Η Cunda βρίσκεται στην περιοχή Ayvalik του Balikesir.

Γνωστότερα όμως έιναι με το όνομα Cunda (Τσούντα) island, όπως θα ακούτε να τα αποκαλούν ντόπιοι και επισκέπτες. Άλλωστε είναι ένας πολύ δημοφιλής και αγαπητός καλοκαιρινός προορισμός που τον επισκέπτονται πολλοί ταξιδιώτες από όλο το κόσμο κάθε χρόνο.

Από πόσα νησιά αποτελούνται τα Μοσχονήσια;

Τα Μοσχονήσια, τα οποία συνδέονται με την περιοχή Αιβαλί, αποτελούνται από ένα σύμπλεγμα 26 νησιών, με το νησί Cunda να είναι το μεγαλύτερο και το μοναδικό που διαθέτει αναπτυγμένες υποδομές. Επίσης είναι το τέταρτο μεγαλύτερο νησί της Τουρκίας.

Πως να πας; Τι συνάλλαγμα θα χρησιμοποιήσεις; Τι θα φας; Αυτά και άλλα τόσα θα τα βρείς στο άρθρο μας – Αϊβαλί και Μοσχονήσια: Πληροφορίες & tips για το ταξίδι σας

Η σύνδεση του νησιού Cunda με το Αιβαλί γίνεται οδικώς από δύο μεγάλες γέφυρες. Η πρώτη γέφυρα του Βοσπόρου, που συνδέει τη Cunda με το νησί Dolap κατασκευάστηκε το 1964. Μπορείς βέβαια να προσεγγίσεις την Cunda και με πλοίο, το οποίο αναχωρεί από το Αιβαλί κάθε μία ώρα.

Για να εξερευνήσεις την Cunda μία μέρα σου είναι αρκετή. Όμως αν θες να μεταβείς και στα γύρω νησιά ή να επισκεφτείς το εθνικό πάρκο, τότε σίγουρα θα χρειαστείς περισσότερες ημέρες.

Έχει Ζωή στα Μοσχονήσια;

Έχει και παρά έχει μάλιστα. Η Cunda έιναι γεμάτη με μοντέρνα cafe, με φοβερά brunch και εστιατόρια για κάθε γούστο. Από μοντέρνα μέχρι παραδοσιακά. Έχει πολύ προσεγμένα cocktail και wine bars, τα οποία το βράδυ σφύζουν από ζωή. Οπότε είμαστε σίγουροι, πως δεν θα σε απογοητεύσει η Cunda αν επιλέξεις να περάσεις εκεί μερικά βράδια.

Βόλτα στη Μαρίνα της Cunda

Φτάνοντας στο νησί, θα βρείς τον παραλιακό πεζόδρομο που είναι γεμάτος με εστιατόρια. Γενικά, να έχεις στο μυαλό σου ότι στη Cunda με λίγο προσοχή στις επιλογές σου, θα φας καλά και πολύ οικονομικά. Ο παραλιακός δρόμος είναι γεμάτος με εστιατόρια θαλασσινών, με παγωτατζίδικα και καταστήματα με σουβενίρ.

Όμως πριν ανηφορίσουμε προς την ενδοχώρα και τον κύριο εμπορικό δρόμο, θα συναντήσουμε το σήμα κατατεθέν του παραλιακού δρόμου. Το “Cunda Merkez”, το οποίο είναι παντού στολισμένο με τα “Μάτια του Διαβόλου”, για να προστατεύουν από κακό μάτι.

Διαβάστε επίσης:
Φαγητό στη Κωνσταντινούπολη: 10 λαχταριστές προτάσεις

Περιήγηση στον Ελληνικό οικισμό της Cunda

Κάποτε η Cunda κατοικούνταν σχεδόν αποκλειστικά από Έλληνες (4471 κάτοικοι), με ένα μόνο μικρό ποσοστό μουσουλμάνων (85 κάτοικοι). Έπειτα από τον διωγμό των Ελλήνων και μετά από έναν αιώνα η Cunda σήμερα μετράει 3321 μόνιμους κάτοικους. Η χώρα της Cunda διατηρεί μέχρι και σήμερα τα κτίρια με την παραδοσιακή ελληνική αρχιτεκτονική, με ένα μείγμα νέων οικημάτων, τα οποία είναι βαμμένα με ζωηρά χρώματα.

Έχουν αναστηλωθεί και διατηρηθεί συνολικά 551 κτίρια της Ελληνικής κοινότητας.

Με τη σημερινή εικόνα, μπορούμε να πούμε ένα μεγάλο μπράβο που τα Μοσχονήσια έχου σήμερα αυτή την εικόνα. Η Χώρα της Cunda είναι καθαρή, όλα τα κτίρια κρατούν το παραδοσιακό τους στοιχείο και τα καινούργια έχουν φροντίσει να είναι σε πλήρη αρμονία με το παλιό.

Με αποτέλεσμα να θυμίζει λίγο Χώρα από Ελληνικό νησί, λίγο μία πόλη κάποιου μακρινού εξωτικού προορισμού, και όλα αυτά μαζί ανακατεμένα με τα γνώριμα και αγαπημένα αρώματα της ανατολής.

Εκκλησία Ταξιαρχών ή Μουσείο Rahmi M. Koç

Ακριβώς όπως και το Αιβαλί, τα Μοσχονήσια έχουν και αυτά την δική τους ελληνορθόδοξη εκκλησία, η οποία είναι επίσης αφιερωμένη στον Ταξιάρχη. Η εκκλησία έχει συντηρηθεί και έχει μετατραπεί σε ένα είδος λαογραφικού μουσείο, με αντικείμενα-αντίκες που έχουν συγκεντρωθεί από διάφορα μέρη του κόσμου. Η είσοδος για το μουσείο κοστίζει 20 τουρκικές λίρες.

Ταξιάρχες, ένας όρος που αναφέρεται στους αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ.

Τα αντικείμενα που έχουν εκθέσει στο εσωτερικό του ναού είναι κυρίως από τις αρχές του 20ού αιώνα. Αυτοκίνητα αντίκες, παλιές φωτογραφικές μηχανές, παιχνίδια, ρολόγια, κοσμήματα και μία παλιά στολή κατάδυσης από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

Η εκκλησία χρονολογείται από το 1873. Το 1927, η εκκλησία μετατράπηκε σε τζαμί. Και καθώς οποιαδήποτε καλλιτεχνική αναπαράσταση ανθρώπων ή θεοτήτων απαγορεύεται στο Ισλάμ, θα παρατηρήσεις πως σε όλες τις εικόνες των αγίων έχουν “σβηστεί” διάφορα χαρακτηριστικά από τα πρόσωπα τους. Ο ναός υπέστη σοβαρές ζημιές σε ένα μεγάλο σεισμό το 1944 και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε.

Επί δεκαετίες αυτός ο πανέμορφος ναός ήταν αφημένος στην τύχη του να ρημάζει από το χρόνο και τις φυσικές καταστροφές. Μέχρι το 2011, όταν το κτίριο μεταβιβάστηκε στο Ίδρυμα Rahmi M. Koç. Ο Rahmi Mustafa Koç, είναι ένας από τους πλουσιότερους επιχειρηματίες της Τουρκίας. Μετά από μια επίσκεψη στο Μουσείο Henry Ford στις ΗΠΑ, εμπνεύστηκε να δημιουργήσει παρόμοια μουσεία σε όλη την Τουρκία χρησιμοποιώντας την τεράστια συλλογή του από διάφορα συλλεκτικά αντικείμενα.

Μπες εδώ και κλείσε ένα από τα καταλύματα στα Μοσχονήσια, και εξερεύνησε ένα μεγαλο κομμάτι από τα Τουρκικά παράλια.

Η ανακαίνιση έγινε με σεβασμό στην παλιά αίγλη του ναού, χωρίς καμία αμφιβολία έγινε εξαιρετική δουλειά. Ωστόσο ο συνωστιμός όλων αυτών των αντικειμενων “κρύβει” την χάρη και την υπέροχη αρχιτεκτονική του ναού, που από μόνο του αυτό το κτίριο φτάνει να προσελκύσει επισκέπτες. Και θα ήταν ωραιότερο, εάν αυτή η συλλογή μεταφερθεί σε κάποιο άλλο διατηρητέο κτίριο.

Λόφος των ερωτευμένων

Στη συνέχεια, μπορείς να ανηφορίσεις προς τον “λόφο των ερωτευμένων”. Πλησιάζοντας στο λόφο, θα συναντήσεις την ερειπωμένη εκκλησία Panaya Kilisesi, η οποία χρονολογείται από τον 19ο αιώνα.

Διάβασε εδώ και άλλα ταξιδιωτικά μας άρθρα για Τουρκία.

Στην κορυφή του λόφου υπάρχει ένας παλιός πέτρινος ανεμόμυλος ώστε να απολαύσεις τη θέα και ένα παλιό μοναστήρι το οποίο σήμερα έχει αποκατασταθεί με τη βοήθεια του Rahmi M. Koç και μετονομαστεί στη Βιβλιοθήκη Sevim και Necdet Kent.

Αϊβαλί και Μοσχονήσια: Εκδρομή στα παράλια της Μικράς Ασίας

Δες το βίντεό μας από τη μονοήμερη εκδρομή που κάναμε στο Αϊβαλι και τα Μοσχονήσια και ταξίδεψε μαζί μας.

ΓΙΝΕ SUBSCRIBER ΣΤΟ TRAVELSHARE : https://bit.ly/30nyE0d

Πως φτάσαμε στη Κωνσταντινούπολη

Φτάσαμε οδικώς μέχρι την Ξάνθη, αργά το απόγευμα. Απο εκεί θα πέρναμε ένα απο τα λεωφορεία της εταιρείας Metro turizm (δρομολόγια έχει συχνά και απο Θεσ/νίκη) για Κωνσταντινούπολη . Απο Ξάνθη εκτελούνται δρομολόγια απο το πρωί μέχρι τις 00:30π.μ. Προτιμήσαμε να βγούμε για μια χαλαρή μπύρα στη παλιά πόλη της Ξάνθης και να ταξιδέψουμε βράδυ για την Κωνσταντινούπολη (κλείσαμε εισιτήρια για το δρομολόγιο των 22:00), ώστε να φτάσουμε στη Πόλη στις 6 το πρωί.

Η εταιρεία αρκετά καλή, οικονομική, προσφέρει μπουφέ και έχει σε κάθε θέση TV και ακουστικά (αν δε κοιμάστε εύκολα καλού κακού έχετε ένα USB με καμία ταινία, γιατί η τηλεόραση στο λεωφορείο έχει μόνο τούρκικο πρόγραμμα). Ένα μεγάλο συν, είναι πως μόλις φτάσεις στον τεράστιο τερματικό σταθμό των λεωφορείων, υπάρχουν βανάκια που σε μεταφέρουν δωρεάν σε διάφορες περιοχές στο κέντρο της πόλης. Εμείς σταματήσαμε στη περιοχή Aksaray, γιατί μας είπαν πως θα βρούμε φθηνότερο συνάλλαγμα. Απο εκεί περνούν πολλά τραμ που θα σας αφήσουν έπειτα σε άλλα κεντρικότερα σημεία.

Στα σύνορα τι γίνεται;

Τα Τουρκικά σύνορα έχουν 4 φάσεις. Στη πρώτη περάσαμε χωρίς κανένα έλεγχο, στη δεύτερη μας έγινε έλεγχος σε ταυτότητες και διαβατήρια. Επίσης σε κάποια απο τις τελευταίες στάσεις (δε θυμάμαι καλά σε πια), μα έδωσαν ένα χαρτί (σαν Visa;), το οποίο επρεπε να το κρατήσουμε. Η αλήθεια είναι πως δεν καθυστερούσαμε καθόλου στους ελέγχους και ήταν και ευκαιρία να ξεπιαστούμε και λιγάκι.

1η ημέρα στη Κωνσταντινούπολη

Και ναι, επιτέλους έχουμε φτάσει στον προορισμό μας και δεν έχουμε κατάλυμμα. Αποφασίσαμε απο πρίν να μείνουμε στη περιοχή Sultanahmet (χωρίς κυριολεκτικά να ρωτήσουμε τον ξενοδόχο), διότι εκεί βρίσκονται τα κυριότερα αξιοθέατα. Λοιπόν χωριστήκαμε σε ομάδες και ψάχναμε να βρούμε. Τελικά μετά από λίγες ώρες και αφού απορρίψαμε κιόλας μερικά (ναι έγινε και αυτό), βρήκαμε ένα μοντέρνο hostel, που ευτυχώς τους είχε μείνει ένας κοιτώνας 6 ατόμων (εμείς ήμασταν 8 βέβαια) και τακτοποιηθήκαμε.

Ξεκινάμε λοιπόν να γνωρίσουμε την Sultanahmet. Αρχικά μεγάλη εντύπωση μας έκανε η ταυτόχρονη συμβίωση δύο κόσμων, που την συναντήσαμε και σε άλλες περιοχές. Αυτός της φτώχης τάξης, με αυτόν της εύπορης. Η καλή ζωή στη Kωνσταντινούπολη σίγουρα δεν είναι προνόμιο των κατοίκων της. Η παράγκα δυό στενά παρακάτω απο το πεντάστερο four seasons νομίζω οτί τα λέει όλα.

Η περιοχή Sultanahmet αποδείχθηκε μια πολύ πιο χαμηλών τόνων περιοχή σε σύγκριση με τη πολύβουη Taksim και αυτό μας άρεσε πολύ. Κυρίως βλέπαμε όμορφα κτίρια, πολλά εστιατόρια και ξενοδοχεία. Οι βόλτες στα σοκάκια σίγουρα σε μεταφέρουν σε μια άλλη εποχή όπου το πάντρεμα ανατολής και δύσης θα σε παρασύρει. Επίσης είναι τόσο κοντά στο ιστορικό κέντρο της πόλης και στα σημαντικότερα αξιοθέατα, όπως η Αγιά Σοφιά, το μπλέ τζαμί, το υδραφωγείο, το Τοπ Καπί και πολλά πολλά άλλα.

Επείδη ακόμη είναι πρωί και είμαστε αρκετά ταλαιπωρημένοι απο το ταξίδι και την εύρεση δωματίου, δεν έχουμε πολύ όρεξη για αξιοθέατα. Η διάθεση μας αναζητεί να αναμειχθούμε με κόσμο, να χαζολογήσουμε στην αγορά και να χαλαρώσουμε πίνοντας το καφεδάκι μας. Οπότε η καλύτερη επιλογή είναι να επισκεφτούμε τη “Σκεπαστή αγορά” ή αλλιώς Kapali Carsi.

Οι αγορές στην Κωνσταντινούπολη

Το Kapali Carsi είναι μια πολύ εντυπωσιακή, κλειστή αγορά, απο τις μεγαλύτερες του κόσμου, αρκετά όμορφη με ανατολίτικο αέρα. Θα βρείτε πάρα πολλά μικρά μαγαζάκια, με πλήθος απο χειροποίητα χαλιά, μαξιλάρια, τσάντες, κομπολόγια, παπούτσια κοσμήματα και πολύχρωμα φωτιστικά. Η αλήθεια είναι όμως πως φθηνή δεν τη λές, καθώς σε αυτή την αγορά δύσκολα κάνουν παζάρια. Μπορείτε να βρείτε τα ίδια προιόντα σε άλλες αγορές με πολύ πιο κατεβασμένες τιμές.

Η Μεγάλη αγορά όμως δεν είναι μόνο για ψώνια και βόλτα. Έχει και υπέροχα μικρά cafe, με πολύ ωραία διακόσμηση. Εμείς απολαύσαμε τον τούρκικο καφέ και φάγαμε ένα επίσης πολύ νόστιμο τούρκικο πρωινό με ομελέτες και μπουρεκάκια, φυσικά με τη συνοδεία λαχανικών.

Και τώρα έφτασε η ώρα για να πάμε στο αγαπημένο παζάρι της πόλης, που δεν είναι άλλο απο το Misir Carsisi ή αλλιώς Αιγυπτιακή αγορά μπαχαρικών. Το παζάρι πολύ παλιό, κατασκευάστηκε το 1660 και βρίσκεται στην περιοχή Φατίχ (εκεί βρίσκεται και το Φανάρι). Για να πάμε διασχίσαμε την οδό Mahmutpasa, στην οποία βρίσκονται άπειρα καταστήματα και πραγματικά γινόταν χαμός απο κόσμο. Στην αγορά μπαχαρικών, εκτός απο δεκάδες είδη μπαχαρικών, θα βρείτε και άλλα αξιοπερίεργα. Μέχρι και βδέλες πουλούσαν!!! Εμείς πάντως γεμίσαμε τις τσάντες μας με αρκετά μπαχάρια για την κουζίνα μας και δεν το μετανιώσαμε καθόλου.

Οι Τέμενοι

Μόλις ξεμπερδέψαμε από το παζάρι μπαχαρικών, βρεθήκαμε στη πολυσύχναστη πλατεία Eminonu. Εκεί θα βρείτε μια μικρή αγορά, πωλητές τροφίμων, λούστρους παπουτσιών και αμέτρητα περιστέρια. Στην πλατεία βρίσκεται το επιβλητικό Γενί Τζαμί και εννοείτε πως το επισκεφτήκαμε.

Στο εσωτερικό της αυλής βρίσκεται ένα υπέροχο συντριβάνι, για να πλυθούν οι πιστοί πριν προσευχηθούν. Είναι αρκετά μεγάλος τέμενος και μπορείς να μπείς δωρεάν. Δίπλα στο τζαμί βρίσκεται και η γέφυρα του Γαλατά που ενώνει και την περιοχή με το Karakoy, την Ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης. Κοντά στο Γενί τζαμί βρίσκεται και ο τέμενος Σουλειμάν, οπού στο σουλτανικό κοιμητήριο υπάρχει το μαυσωλείο του.

2η ημέρα στη Κωνσταντινούπολη

Δύσκολο το πρωινό ξύπνημα, καθώς το προηγούμενο βράδυ η παρέα μας ξεσάλωσε, και το πρόγραμμα ήταν αρκετά γεμάτο. Κρουαζιέρα στο Βόσπορο και γνωριμία με την Ασιατική πλευρά της πόλης και βόλτα στη Taksim μέχρι αργά το βράδυ.

Ένας διαφορετικός τρόπος να γνωρίσετε την Κωνσταντινούπολη είναι κάνοντας μια μίνι κρουαζιέρα με το καραβάκι στο Κεράτιο κόλπο. Πιστεύουμε πως δεν νοείτε εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη, χωρίς Βόσπορο. Από την αποβάθρα Bogaz Iskelesi στην περιοχή Eminonu, επιβιβαστήκαμε στο καράβι. Το εισιτήριο κοστίζει 15 λίρες.

Ο καιρός άρχισε να χαλάει και να γίνεται μουντός. Σύννεφα μαζεύτηκαν και το πήγαινε για βροχή. Καθόλου δεν απογοητευτήκαμε καθώς το τοπίο έγινε ακόμη πιο νοσταλγικό, τόσο που νομίζαμε πως βρισκόμασταν σε μιάν άλλη δεκαετία.

Η κρουαζιέρα αυτή είναι μία μοναδική ευκαιρία για να γνωρίσεις με ένα διαφορετικό τρόπο την Κωνσταντινούπολη. Οι δύο γέφυρες Bogazici και Fatih Sultan Mehmed δεσπόζουν επιβλητικά πάνω απο το Βόσπορο, ενώνοντας την Ανατολική με τη Δυτική πλευρά. Θαυμάσαμε υπέροχα κτιρια και τεράστια παλάτια όπως το Dolmabahçe και το Ciragan sarayi, τα οποία είναι χτισμένα στις όχθες του Βοσπόρου, καθώς και το τζαμί Ortakoy στην ομώνυμη περιοχή.

Βόλτα στην Taksim

Έπειτα ήρθε η ώρα να γνωρίσουμε την πολυσύχναστη Taksim. Από την όμορφη πλατεία κατευθυνθήκαμε προς τον κεντρικό δρόμο. Εάν δεν είχε τόσους πολλούς επισκέπτες θα ήταν ακόμη πιο ωραία. Έχει κάποια ενδιαφέροντα κτίρια και πολλά καταστήματα, εστιατόρια και pub. Ιδανική βόλτα να διασχίσεις την οδό Istiklal με προορισμό τον πύργο του Γαλατά. Εκεί κοντά βρίσκεται και η πρεσβεία μας και η Ελληνική συνοικία μας στο Πέραν.

Συμβουλή: Από την Taksim φύγαμε πολύ αργά το βράδυ χρησιμοποιώντας ταξί, μιας και τα ποδαράκια μας δεν μας βαστούσαν πια. Προσοχή με τους ταξιτζήδες. Ρωτήστε και διαπραγματευτείτε την τιμή πριν επιβιβαστείτε γιατί σε χρεώνουν ότι θέλουν και προσπαθούν να μεγαλώσουν την διάρκεια της διαδρομής, κάνοντας κύκλους για να γράψει το ταξίμετρο παραπάνω. Οπότε να έχετε το νού σας καλού κακού.

3η ημέρα στη Κωνσταντινούπολη

Η τελευταία ημέρα της εκδρομής μας έφτασε. Με μαύρους κύκλους κάτω απο τα μάτια, έπειτα από το τελευταίο μας ξενύχτι, τρώμε το τελευταίο μας πρωινό στη ταράτσα του Hostel, απολαμβάνοντας για τελευταία φορά τη θέα στο Βόσπορο, και έπειτα μαζεύουμε τα πραγματάκια μας, τα οποία και αφήνουμε στη reception, για να επισκεφτούμε την Αγιά Σοφιά και το Μπλέ τζαμί.

Η ημέρα ευτυχώς είναι ηλιόλουστη και εμείς μπορούμε ανενόχλητοι να απολαύσουμε τη τελευταία μας βόλτα στη Πόλη. Πρώτη στάση στο Μπλέ Τζαμί, το μεγαλύτερο τζαμί της Κωνσταντινούπολης και το μοναδικό με έξι μιναρέδες. Είναι διακοσμημένο με πλακάκια Inzik και όμορφα βιτρώ στα παράθυρα. Για να μπούμε μέσα έπρεπε να βγάλουμε τα παπούτσια μας. Στην είσοδο μας έδωσαν σακούλες, για να τα πάρουμε μαζί μας.

Και επιτέλους έφτασε η στιγμή που θα μπαίναμε στην Αγιά Σοφιά. Την αφήσαμε για το τέλος, ώστε να έχουμε χρόνο να την χορτάσουμε με τη ψυχή μας. Η ουρά για την είσοδο του ναού εννοείται πως ήταν ατελείωτη.

Γνωρίζατε ότι:

Ο πρώτος ναός της Αγιάς Σοφιάς χτίστηκε το 330μ.Χ. από τον Μέγα Κωνσταντίνο. Έπειτα από πολλές καταστροφές θα χτιστεί από τον Ιουστινιανό τον Α’ απο την αρχή και από το 537μ.Χ. μέχρι και την άλωση της το 1453μ.Χ. Εξωτερικά έχει τη μορφή που γνωρίζουμε μέχρι και σήμερα, με εξαίρεση τους μιναρέδες που προστέθηκαν απο τον Μωάμεθ Β’, μετά την άλωση της πόλης.

Αρχιτεκτονικό θαύμα: Ας μοιραστούμε μαζί σας την αγαπημένη μας πληροφορία, ως καλοί μηχανικοί. Ο θαυμάσιος τρούλος της Αγιάς Σοφιάς έχει διάμετρο 31μ. και ύψος 55μ. Ο τρούλος στηρίζεται περιμετρικά σε 40 παράθυρα για αυτό μοιάζει σαν να αιωρείται. Ο ναός έχει επιβιώσει απο πολλούς σεισμούς χωρίς να πάθει τίποτα και για μεγάλο διάστημα αποτελούσε έρευνα ο τρόπος χτισίματος και τι υλικά χρησιμοποιήθηκαν κατά την κατσκευή.

Ακριβώς μέσα στο ιστορικό κέντρο βρίσκεται το πάρκο Gulhane. Μια βόλτα στο πάρκο ήταν ότι έπρεπε για να ηρεμήσουμε λίγο απο την πολυκοσμία και τα αξιοθέατα. Βρίσκεται δίπλα απο το διάσημο παλάτι Τοπ Καπί με τους αμύθητους θησαυρούς, και είναι ένας πολύ προσεγμένος χώρος, με πολλά παγκάκια, λίμνες και πολλά παρτέρια με πολύχρωμες τουλίπες. Σίγουρα ήταν ότι πρέπει για να περάσουμε λίγο πιο χαλαρά τις τελευταίες μας στιγμές στην Πόλη.

Περί ορέξεως… Κωνσταντινούπολη

Δεν γίνεται να ταξιδέψεις στη Κωνσταντινούπολη και να μην φας μαγειρευτά, κρέατα και πολλά πολλά μπαχαρικά. Αυτό νομίζω οτί το γνωρίζετε πολύ καλά όλοι σας. Εκτός απο τα παραπάνω όμως, ετοιμαστείτε να γευτείτε πολλά νόστιμα πιάτα και να δοκιμάσετε, εάν δεν έχετε βέβαια τους δισταγμούς σας, αρκετό street food, κάτι που δεν περιμέναμε να βρούμε στη Κωνσταντινούπολη.

Σας παρουσιάζουμε λοιπόν, 10 από τα φαγητά που ξεχωρίσαμε από το ταξίδι μας στη Πόλη. Διαβάστε περισσότερα…

Κωνσταντινούπολη by night

Και μπύρες με άλλες παρέες σε pub ήπιαμε και ναργιλέδες κάναμε και σε διαγωνισμό καραόκε συμμετείχαμε και “εεεεε Μακαρένα” τους χορέψαμε. Και σε τούρκικο κυριλέ restaurant πήγαμε με live μουσική και εκεί τσιφτετέλια χορέψαμε και μας κοιτούσαν όλοι και φωτογραφίες δεν σας δείχνουμε γιατί Ok εμείς να γίνουμε ρεζίλι… Οι υπόλοιποι της παρέας τι μας φταίνε;

Νομίζω πως απο τα παραπάνω καταλάβατε πως η Κωνσταντινούπολη, μιά χαρά νυχτερινή ζωή έχει. Δηλαδή δεν νομίζω να αμφιβάλλει κανείς για αυτό, απλά εμείς δεν περιμέναμε να έχουμε τόσες επιλογές διασκέδασης, πέρα του Ανατολίτικου τύπου. Με όρεξη, κέφι και την κατάλληλη παρέα, θα ζήσετε τις 1000 και μία νύχτες.

Θα επισκεφτούμε την Κωνσταντινούπολη ξανα γιατί:

• Πρέπει οπωσδήποτε να απολαύσουμε και εμείς τα τούρκικα χαμάμ.
• Για να επισκεφτούμε τα Πριγκιπονήσια.
• Για να επισκεφτούμε την Βασιλική Κινστέρνα, ένα υπόγειο υδραγωγείο, θαύμα της μηχανικής.

1 Simit

Το Simit είναι ένα απο τα αγαπημένα φαγητά των Τούρκων. Μοιάζει αρκετά με το δικό μας κουλούρι Θεσσαλονίκης, αλλά μέσα αλείφουν τυρί και είναι αρκετά νόστιμο. Εμείς δοκιμάσαμε απο έναν πλανόδιο στο ιστορικό κέντρο και μας άρεσε πολύ.

2 Menemen

To Menemen εμείς το παραγγείλαμε για πρωινό σε ένα cafe στο Μεγάλο Παζάρι, αν και τρώγεται όλες τις ώρες της ημέρας. Σε ένα τηγάνι ζεσταίνουν διάφορα λαχανικά και έπειτα σπάνε μέσα αυγά, σαν ομελέτα δηλαδή. Στο τέλος φυσικά προσθέτουν πολλά πολλά μπαχάρια.

Βρείτε κατάλυμα για τη διαμονή σας στη Κωνσταντινούπολη μέσα από αυτόν το σύνδεσμο.

3 Σις κεμπάπ

Ένα κλασικό ανατολίτικο πιάτο που όλοι σίγουρα θα δοκιμάσετε. Το αυθεντικό είναι με αρνίσιο κρέας, αλλά μπορείτε να το βρείτε και σε άλλες ποικιλίες κρεάτων, πολύ καλά μαριναρισμένων. Συνόδεύεται πάντα με τα απαραίτητα λαχανικά.

4Döner: Το πιο διάσημο φαγητό στη Κωνσταντινούπολη.

Άλλο ένα από τα πάρα πολύ γνωστά φαγητά της Κωνσταντινούπολης είναι φυσικά το döner. Κάτι που δεν μπορείς να παραλείψεις να δοκιμάσεις όταν βρεθείς στην Πόλη. Είναι σαν να έχει έρθει τουρίστας στην Ελλάδα και να μην φάει πιτόγυρο. Υπάρχουν εννοείτε παντού και είναι η εύκολη και οικονομική λύση για να χορτάσεις.

Διαβάστε επίσης:
Μοσχονήσια: Ένα κόσμημα στα παράλια της Τουρκίας

Εγώ έχω μόνο να πω πως απο τις τρείς φορές που φάγαμε, το καλύτερο ήταν από ένα τροχήλατο! dönerάδικο το οποίο ήταν χωρισμένο μισό σε ψησταριά (με καμινάδα) και μισό σε ντουλάπι φύλαξης των υλικών. Χωρίς να πεινάμε ιδιαίτερα, αγοράσαμε απο περιέργεια και ήταν θεικό. Τον πετύχαμε να κόβει βόλτες με το μαγαζάκι του, στα στενά της Σουλτάν Αχμέτ, και ακόμη ευχαριστούμε τη καλή μας τύχη.

Για τις συναλλαγές σας στη Κωνσταντινούπολη μπορείτε να εκδόσετε τη δική σας κάρτα Revolut από αυτόν τον σύνδεσμο.

5 Balik Ekmek

Balik Ekmek ή αλλιώς το βρώμικο του Βοσπόρου, είναι ένα απο τα διασημότερα street food της πόλης. Σε φρέσκο ψωμάκι βάζουν μέσα σαρδέλα, μαρούλι, φρέσκο και ξερό κρεμμύδι, με μπόλικο λεμονάκι. Όσοι αγαπάνε το ψαράκι να σπεύσουν να δοκιμάσουν.

6 Gozleme

Ένα από τα πολλά φαγητά της Κωνσταντινούπολης που δεν θα τα βρείτε μόνο έκει. Εμείς στην Ελλάδα το λέμε Γκιουζλεμέ. Είναι χειροποίητη ζύμη, την οποία την γεμίζουν με διάφορα τυριά, λαχανικά και μυρωδικά και τα ψήνουν σε ένα ταψί. Από τα πιο διάσημα και γευστικά πιάτα.

7 Σούπες

Από τις πιο ευχάριστες, γευστικά, εκπλήξεις ήταν οι σούπες. Τις τιμάνε πολύ στη Πόλη και θα βρείτε σε πολλά εστιατόρια και μάλιστα με ποικιλία. Δοκιμάσαμε μανιταρόσουπα, κολοκυθόσουπα και καροτόσουπα και ήταν υπέροχες.

8 Γλειφιτζούρι

Πως θα σας φαινόταν να διαλέξετε, τι γεύσεις θα έχει το γλειφιτζούρι που θα θέλατε να φάτε, και να σας το ετοιμάσουν την ίδια στιγμή;Αν και δεν μπορείς να πεις ότι ανήκει στα φαγητά της Κωνσταντινούπολης εμείς το ανακαλύψαμε τυχαία στη βόλτα μας και χωρίς δεύτερη σκέψη ζητήσαμε απο τον πλανώδιο πωλητή να μας φτιάξει από ένα. Και δε το μετανιώσαμε.

9 Σιροπιαστά

Δεν θα το αναλύσουμε παραπάνω. Μην παραμελήσετε να φάτε μπακλαβά και κιουνεφέ με τυρί. Αν και αμφιβάλουμε οτί θα προσπεράσετε αδιάφορα τις δεκάδες βιτρίνες με σιροπιαστά που υπάρχουν στη Πόλη.

10 Λουκούμια

Το καλύτερο δώρο για να πάρετε μαζί σας φεύγοντας από την Κωνσταντινούπολη, είναι τα λουκούμια. Θα τα βρείτε σε διάφορες γεύσεις, σκέτα, ή με διάφορους ξηρούς καρπούς. Να μην αγοράσετε τα ήδη συσκευασμένα. Δοκιμάστε απο τους πάγκους τι σας αρέσει και αγοράστε το. Μην ανησυχείτε αν θα βρείτε, γιατί θα τα πετύχετε παντού, σε όλη τη Κωνσταντινούπολη.

Προσοχή! Σίγουρα τα μύδια είναι απο τα διασημότερα φαγητά της Κωνσταντινούπολης. Εννοείτε να δοκιμάσετε, αλλά καλό είναι να αποφύγετε να τα πάρετε απο πλανώδιους πωλητές. Δεν είναι πάντα ασφαλή.

Πατήστε εδώ και διαβάστε για το ταξίδι μας στη Κωνσταντινούπολη. Μία απο τις ωραιότερες πόλεις του κόσμου, οπού η Ανατολή συναντά τη Δύση.