκιμάσουμε πως έιναι να κάνεις διακοπές σε δεντρόσπιτο. Το Δεντρόσπιτο “Treehouse Greece” βρίσκεται στην περιοχή της Αμαλιάδας στο νόμο Ηλείας στη Πελοπόννησο. Και γράφοντας με το ένα χέρι στη καρδιά αυτή τη στιγμή, το να μένεις σε ένα αληθινό δέντροσπιτο, ψηλά στα 5 μέτρα πάνω από την γη, είναι μια απίστευτη εμπειρία και αξίζει να το δοκιμάσεις.

Μέχρι τις 26 Μαίου θα τρέχει Giveaway στο instagram του travelshare.gr. Πάρτε μέρος τώρα – “Διαγωνισμός – Κέρδισε δύο διανυκτερεύσεις σε δεντρόσπιτο για 7 άτομα“

Συνδύασαμε λοιπόν ένα τριήμερο σε μια όμορφη περιοχή της Πελοποννήσου, χαλαρώσαμε αρκετά, περιτριγυρισμένοι από ένα ήσυχο φυσικό τοπίο και απολαύσαμε φανταστικές αμμώδης παραλίες με καθαρα καταγάλανα νερά.ζ

Πως είναι αλήθεια οι Διακοπές σε Δεντρόσπιτο;

Η διαμονή σε ένα δέντροσπιτο, παρόλο που είχα τον φόβο ότι μπορεί να ταλαιπωρηθουμε, ήταν πολύ άνετη και ξεκούραστη. Το δέντροσπιτο μας ξάφνιασε ευχάριστα γιατί ήταν ευρύχωρο, καθαρό (μία σκέψη την έχω ακόμη πως μπορούν να το καθαρίζουν τόσο καλά), πολύ δροσερό και εξοπλισμένο κατάλληλα με τα απαραίτητα για μια άνετη διαμονή. Το κρεβάτι ήταν πολύ άνετο. υπήρχε ψυγείο το οποίο ήταν εφοδιασμένο για την προετοιμασία πρωινού και για να ετοιμάζουμε μικρά snacks.

Το δεντρόσπιτο που μείναμε εμείς (συνολικά είναι τρία), είναι χτισμένο γύρω από το κορμό του δέντρου. Βέβαια με πολύ μικρό παιδί σαν το Δημήτρη που είναι νήπιο θέλει περισσότερο προσοχή και επίβλεψη. Όπως για παράδειγμα το ανεβοκατέβασμα της εξωτερικής σκάλας.

Πάτησε τώρα εδώ για να κλείσεις απευθείας διαμονή σε ένα από τα δεντρόσπιτα

Ο μικρός αγάπησε πολύ το δέντροσπιτο και φυσικά τον άπλετο ελεύθερο χρόνο που είχε να παίζει με τα παιχνίδια του στα χωματα όση ώρα ήθελε, μιας και δεν υπήρχε θέμα ζέστης κάτω από τα δέντρα, ενώ εμείς χαλαρωναμε στον διαμορφωμένο χώρο της “αυλής” παρακολουθωντας πάντα τον Δημήτρη μην κάνει κάποια σκανδαλιά.

Με τι να εφοδιαστείς στις διακοπές σε δεντρόσπιτο;

Φυσικά, επειδή το δεντρόσπιτο βρίσκεται μέσα στη καρδιά της φύσης μέσα σέ ενα μεγάλο κτήμα θα πρέπει να έχετε εξοπλιστεί με όλα τα απαραίτητα για εσάς και κυρίως για το παιδί. όπως εντομοαπωθητική κρέμα, και αλοιφή για τα τσιμπήματα. Γιατί πολύ λογικό στη φύση είμαστε και τα έντομα είναι σαφώς περισσότερα.

Όπως καλό θα είναι να έχετε φροντίσει να ετοιμάσετε από το σπίτι ένα μικρό φαρμακείο (αχρείαστο να είναι), για τυχόν μικροατυχήματα που μπορεί να συμβούν σε κάθε ταξίδι με ένα μικρό παιδί. Ακόμη θα πρέπει να έχετε πάρει μαζί σας ζακέτα γιατί το βράδυ έχει αρκετή ψύχρα.

Τι να δεις στην περιοχή της Αμαλιάδας

Οπως ανέφερα και πιο πάνω το δέντροσπιτο βρίσκεται λίγο πιο έξω από την μικρή πόλη της Αμαλιάδας. Η τοποθεσία είναι κατάλληλη για όσους αποζητούν ηρεμία και ιδιωτικότητα.

Οι δραστηριότητες που μπορείς να κάνεις στη περιοχή είναι αρκετές αναλόγως το πρόγραμμα που θέλεις να ακολουθήσεις. Χαλαρό ή πιο απαιτητικό. Εμείς δεν σας κρύβουμε πως επιλέξαμε το χαλαρό, μιας και ένα τέτοιο δέντροσπιτο, μας ήταν πολύ δύσκολο να το αποχωρηστουμε. Έτσι οι βόλτες μας περιορίστηκαν σε ότι προσφέρει η γύρω περιοχή. Τις προτάσεις μας για κοντινές δραστηριότητες μας θα τις διαβάσετε παρακάτω.

Παραλία Κουρούτας

Η παραλία της Κουρούτας είναι γνωστή για την αμμώδη παραλία, τα γαλαζοπράσινα νερά της και για το όμορφο ηλιοβασίλεμα της. Η παραλία καταμήκος έχει αρκετά beach bars, ταβέρνες, και φυσικά άπλετο χώρο για να απολαύσεις την ηρεμία και τη χρυσή αμμουδιά.

Παραλία Μαραθιάς

Η παραλία Μαραθιάς είναι η συνέχεια της παραλίας της Κουρούτας. Επίσης μία παραλία με ψιλή άμμο και γαλαζοπράσινα νερά. Αποτελεί και αυτή μέρος της παραλίας μήκους δεκάδων χιλιομέτρων. Η οποία ξεκινά από τη Στροφιλιά στα σύνορα Αχαΐα με την Ηλεία και φτάνει έως την Κυπαρισσία της Μεσσηνίας. Εάν αγαπάς το πράσινο θα σε μαγέψει το τοπίος της με το υπέροχο πευκόδασος, το οποίο φτάνει μέχρι την αμμουδιά.

Αρχαία Ήλιδα

Το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ήλιδας δεσπόζει πλέον επιβλητικά στους πρόποδες της αρχαίας ακρόπολης με θέα ολόκληρο τον αρχαιολογικό χώρο. Οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να θαυμάσουν εκθέματα, που για αρκετά χρόνια, δεν ήταν προσιτά στο κοινό. Περιλαμβάνει ευρήματα που χρονολογούνται από την Πρωτοελλαδική έως τη Ρωμαϊκή εποχή. Εκτίθενται αγγεία, αγάλματα, γλυπτά, επιτύμβιες στήλες, ειδώλια, χάλκινα σκεύη, όπλα, νομίσματα και άλλα μικροαντικείμενα.

Όπως βλέπετε έχει αρκετά πράγματα να δεις και να κάνεις για ένα τριήμερο στη γύρω περιοχή. αν δεν έχεις ήδη αποφασίσει βέβαια να περάσεις όλο το χρόνο σου στη παραλία.

Μία στάση πριν την επιστροφή στην Αθήνα

Λόγω της απόστασης και της κούρασης του Δημήτρη, σκεφτήκαμε πως μια καλή ιδέα είναι να σπάσουμε την διαδρομη στη μέση και να κοιμηθεί λίγο ο Δημήτρης στο δρόμο για να είναι πιο ξεκούραστος. Έτσι όταν ξύπνησε βρισκόμαστα ήδη παραλιακά στο νομό Αχαίας και σταματήσαμε για φαγητό στα Σελιανίτικα. Επιλέξαμε μια ταβέρνα πάνω στο κύμα για φαγητό και για να κάνουμε και το απογευματινό μας μπάνιο στην ομώνυμη παραλία.

Τα νερά ήταν πεντακάθαρα με χοντρό βότσαλο και ήταν ήσυχα, μιας και δεν είχε πολύ κόσμο, Υπάρχει οργάνωση στη παραλία, αλλά θα βρείτε και μπόλικη σκιά κάτω από τα αρμυρίκια. Πήραμε τον δρόμο της επιστροφής γεμάτοι από νέες αναμνήσεις και πολύ χαρά καθώς μία ακόμη εκδρομή στέφθηκε με επιτυχία για την μικρή μας οικογένεια.

Διαμονή σε δεντρόσπιτο στην Αμαλιάδα – YouTube Video

Δεν λέω πως θέλω να είμαστε μόνο εμείς και κανένας άλλος. Το αντίθετο μάλιστα. Χαίρομαι πολύ όταν βλέπουμε και άλλο κόσμο που κάνει πεζοπορία. Παρέες διαφόρων ηλικιών, γονείς με τα παιδάκια… Κάποιοι έκαναν και Mountain bike. Και όλοι τους με τον καλό τους λόγο όταν τους συναντάς. Σε καλημεριζουν με όλη τους την καρδιά γιατί εκείνη την ώρα δεν είστε κατι αδιάφορο για αυτούς. Είστε συνένοχοι στην ίδια απόλαυση. Την απόλαυση της πεζοπορίας κοντά στην ηρεμία και την ομορφιά της φύσης. 

Σε αυτό το άρθρο γράφω για μια τέτοια εμπειρία που είχαμε πρόσφατα, αυτή της πεζοπορίας με παιδί στον καταρράκτη Ραπεντώσας. Ο καταρράκτης της ραπεντωσας ανήκει στον δήμο Διονύσου αλλά, βρίσκεται στις παρυφές της Πεντέλης.

Εάν σας αρέσουν αυτού του είδους οι δραστηριότητες διαβάστε το άρθρο μας Πεζοπορία στην Πάρνηθα με παιδί & βόλτα με το τελεφερίκ

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ｅｌｅｎａ ＆ Ｋｏｓｔａｓ (@travelshare.gr)

Το ρέμα της Ραπεντώσας που φτάνει στον κατταρράκτη, ξεκινάει από εγκαταλελειμμένο λατομείο μαρμάρου, ψηλά στη βόρεια πλαγιά της Πεντέλης. Και ακολουθώντας τη βορειοανατολική κατεύθυνση περνάει χαμηλότερα από τη Ραπεντώσα και το ενεργό λατομείο των Μαρμάρων Διονύσου, για να καταλήξει στο φράγμα Ραπεντώσας, όπου και διακόπτεται η ροή του. Εκεί, καταλήγουν και τα ρέματα της Βαθιάς Χούνης και της Ντάρδιζας.

Η διαδρομή μας για τον καταρράκτη

Εμεις επιλέξαμε την πιο εύκολη διαδρομή για να φτάσουμε στον καταρράκτη της Ραπεντώσας. Μιας και ο Κώστας κουβαλάει τον Δημήτρη στον σακίδιο πλάτης, είπαμε να μην τον ταλαιπωρήσουμε πολύ. Φτάνουμε λοιπόν στην κοιλάδα της Ντάρδιζας και αφήνουμε εκεί το αμάξι μας. Πιο συγκεκριμμένα στην οδό Σκαρπας όπως θα δείτε και στο Google maps και από εκεί ξεκινάμε την πεζοπορία κατηφοριζοντας το βουνό. Η διαδρομή για τον καταρράκτη από εκείνο το σημείο είναι 4χλμ και είναι πιο ξεκούραστη, διότι στην επιστροφή η ανηφόρα δεν είναι ιδιαίτερα κουραστική

Παρόλο που αυτή η πλευρά του βουνού είναι κατάφυτη με έλατα, εάν η μέρα είναι ηλιόλουστη ή αν έχει έστω και λίγη ζεστή, θα χρειαστεί να είστε κάπως προετοιμασμένοι. Και αυτό γιατί δεν έχει σκιά παρά μόνο σε κάποια σημεία, οπότε θα έχετε συντροφιά τον ήλιο συνέχεια. Βέβαια, εμάς μας αποζημίωσε η θέα στο πεντελικό όρος η οποία είναι πραγματικά απίστευτη. Ειδικά τις πρωινές ώρες που τα σύννεφα είναι ακόμη χαμηλά και αγκαλιάζουν το βουνό… Ε, δεν γίνεται να μην σε μαγέψει έστω και λίγο ένα τέτοιο τοπίο.

Όταν πήραμε την στροφή για την τελευταία κατηφόρα για να φτάσουμε στο ρέμα της Ραπεντωσας, από εκείνο το ψηλό σημείο βλέπουμε και το ομώνυμο φράγμα της. Εάν έχει και νερό το θέαμα σίγουρα είναι πολύ ωραιότερο.

Αυτή η εκδρομή είναι ιδανική με παιδιά. Εάν θέλετε λιγάκι έμπνευση παραπάνω διαβάστε την στήλη μας “Οικογένεια”.

Δυστυχώς, με το που φτάσαμε στο καταρράκτη Ραπεντώσας, είδαμε παρκαρισμένα δεκάδες αυτοκίνητα, και το χαμόγελο χάθηκε αμέσως από το πρόσωπο μου. Κόσμος παντού! Στο ρέμα στα μονοπάτια που οδηγούσαν στον καταρράκτη… Καφέδες, σάντουιτς, μοντέλα του Instagram… Και έτσι, αυτό το υπέροχο μέρος έχασε ξαφνικά την μαγεία του. Δεν μπορούσαμε να απολαύσουμε αυτό το μοναδικό τοπίο στην Αττική όπως του αξίζει. 

Ο Καταρράκτης της Ραπεντώσας

Μετά το πρώτο σοκ αφήσαμε στην άκρη, όσο μπορούσαμε βέβαια, την απογοήτευση μας και ακολουθήσαμε την αντίθετη φορά του ρέματος για να κάνουμε την πρώτη στάση σε έναν μικρό καταρράκτη που σχηματίζει μια χαριτωμένη λιμνούλα. Γενικά στο σημείο αυτό αλλάζει η πανίδα σε σχέση με την διαδρομη μας. Πλατάνια, δρυς και καλαμιές κυριαρχούν περισσότερο εδώ πέρα. 

Όμως το μονοπάτι που οδηγεί στον καταρράκτη Ραπεντώσας είναι αρκετά στενό. Θέλει λίγη προσοχή και φυσικά αθλητικά παπούτσια, γιατί υπάρχουν σημεία που γλιστράει αρκετά. Φτάνοντας θα δείτε τον εντυπωσιακό καταρράκτη ύψους δέκα μέτρων. Το νερό που τρέχει σχηματίζει μία μικρή λιμνούλα, που για να την διασχίσεις θα χρειαστεί να βγάλεις παπούτσια. Το νερό πάντως φαίνεται αρκετά καθαρό.

Υπαρχει και ένα μικρό μονοπάτι που μπορείς να απολαύσεις τον καταρράκτη από ψηλά, αλλά να χαρείς και την μοναξιά σου, μιας και αυτό σημείο δεν το προτιμά ο επισκέπτης. Εμείς τα βρήκαμε αρκετά σκούρα διότι περίμενε ο κόσμος στην ουρά, έτσι που δεν είχε μέρος για να σταθούμε.

Το αποτέλεσμα ήταν πως επιλέξαμε να αφήσουμε τα πράγματα μας σε ένα ελεύθερο σημείο στην όχθη δίπλα στο ρέμα πριν από τον καταρράκτη για να τσιμπήσουμε κάτι. Και φυσικά να ξεμουδιασει λίγο ο Δημήτρης και να επιδοθεί στο αγαπημένο του παιχνίδι. Το οποίο δεν είναι άλλο από το να πετάει πέτρες στο νερό. Και αυτό ήταν το θετικότερο για εμένα. Ο Δημήτρης απόλαυσε παιχνίδι και δεν ήθελε να φύγουμε με τίποτα. 

Εμεις από την άλλη, απολαύσαμε περισσότερο τα 4 χλμ της επιστροφής στο σημείο που πάρκαραμε το αυτοκίνητο μας, τα οποία μπορεί να ήταν πιο κουραστικά λόγω της ζέστης του μεσημεριού, αλλά ήταν και πολύ αναζωγονητικά μετά από μία τοσο όμορφη μέρα στη φύση. 

Δείτε το βίντεο για τον καταρράκτη της Ραπεντώσας στο Youtube

Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε τη διαδρομή μας προς τον καταρράκτη της Ραπεντώσας. Δείτε πως μπορείτε να φτάσετε μέχρι εκεί αλλά και τι μπορείτε να κάνετε σε ακόμα ένα πολύ όμορφο μέρος πολύ κοντά στην αΑθήνα.

Αν σας αρέσει το βίντεο, αφήστε ένα Like. Θα χαρούμε πολύ να έρθετε στην παρέα του travelshare στα ταξίδια και τις εξορμήσεις μας! Κάντε subscribe και ενεργοποιείστε το καμπανάκι για να μην χάνετε τα βίντεο που ανεβάζουμε!

Εμείς αγαπάμε πολύ να κάνουμε βόλτες στην φύση και η πεζοπορία στην Πάρνηθα ήταν μέσα στις συνήθειες μας και πριν γίνουμε γονείς. Πρώτη φορά όμως αποφασίσουμε να το δοκιμάσουμε με τον Δημήτρη φέτος δύο μήνες πριν κλείσει τα 2 του χρόνια. Ειδικά τώρα με την γνωστή πανδημία να μας απαγορεύει επίσκεψη σε κλειστούς χώρους, η βόλτα στη φύση είναι η καλύτερη λύση.

Η διαδρομή μας λοιπόν ήταν εύκολη. Πήραμε το τελεφερίκ για το καζίνο της Πάρνηθας και από εκεί θα ακολουθήσουμε το μονοπάτι για το καταφύγιο. Αυτή η περιοχή του Εθνικού Δρυμού της Πάρνηθας λέγεται Μαυροβούνι. Από εκεί είναι σαφώς μικρότερη η διαδρομή.

Η άλλη επιλογή είναι να μην πάρετε τελεφερίκ και να ξεκινήσετε από Θρακομακεδόνες, από όπου η διαδρομή είναι επιπλέον δύο ώρες. Αλλά με τον Δημήτρη στο σακίδιο πλάτης θα ήταν πιο κουραστικό για εμάς.

Εύκολες & Δύσκολες διαδρομές για πεζοπορία στην Πάρνηθα με παιδί.

Η διαδρομή μας λοιπόν όπως είπαμε παραπάνω ξεκινάει από το τελεφερίκ και το μονοπάτι είναι αρκετά στρωτό το πρώτο μισάωρο. Στα 15′ πεζοπορίας λοιπόν συναντάμε δύο ταμπέλες οι οποίες δείχνουν ποια μονοπάτια πρέπει να ακολουθήσουμε για τα δύο καταφύγια. Ο δικός μας προορισμός είναι το Καταφύγιο Μπάφι το οποίο είναι πιο κοντά (Περίπου 40 λεπτά από τις πινακίδες). Για το Καταφύγιο Φλαμπούρι η διαδρομή είναι μία ώρα επιπλέον από το σημείο της ταμπέλας. Εάν δεν έχετε πρόβλημα και έχετε χρόνο θα προτείναμε την διαδρομή για Φλαμπούρι. Είναι ωραιότερη, και λόγω της πυκνότερης βλάστησης, αλλά και του λιγότερου κόσμου.

Εμείς επειδή θα κάνουμε μονομιάς το πήγαινε-έλα, χωρίς να έχουμε στο πρόγραμμα να κάνουμε κάποια μεγάλη στάση επιλέγουμε το πολυσύχναστο, όπως διαπιστώσαμε, καταφύγιο Μπάφι.

Πάντως, εάν σας αρέσει η πεζοπορία επιχειρήστε την με τα παιδιά σας. Και ας είναι μικρά. Έναν μάρσιππο πλάτης χρειάζεστε μόνο για να είναι άνετα το παιδί. Αν εξαιρέσεις την κούραση του κουβαλήματος, ο Δημήτρης είναι σε όλη την διαδρομή πολύ ήσυχος. Παρατηρεί τα πάντα γύρω του, μιλάει με ενθουσιασμό, τρώει ήσυχα στο σακίδιο του και όταν κουράζεται ρίχνει και τον υπνάκο του. Και αν σταθείτε τυχεροί θα δείτε και ελάφια.

Πίσω στην πεζοπορία μας τώρα. Δυστυχώς το μεγαλύτερο κομμάτι στη θέση Μαυροβούνι δεν έχει βλάστηση εξαιτίας της μεγάλης πυρκαγιάς το 2007. Υπάρχουν μόνο βάτα σε μεγάλο κομμάτι και είναι κάπως κουραστικό είτε σε μία αρκετά ζεστή, είτε σε μία πολύ κρύα μέρα.

Διάβασε επίσης:
Πεζοπορία στον καταρράκτη Ραπεντώσας με παιδί

Ένα τέταρτο όμως, πριν φτάσουμε στο καταφύγιο Μπάφι, το σκηνικό αλλάζει. Τα βάτα δίνουν την σειρά τους σε πανύψηλα πεύκα και έλατα. Μαζί με αυτά όμως το μονοπάτι γίνεται πιο βραχώδες και ανηφορικό. Αλλά δεν μας πειράζει καθόλου αυτό, γιατί μόλις γυρίσεις το κεφάλι σου η θέα είναι πραγματικά απίστευτη από εκεί. Βλέπουμε μάλιστα και το καζίνο, από όπου ξεκινήσαμε.

Διάβασε επίσης:
Πεζοπορία στον καταρράκτη Ραπεντώσας με παιδί

Εκτός βέβαια από την θέα, και το μονοπάτι είναι πολύ ωραιότερο γιατί το σκεπάζουν τα δέντρα και είτε είναι πιο δροσερά εάν κάνει ζέστη, είτε δεν κρυώνεις πολύ γιατί κόβει πολύ ο αέρας. Και έτσι η πεζοπορία είναι πιο ευχάριστη. Κρίμα, που αυτό το κομμάτι της διαδρομής διαρκεί μόνο 10′.

Υπάρχουν και δυσάρεστες εκπλήξεις.

Φτάνουμε λοιπόν στο Καταφύγιο Μπάφι και δυστυχώς η εικόνα που αντικρίζουμε δεν είναι η καλύτερη, καθώς γίνεται πραγματικά ο κακός χαμός από κόσμο που ήρθε για πιεί καφέ ή να φάει. Και δυστυχώς ούτε πεζοπόροι ήταν, ούτε ήρθαν με το αυτοκίνητο τους για να κάνουν βόλτα στα τριγύρω μονοπάτια. Απλά ήρθαν για τον καφέ τους.

Οπότε όσοι ήρθαμε με τα πόδια, δεν βρήκαμε μέρος για να ξεκουραστούμε λίγο, ή να πιούμε κάτι, διότι η αναμονή ήταν τουλάχιστον 30-45 λεπτά όπως μας είπαν. Απλά κάναμε μία στάση για μερικά λεπτά να πάρουμε ανάσες και πήραμε τον δρόμο του γυρισμού. Νομίζω πως άλλος πρέπει να είναι ο ρόλος ενός καταφύγιου και δυστυχώς τα ορειβατικά καταφύγια στην Αθήνα έχουν γίνει μόδα!

Οπότε η συμβουλή μας είναι, εάν θέλετε να κάνετε πεζοπορία στην Πάρνηθα να προτιμήσετε το Σάββατο (είναι πιο χαλαρά μάθαμε) και να έχετε μαζί δικές σας προμήθειες σε περίπτωση που πεινάτε. Σε αυτό ήμασταν τυχεροί.

Δείτε το βίντεο στο κανάλι μας από τη πεζοπορία στην Πάρνηθα